การรอคอยมันยากจังเลย

ตอนนี้ผ่าตัดมาได้ 22 วันแล้วค่ะ กำลังรออยู่ โดยเชื่อคำพูดของทุกคนกับคำพูดของคุณหมอว่า ถ้ายุบแล้วจมูกจะดูโด่งขึ้น ตรงหว่างคิ้วที่คนอื่นบอกว่าบวมนาน ตอนนี้ก็ยุบไปเกือบหมดแล้วค่ะ เวลายิ้มแล้วรู้สึกตึง บวมบริเวณปีกจมูกก็ดูเหมือนจะยุบหมดแล้วด้วย แต่จมูกก็ยังเตี้ยอยู่ดี เพราะจมูกเตี้ยถึงไปเสริมมา แต่จมูกที่เสริมแล้วก็ยังเตี้ยอีกเหรอคะ มันกลายเป็นจมูกที่เหมือนไม่ได้ผ่าตัดแล้ว แต่เหมือนเป็นจมูกที่ยังต้องไปผ่าตัดต่างหาก เพื่อน ๆ บอกว่า “อยากได้จมูกแบบฮันกาอินเหรอ” แล้วก็บอกว่าไม่เป็นไร... แต่เพื่อนสนิทที่สุดเจอกันทีไรก็ไม่พูดอะไรเลยค่ะ แล้วพอฉันบอกว่าจะผ่าตัดแก้ดีไหม เขาก็บอกว่าทำไปทำไม เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนก็ดีขึ้นนิดหน่อยแล้ว ในสภาพที่ดูเหมือนบวมยุบหมดแล้วแบบนี้ ฉันเศร้ามากค่ะ อย่างน้อยตอนเย็นสันจมูกยังดูมีขึ้นมาหน่อย แต่พอถึงตอนเช้าทำไมถึงเศร้าขนาดนั้นก็ไม่รู้... หรือเพราะช่วงนี้ฉันตื่นสายตลอดเลยบวม... แถมของฉันเป็น Gore-Tex เลยรู้สึกว่าจะยิ่งต่ำลงอีก Gore-Tex จะถูกดูดซึมไปถึงเมื่อไหร่คะ? อยากให้หยุดต่ำลงได้แล้วค่ะ แล้ววันนี้ลองดู สันจมูกกับปลายจมูกดูไม่เป็นธรรมชาติเลย ปลายจมูกเชิดขึ้นอย่างกะทันหัน เลยไม่ได้ดูเป็นทรงบอซอนสวย ๆ แต่เหมือนทรงบอซอนที่โผล่ออกมาแบบฉับพลัน เดิมทีฉันอยากได้ทรงกึ่งบอซอนแท้ ๆ.... ถ้าปลายจมูกลงมาก็คงดี แต่ถ้าอย่างนั้นจมูกก็คงดูต่ำลงอีก...... วันที่แกะเทปแล้วร้องไห้ทุกวันผ่านไปแล้ว แต่ฉันยังอยากผ่าตัดแก้อยู่เรื่อย ๆ ควรอดทนไว้ใช่ไหมคะ? แตะต้องไปแล้วครั้งหนึ่ง พูดตรง ๆ ว่าไม่อยากทำครั้งที่สองค่ะ.... แล้วก็ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะพอใจด้วย จมูกเคยเตี้ยก็จริง แต่มีคนบอกว่าน่ารักบ่อยมาก ฉันทำให้ไม่เห็นชัดแล้วแท้ ๆ แต่ความน่ารักหายไปหมดเลย แล้วทำไมตาถึงดูเฉี่ยวขึ้นก็ไม่รู้... หน้าดูดุขึ้นค่ะ ฉันคิดว่าการรักตัวเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ถ้ามีใครบอกว่าจะเสริมจมูก ตอนนี้ฉันจะห้ามแล้วค่ะ จะบอกให้รักตัวเองเถอะ ตอนนี้การรักตัวเองไม่ง่ายเลยค่ะ กลัวว่าเสริมจมูกแล้วจะดูออก เลยตั้งใจบอกคนอื่นไปก่อนว่าอย่าถามนะ.... ตอนนี้กลับเหมือนจะต้องได้ยินคำว่า “นี่เสริมแล้วเหรอ” ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ไม่น่าบอกเลย.... เล่าเรื่องแบบนี้ให้เพื่อนฟัง เขาก็แค่บอกว่าไม่เป็นไร ทุกคนช่วยให้กำลังใจฉันหน่อยนะคะ...