รีวิวการลดกล้ามเนื้อด้วยคลื่นความถี่สูง และดูดไขมันต้นขา (วันที่ 1)

ฉันดูดไขมันแขนไปเมื่อเดือนก่อน แล้วเมื่อวานก็ทำลดกล้ามเนื้อน่องด้วยคลื่นความถี่สูงและดูดไขมันต้นขา.... เพราะตอนดูดไขมันแขนคราวก่อนฉันผ่านได้ค่อนข้างสบายมาก เลยไม่ได้กังวลมาก แต่ก็ได้ยินมาว่าลดกล้ามเนื้อด้วยคลื่นความถี่สูงจะมีอาการเจ็บอยู่บ้าง เลยกลับไปปรึกษาคุณหมอเจ้าของคลินิกอีกครั้งด้วยใจสั่นๆ แล้วก็ทำใจให้เข้มแข็งอีกครั้ง ^^ ก่อนผ่าตัดก็ถ่ายรูป วาดบริเวณที่จะผ่าตัด แล้วก็ดูขนาดตอนที่เคยดูดไขมันแขนครั้งก่อนนู้นอีก ทั้งหมดนี้กว่าจะเสร็จก็ ฉันไปถึงตอน 11 โมง แต่พอรู้ตัวอีกทีก็ 12 โมง 45 แล้ว เวลาผ่านไปเยอะมาก.... วันนั้นที่โรงพยาบาลมีคนไข้ที่ไม่ได้จองคิวมาปรึกษาเยอะมาก ทำให้การผ่าตัดเลื่อนออกไปเรื่อยๆ.... ก่อนวันผ่าตัดก็มีสมาชิกในชุมชนหลายคนส่งอีเมลมาปรึกษาฉันเรื่องต่างๆ ฉันยังแอบคิดเล่นๆ เลยว่า พวกเขาอาจจะเป็นคนที่มาปรึกษาจริงๆ ก็ได้นะ.... ^^ ตอน 12 โมง 45 ฉันเข้าไปในห้องผ่าตัด ฆ่าเชื้อด้วยแอลกอฮอล์แล้วก็นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดตลอด แต่เพราะคืนก่อนหน้าฉันไม่ได้หลับจนถึงตี 2 เลย ง่วงมากขึ้นมาทันที... ในสถานการณ์แบบนี้ ปกติควรจะใจสั่นและตื่นเต้นสิ แต่ความง่วงกลับค่อยๆ มา แล้วพอเผลอหลับไปแป๊บหนึ่งตื่นขึ้นมาก็ตอน 1 โมง 25.... ถึงตอนนั้นคุณหมอเจ้าของคลินิกก็ยังไม่เข้ามา เพราะยังคงคุยปรึกษากับคนไข้อยู่.... ในที่สุดคุณหมอก็เข้ามาและเริ่มผ่าตัด เริ่มจากดูดไขมันน่อง+ก้นก่อน.... ตอนฉีดยาชาบริเวณที่จะผ่าตัด เจ็บกว่าตอนทำแขนอีก.... พอถามว่าทำไมตอนทำแขนถึงไม่เจ็บเลย เขาบอกว่าเนื้อเยื่อต้นขาซับซ้อนกว่าแขน และต้องโดนแค่ไขมันเท่านั้น แต่ถ้าไปโดนกล้ามเนื้อก็อาจมีอาการเจ็บได้.... ที่สำคัญคือ ตอนทำแขนฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความเจ็บเป็นยังไง แต่พอเคยมีประสบการณ์ดูดไขมันมาก่อนแล้ว บางทีอาจยิ่งรู้สึกเจ็บมากกว่าเดิม... ยังไงก็เจ็บ...... แต่แปลกมากที่ถึงจะครางว่า “อ๊า! อ๊า! เจ็บ!” มุมปากฉันกลับยังยิ้มออกมา.... ^^ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม..... ^^;; ทุกครั้งที่เจ็บ พอนึกว่าหนึ่งเดือนต่อมาฉันจะผอมลง ขาจะห่างกันนิดๆ ก้นจะเด้งขึ้น และน่องจะเรียบสวย ความเจ็บก็เบาลงเยอะเลย... การลดกล้ามเนื้อน่องด้วยคลื่นความถี่สูงเจ็บมากกว่านิดหน่อย เลยถึงจะทำแบบยาสลบหลับ ฉันก็ยังไม่ค่อยยานอน.... ได้ยินจากคนที่เคยทำก่อนหน้านี้ว่า ตอนทำลดกล้ามเนื้อพอใช้ยาสลบหลับแล้ว เขาหลับสนิท พอตื่นขึ้นมาก็ทำเสร็จแล้ว... แต่ของฉันนี่ ^^;; ฉันถามคุณหมอเจ้าของคลินิกว่าเป็นเพราะอะไร เขาบอกว่าอาจเพราะฉันเพิ่งนอนมากเกินไปเมื่อกี้ ???? สรุปว่าฉันพูดเรื่อยเปื่อยเหมือนคนเมา ถามอะไรไม่จำเป็นไปเรื่อย ทั้งกับพยาบาลและคุณหมอเจ้าของคลินิก แถมยังเล่าเรื่องส่วนตัวของตัวเองแทบทั้งหมดให้ฟังอีก... ทั้งที่ไม่มีใครถามเลย ^^;; ช่างน่าอึดอัดจริงๆ.... พอปิดผ้าพันแผลบริเวณผ่าตัดแล้ว ฉันก็ดูเหมือนมัมมี่ไปเลย ผ่าตัดก็จบลงแบบนั้น พอมองนาฬิกาก็ 6 โมงแล้ว..... เวลาผ่านไปค่อนข้างนานเลย.... ฉันยังไม่ค่อยฟื้นจากยาสลบเลยพักในห้องพักฟื้นสักครู่แล้วโทรหาสามี... พอเกิน 7 