●ผ่าตัดวันที่ 12 ธันวาคม● เขียนละเอียดนิดนึงแล้วนะ

ไปถึงโรงพยาบาลก่อนเวลาประมาณ 15 นาที แล้วก็ได้ทายาชาเลยค่ะ คุณผู้จัดการ~ จากนั้นก็นั่งอยู่ตรงนั้น คุณผู้จัดการก็อธิบายให้ฟังว่าหลังผ่าตัดต้องทำอะไรยังไงบ้าง แล้วสักพักก็ก็เข้าไปในห้องผ่าตัด พอเช็ดยาที่ทาไว้แล้วก็น่าจะฆ่าเชื้อให้ แล้วก็ถ่ายรูปด้วย แล้วก็ขึ้นไปนอนบนเตียงผ่าตัด แม่กับคุณหมอก็เข้ามาพร้อมกันด้วย ดังนั้นก็เลยนั่งลงอีกครั้ง แล้วคุณหมอก็ใช้แท่งอะไรสักอย่างทำเส้นตาที่ตาของฉัน แล้วพี่พยาบาลก็ถือกระจกให้ดู.. แล้วก็อธิบายให้คุณแม่ฟังว่า "จะเอาไขมันออกให้มากที่สุดนะคะ เพราะผิวค่อนข้างหนา ตาจะไม่ลึกแน่นอนนะคะ ส่วนหัวตาจะเปิดให้เท่าที่จะทำให้ตาไม่ดูอึดอัด" พูดแบบนี้ แล้วคุณแม่ก็ออกไป. แล้วฉันก็นอนลง พี่ๆ ก็เอาผ้าห่มมาคลุมให้ แล้วคุณหมอก็วาดเส้น พอวาดเส้นเสร็จก็เอาผ้ากลมๆ ที่เจาะเป็นรูให้เห็นหน้าและบริเวณจมูกมาวางบนหน้า แล้วก็ฉีดยาชา ตอนแรกไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่เพราะเพื่อนที่ทำที่โรงพยาบาลเดียวกันเมื่อ 10 วันก่อนบอกว่าไม่เจ็บกว่าการถอนคิ้ว เลยไม่ค่อยตื่นเต้น แต่จริงๆ แล้วเจ็บกว่าถอนคิ้วนิดหน่อย ^,^ ฉีดยาที่ปลายเปลือกตาแล้วขยับนิดหน่อย ก็รู้สึกจี๊ดไปถึงด้านหน้าของตานิดๆ ด้วย ผ่านไปไม่กี่วินาทีก็ฉีดเพิ่มอีก 2 เข็มตรงบริเวณหัวตา พี่พยาบาลก็บอกทุกครั้งที่ฉีดว่า "เจ็บจี๊ดนิดนึงนะ~" ทุกอย่างพอทนได้ค่ะ ^-^ น่าจะเพราะทายาชาไว้ ^ㅡ^ หลังจากฉีดทั้งสองข้างรวม 6 เข็มแล้ว คุณหมอกับพี่พยาบาลก็ถามว่า "ทนเก่งมากเลย~ ไม่เจ็บเหรอ?" ฉันก็ตอบว่า "พอทนได้ค่ะ" จริงๆ พอทนได้เลยนะคะ ^ㅡ^ มีแค่น้ำตาค่อยๆ ไหลลงมาเท่านั้นเอง พอทนได้ค่ะ ฉันไม่ได้ร้องโวยวายเลย แค่น้ำตาไหลออกมาเองเท่านั้น - แต่ละคนแต่ละโรงพยาบาลก็ไม่เหมือนกันนะคะ แต่เหมือนว่าคนที่จะผ่าตัดจะกลัวยาชา ฉันเลยเขียนละเอียดๆ ไว้ค่ะ แล้วคุณหมอก็พูดว่า "อีก 5 นาทีจะเริ่มผ่าตัดนะ" แล้วก็ออกไป พี่พยาบาลเอาก๊อซสองผืนมาปิดตาทั้งสองข้างของฉัน แล้วก็กดเบาๆ ตรงนั้นไว้ บอกว่าหลังฉีดยาชาอาจจะช้ำที่ตาได้ ถ้ากดไว้แบบนี้จะไม่ช้ำ;; แล้วก็คุยกับพี่คนนั้นเรื่อยๆ - บอกว่าคิ้วฉันสวยดี แล้วก็เล่าว่าสมัยตัวเองเรียนหนังสือเคยโกนคิ้วจนเหลือแค่ครึ่งเดียว - -;; แล้วก็ถามฉันว่า "อายุ 18 แล้วใช่ไหม" ฉันเลยตอบว่า "แต่หนูอยู่ ม.6 ค่ะ" เขาก็ถามว่า "กำลังขึ้น ม.6 เหรอ?" ฉันก็บอกว่า "หนูสอบซูนึงแล้ว" จากนั้นก็เริ่มคุยเรื่องซูนึงกับพี่ที่กดตาฉันอยู่กับพี่อีกคนที่อยู่ข้างๆ.. แล้วฉันก็ไม่ได้บอกรูปทรงที่ตัวเองอยากได้อย่างชัดเจนก่อนเข้าผ่าตัดเลย... ก็เลยกังวลมาก ฉันไม่ชอบเส้นที่กว้างแค่ปลายหรืออะไรแบบนั้น.. ก็เลยถามว่า "พี่คะ แล้วตอนผ่าตัดเสร็จพอลืมตา ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเส้นออกมาเป็นแบบไหน?" เขาก็บอกว่าตอนที่นั่งแล้วใช้แท่งนั้นลองทำไว้เมื่อกี้ ก็คือดวงตาตอนบวมยุบแล้วนั่นแหละ.... คนอื่นๆ มักจะพูดเส้นตาที่อยากได้กันหมด แต่ฉัน... ไม่ได้พูดอะไรสักคำ แล้วก็... นั่งนิ่งๆ อยู่ - ยังไงก็ตาม ระหว่างพูดคุยแบบนั้น ตาก็ยังรู้สึกเหมือนชาอยู่ตลอด.. แล้วเหมือนผ่านไปสัก 10 กว่านาที คุณหมอก็เข้ามา.. พี่พยาบาลบอกว่าเริ่มผ่าตัดแล้ว.. แล้วพี่พยาบาลอีกคนก็จับมือฉันที่วางอยู่บนท้องไว้~;; เพื่อนบอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่เจ็บเลย เลยทำให้ในหัวฉันค่อนข้างสบายๆ แต่ร่างกายกลับเกร็งขึ้นมาไงไม่รู้ ไหล่ยกนิดๆ ด้วย - -;; (จากตรงนี้ฉันไม่รู้แน่ชัดนะคะ ที่เห็นได้เลยว่ามันเป็นแค่ ★ความรู้สึก★ ทั้งหมดค่ะ ^.^) รู้สึกเหมือนมือคุณหมอเลื่อนไปเรื่อยๆ.. ก็เลยคิดว่า อ๋อ ตอนนี้กำลังตัดตาอยู่สินะ - แล้วพี่พยาบาลก็บอกว่า "จะห้ามเลือด อาจจะมีกลิ่นเหมือนของไหม้นิดหน่อยนะคะ" ฉันเลยนึกถึงกลิ่นปลาหมึกย่าง~ แต่จริงๆ ไม่ใช่กลิ่นปลาหมึกหรอก... เป็นแค่กลิ่นไหม้ธรรมดา แต่ก็ไม่ใช่กลิ่นที่น่ารังเกียจนะคะ^^ แล้วก็มีความรู้สึกเหมือนใช้แท่งอะไรสักอย่างคนๆ อยู่ด้านในแผล.. ก็เลยคิดในใจว่า... 'กำลังมัดกล้ามเนื้ออยู่เหรอ?' แล้วก็คิดคนเดียวในใจ ผ่านไปสักพัก พี่พยาบาลบอกว่า "จะเอาไขมันออกนะคะ จะมีความรู้สึกเหมือนถูกดึงค่ะ" ตอนนั้นฉันไม่ได้คิดอะไรเลย แต่เหมือนมีอะไรถูกดึงออกไปจากตาฉัน - ㅡ ถึงจะไม่เจ็บเพราะยาชา แต่มันไม่ใช่ความรู้สึกแบบถูกดึงอย่างเดียว ถ้าจะเรียกให้ตรงกว่านั้นคงเป็นความรู้สึกเหมือนถูกควักออกไปมากกว่า - ความรู้สึกนั้นฉันไม่อยากรู้สึกอีกเลย.. ตอนนั้นร่างกายเกร็งสุดๆ เลยค่ะ แล้ว.. อีกไม่นานก็คงทำข้างซ้ายต่อเลย.. ที่ตาซ้ายก็ยังรู้สึกเหมือนมือเลื่อนไปมาเช่นกัน... ก็คิดว่า 'อ๋อ ตาข้างนี้ก็กำลังตัดอยู่สินะ' ตามเคยได้กลิ่นไหม้ แล้วก็มีความรู้สึกคนๆ และการดูดไขมันสุดสยอง - 0 - ความรู้สึกเหมือนถูกควักออกมาน้อยกว่าตาขวานิดนึง อย่างน้อยก็ยังดี;; แต่ตอนทำข้างขวาเพราะคิดโน่นคิดนี่ พอถึงข้างซ้ายฉันกลับคิดอะไรแปลกๆ ตลอดเลย - 0- ถ้าเห็นข้างนอกผ่านรูแผลที่ถูกตัดไปแล้วจะทำยังไงดี - 