รีวิวผ่าตัดปลายจมูก.. ตอนนี้น่าจะวันที่ 5 แล้วมั้ง..

ผ่าตัดจมูกเสร็จแล้ว... ผ่าตัดก็แค่นั้นแหละ แบบลวกๆ.. อยากพูดแบบนี้นะ แต่ไม่ใช่เล่นเลยค่ะ.. วันผ่าตัดจมูกของฉันคือวันที่ 1 กรกฎาคมค่ะ เปิดเดือนกรกฎาคมไปเลย คิดว่าเขาอาจจะใส่ใจมากขึ้น ^^;; ปลายจมูกของฉันใช้กระดูกอ่อนใบหูกับอีกอย่างหนึ่ง (จำไม่ได้..) เขาบอกว่าใช้นิดหน่อย แต่ดูเหมือนแทบจะเป็นกระดูกอ่อนใบหูทั้งหมดค่ะ (ขอโทษที่ไม่แม่นยำ) ก่อนขึ้นเตียงผ่าตัด ได้คุยกับคุณหมอค่ะ ฉันเน้นแค่อย่างเดียว.. ขอให้เป็นธรรมชาติเท่านั้น แล้วก็ขึ้นเตียงผ่าตัดแบบตัวสั่น.. สั่นๆๆ... ก่อนขึ้นเตียงผ่าตัด ไม่รู้ทำไมโดนฉีดยาเยอะขนาดนั้น.. ยังไงก็ตาม พอขึ้นเตียงผ่าตัด เขาก็ติดตั้ง(?) อุปกรณ์(?) หลายอย่างให้เยอะมาก แล้วบอกว่าจะเริ่มให้ยาสลบ จากนั้นรู้สึกเหมือนเปิดก๊อกขวดน้ำเกลือข้างๆ.. แล้วก็.. คลื่นไส้นิดหน่อย แล้วหมุนค่ะ.. ท้องฟ้าหมุน.. โลกก็หมุน ฉันก็หมุน.. ตื่นขึ้นมาก็กำลังเก็บกระดูกอ่อนใบหู(?) อยู่ค่ะ.. ไม่รู้เลยว่าหลับไปนานแค่ไหน.. รู้สึกถึงมีดผ่าตัดย้ายมาที่จมูกด้วย และรู้สึกว่ามีอะไรถูกใส่เข้าไปในจมูก เลยกลัวมาก ระหว่างนั้นเจ็บเป็นช่วงๆ เลยบอก เขาก็ให้ยาสลบแบบหลับอีกครั้ง เป็นแบบนี้ ตื่นแล้วโลกหมุน ประมาณ 3 รอบค่ะ พอผ่าตัดเสร็จ พี่พยาบาลช่วยพยุง (จริงๆ ไม่พยุงก็เดินได้ ㅡㅡ) ไปนอนที่ห้องพักฟื้น แล้วก็.... หลับค่ะ.. หลับต่อเนื่อง.. เริ่มผ่าตัดตอน 10 โมง เสร็จตอนบ่าย 1 โมงครึ่ง.. ด้วยการบังคับของคุณหมอ เลยพักฟื้นในห้องพักฟื้นจนถึง 5 โมง.. ฮีลลิ่ง~~~ ออกจากโรงพยาบาลตอน 5 โมง... ทันทีที่ส่องกระจก มนุษย์ต่างดาวตัวหนึ่งกำลังโบกมืออย่างดีใจอยู่ค่ะ.. แถวหูก็มีซาลาเปาติดอยู่ลูกหนึ่ง.... จมูกก็มีเปลือกพันอยู่ ^^;; ใส่หมวก ขึ้นรถแม่ แล้วทำ Mission Impossible กลับบ้านค่ะ เพราะจอดรถไว้ที่ลานจอดรถห้าง เลยต้องไปถึงลานจอดรถใต้ดินทั้งสภาพนั้นเลย!!!! รู้สึกเหมือนเป็นลิงในสวนสัตว์?? กลับถึงบ้านแล้วก็ ฮู..ฮู..ฮู.. เช็ดเลือดกำเดาไปด้วย ถกเรื่องชีวิตไปด้วย ทำไมมนุษย์ถึงให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์... ชีวิตมันมีอะไรนักหนา.. เรื่องแค่นั้น.. คิดแบบนี้ไป... หลังจากนั้นจะเขียนครั้งหน้านะคะ.. คำถาม: 1. หลังผ่าตัดวันที่ 5 แล้ว.. ทำไมฉันรู้สึกว่าจมูกหนักๆ.. โดยเฉพาะเวลาใช้คอมนานๆ... 2. น้ำมูกในจมูก... มันอึดอัดจนหายใจลำบากค่ะ.. ทุกคนจัดการกันยังไง.. แล้วน้ำมูกแบบนี้จะไหลไปถึงเมื่อไร.. ไม่สนุกใช่ไหม?? ไม่มีลำดับใช่ไหม... ก็คิดซะว่าชีวิตฉันเป็นแบบนี้แล้วอ่านให้หน่อยนะคะ