โมงมานิดหน่อยสามีก็มาถึง แล้วตอนที่ฉันลงจากเตียงจะเดิน ปรากฏว่าน่องเจ็บมากจนเดินไม่ได้... ฉันเดินกะเผลกแล้วกว่าจะขึ้นรถได้ก็แทบแย่ กลับบ้านมา.... มีน้ำยา+เลือดไหลออกมาเปื้อนบริเวณก้นจนชื้น.... กลัวคนอื่นเห็นเลยเอากระเป๋าบังไว้ แล้วก็มองซ้ายมองขวา เดินกะเผลกเร็วๆ รีบเข้าไปในบ้าน.... พอถอดกางเกงออกก็เห็นว่าเลือด+น้ำยามันไหลลงไปที่ก้นกับข้อเท้า... กลัวสามีเห็นแล้วตกใจ เลยรีบเปลี่ยนเป็นกางเกงสีดำ ถอดถุงเท้าขาวที่เปื้อนเลือดทิ้ง แล้วเปลี่ยนเป็นถุงเท้าดำที่ถึงมีเลือดก็มองไม่เห็น จากนั้นก็นอนยกเท้าสูงบนหมอน.... กินอะไรแบบง่ายๆ ให้พออิ่ม แล้วกินยาที่หมอสั่ง พอนอนลงก็ ง่วงขึ้นมาอีก..... ต้นขาแทบไม่เจ็บเลย จนเรียกได้ว่าแทบไม่มีอาการปวด แต่ที่น่องเจ็บมาก ถ้าจะอธิบายความเจ็บ ก็คือปวดเมื่อยกล้ามเนื้อน่องเวลาที่ออกกำลังกายหนักเกินไปน่ะ ทุกคนรู้กันใช่ไหม? ประมาณนั้นเลย แต่ฉันคิดว่านี่น่าจะเป็นระดับสูงสุดของความเจ็บแบบนั้นแล้ว... คุณหมอบอกว่าความเจ็บแบบนี้อีกหนึ่งวันก็จะดีขึ้น.... จริงๆ แล้วตอนลุกขึ้นจากการนอนจะเจ็บมากกว่า ส่วนพอเดินไปมานิดหน่อยก็จะดีขึ้นบ้าง... วันนี้ฉันตื่นสายตอนเช้า ทำข้าว ล้างจาน ตอนบ่ายงีบไปพักหนึ่งแล้วตื่นขึ้นมาอีก อุ้มลูก อาบน้ำให้ลูก ทำข้าว ล้างจาน ทำความสะอาด แล้วตอนนี้ก็เข้ามาเขียนรีวิวนี่แหละ.... ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้ไม่ขยับตัวเลยสักนิด เพราะงั้นถ้าจะสวยขึ้น ความเจ็บแค่นี้ฉันคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร.... พรุ่งนี้ฉันจะถอดผ้าพันแผล ฆ่าเชื้อ และใส่ชุดกระชับ.... ตั้งแต่ตอนนั้นก็สามารถอาบน้ำแบบง่ายๆ ได้แล้ว.... ตอนผ่าตัดก็เจ็บปวดอยู่ แต่พอคิดดูตอนนี้แล้ว การสวยขึ้นมันก็เหมือนเกิดขึ้นในชั่วพริบตา(?)... พอนึกถึงตัวเองในอนาคตที่ผอมลง ฉันจะใช้ชีวิตช่วงวัยหนุ่มสาวที่เหลืออยู่อย่างสวยงาม.... ฉันจะมารีวิวบ่อยๆ นะ.... คนที่ยังลังเลว่าจะทำให้สวยขึ้นดีไหมก็อย่าลังเลอีกเลย พอตัดสินใจได้แล้วก็รีบทำให้เสร็จไปเลย.... ถ้าคิดไปคิดมาแล้วกังวลไปเรื่อยๆ เดี๋ยวเวลาก็มีค่าก็ไหลผ่านไปหมด.... บางทีเหมือนฉันก็ได้ ตอนที่ยังไม่รู้อะไรมากแล้วลุยไปแบบไม่กลัวอะไร อาจเป็นการตัดสินใจที่ฉลาดก็ได้..... ไม่กี่วันก่อนสามีฉันพูดแบบนี้ด้วย.... เขาบอกว่าเคยคิดว่าต้นแขนใหญ่ๆ ของฉันจะอยู่แบบนั้นไปตลอดชีวิต แต่ไม่คิดว่าจะผอมลงได้ขนาดนี้ อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า พอเห็นต้นขาฉัน เขาก็คงพูดแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหม? ^^ ยังไงฉันก็พอใจมาก..... ฉันเองก็เคยคิดว่าจะใช้ชีวิตไปจนแก่กับต้นแขน ต้นขา และน่องที่หนาเป็นพิเศษแบบนี้ไปตลอด...... พอนึกถึงการได้ใส่เสื้อแขนกุด กางเกงยีนส์รัดต้นขาแน่นๆ แล้วก็ใส่กระโปรงได้โดยไม่ต้องกังวลหรือแคร์สายตาใคร ก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นตั้งแต่ตอนนี้แล้ว ^^ คนที่ตอนนี้ยังลังเลว่าจะทำดีไหม ก็ขอให้ตัดสินใจให้แน่วแน่ แล้วสวยขึ้นให้เร็วที่สุดนะคะ..... ขอเสริมว่า ถึงจะเป็นวันเสาร์ แต่พยาบาลกับนักดูแลผิวที่อยู่ดูแลฉันจนดึกที่โรงพยาบาล ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ฉันจะเลี้ยงมื้อค่ำดีๆ ให้แน่นอน ^^