โหนกแก้ม กราม

โหนกแก้ม กราม

ฉันผ่าตัดมาเกินสี่ปีแล้วค่ะ รูปทรงตอนนี้ก็เข้าที่แน่นอนแล้ว แต่ผิวหนังที่คลุมกระดูกโหนกแก้มอยู่ยัง ไม่มีความรู้สึกกลับมาปกติดีค่ะ ใช้ชีวิตไม่ได้ลำบากหรอก แต่.. รู้ใช่ไหมคะว่ามันเป็นยังไง คันแล้วเกา ก็เหมือนเกาผิวคนอื่น เวลาล้าหรือฝนตก ปากจะอ้าได้ไม่มาก หรือจากบริเวณที่ตัดกระดูกกรามออก ก็มีเสียงเหมือนผงหินบ้างค่ะ แต่ไม่นานมานี้ฉันบาดเจ็บที่ศีรษะเลยไปเอกซเรย์ แล้วสิ่งที่เหมือนลวดที่ใส่ไว้ในกระดูกโหนกแก้มมันขึ้นในฟิล์ม หมอเลยถามว่าฉันเคยผ่าตัดโหนกแก้มไหม ฉันบอกว่าใช่.. แล้วถามว่ากระดูกโหนกแก้มหรือกรามมีอะไรผิดปกติไหม เขาบอกว่าไม่มีอะไรผิดปกติเลย แค่ถามเพราะเห็นมีอะไรอยู่ที่โหนกแก้ม.. เวลาไปทำฟันก็ลำบากเพราะปากอ้าได้ไม่เท่าเมื่อก่อน แต่ใช้ชีวิตไม่มีปัญหาอะไรเลยค่ะ สิ่งที่เปลี่ยนไปมากจริงๆ คือใบหน้าเล็กลง.. แต่โหนกแก้มไม่ได้ลดลงเท่าที่คิด ตอนนี้ก็ยังมีคนบอกว่าโหนกแก้มฉันยื่นเยอะ (นั่นเป็นคนละเรื่องกับการบอกว่าหน้าใหญ่ค่ะ) ฉันคิดว่าตัดสินใจผ่าตัดได้ดีจริงๆ สี่ปีก่อนฉันไปที่ที่เขาว่าเก่งที่สุดในคังนัม จ่ายไป 10 ล้านวอนทำมา และไม่เสียใจจริงๆ ค่ะ ติดใจนิดหน่อยแค่โหนกแก้มไม่ได้ลดลงเท่าที่ต้องการ แล้วชีวิตก็เปลี่ยนไปมากด้วย สำหรับผู้หญิง รูปหน้าคือชีวิตนี่คะ คนที่อยากผ่าตัด อย่ากลัวเด็ดขาด ทำไปเลยค่ะ ก่อนผ่าตัดฉันเองก็เคยกังวลว่า ถ้าความรู้สึกไม่กลับมาหมดจะทำยังไง ถ้าปากอ้าได้ไม่ดีจะทำยังไง.. เคยกังวลแบบนั้นค่ะ แล้วก็เป็นไปตามที่กังวล ความรู้สึกกลับมาไม่หมด และบางครั้งปากก็อ้าได้ไม่ดี แต่ใช้ชีวิตไม่มีอุปสรรคอะไรเลยค่ะ เมื่อเทียบกับสิ่งที่ได้มา การเสียไปเท่านั้นถือว่ามองข้ามแล้วใช้ชีวิตได้ค่ะ

โพสต์อื่นในหมวดนี้