0 -;; ถ้าลืมตาขึ้นมาจะทำยังไงดี แบบความคิดไร้สาระต่างๆ ก็ผุดขึ้นมาเอง - -;; แล้วเหมือนจะเย็บทั้งสองข้างพร้อมกัน.. ตอนเย็บตาก็ยกขึ้นบ่อยเลยคิดในใจอีกว่าเดี๋ยวคงเห็นข้างนอกอีกล่ะ แบบนั้นแหละ;; แต่เรื่องนี้... ตอนตัดเปลือกตา แสงจากด้านบนผ่านช่องนั้น - นั่นเรียกว่าอะไรนะ.. ไฟผ่าตัด ยังไงก็ตาม แสงนั้นยิ่งรู้สึกสว่างมากขึ้นไปอีกบนลูกตา; คุณหมอบอกว่าหนังตาฉันหนามาก ถ้าทำให้บางเกินไป จะคลาย เลยจะทำให้หนาหน่อย...;; แต่พอดูแล้ว ไม่รู้ว่าความสูงของเส้นอยู่กี่มิลลิเมตร แต่ดูเหมือนประมาณ 7~8 มม.... ตาซ้ายแทบไม่มีบวมโป่งเลย แต่ตอนลืมตาขึ้นมา เส้นที่เห็นด้านในมัน บางมาก - 0 - ด้านหน้าดูประมาณ 1 มม. และยิ่งไปทางปลายก็เห็นประมาณ 2 มม. ทั้งที่ไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ดวงตาที่ฉันอยากได้ดันออกมาตรงเป๊ะ อืม... แล้วก็บอกว่า ตอนนี้จะทำหัวตาแล้วนะคะ.. ฉันก็คิดในใจว่า อ๋อ เสร็จทำชั้นตาแล้วเหรอ.. ดูเหมือนเร็วมากเลย.. อืม;; หัวตา.. ความรู้สึกก็เป็นความรู้สึกอีกนั่นแหละ เหมือนเอามีดกรีดตรงสันมองโกลหลายๆ ครั้ง (← ถ้าวงเล็บคือสันมองโกลและลูกศรคือมีด ก็จะเป็นความรู้สึกเหมือนกรีดฉึบฉับแบบนั้น) ทั้งสองข้างเสร็จแล้ว.. น่าจะกำลังเย็บอยู่~ คุณหมอถามแบบงงๆ ว่า "โอเคไหม?" ฉันก็นิ่งอยู่ เพราะพี่พยาบาลกับคุณหมอกำลังคุยกันอยู่ เลยไม่รู้ว่าถามฉันหรือเปล่า..;; แต่แล้วก็ถามอีกว่า "โอเคไหม?" ฉันเลยถามว่า "ถามหนูเหรอคะ?" เขาก็ว่า "ค่ะ-0- เพราะไม่ตอบเลยนึกว่าคุณหมดสติไปแล้ว" พอฉันถามว่า "หมายถึงไม่เจ็บเหรอคะ?" เขาก็ตอบว่า อื้อ อื้อ ไม่เจ็บ แล้วฉันก็บอกว่าไม่เจ็บค่ะ แต่... ยังไม่ถึง 30 วินาทีหลังจากตอบไป เหมือนยาชาเริ่มหมดแล้ว ตอนเย็บเหมือนจะเจ็บจี๊ดๆ ถึงจะพอทนได้ก็เถอะ~ อาการจี๊ดๆ น่ะ.. อืม.. ประมาณความรู้สึกเหมือนเข็มจิ้มเนื้อค่ะ... จี๊ดอยู่พักใหญ่แล้วก็มีความรู้สึกเหมือนตัดดึ๊บๆๆ เหมือนกำลังตัดด้ายออก... ช่วงนั้นฉันเริ่มเหนื่อยแล้ว ก็เลยคิดแต่ว่า "อยากให้เสร็จเร็วๆ จัง" ตลอด.. ตอนนี้คุณหมอ ก็ให้ฉันลืมตาแล้วหลับตาสลับกันไปเรื่อยๆ.. แล้วก็พูดว่า "ตาจะโตขึ้นเยอะเลยนะ"~^.^ ถึงจะเหนื่อยแต่ก็... ยังพอไหวอยู่ค่ะ~^,^ อืม แล้วเรื่องหัวตานะคะ ฉันเป็นคนที่มีสันมองโกลแรงมาก แต่ระยะห่างระหว่างคิ้วกับตาฉันคือ 3.5 เลยลังเลอยู่นานว่าจะทำดีไหม แต่คุณหมอบอกว่าจะเปิดให้ไม่ดูอึดอัด และระหว่างทำหัวตาอาจจะติดกันนิดหน่อย ก็เลยเปิดไว้ค่อนข้างเยอะ - ㅡ ปลายด้านหน้าดูแหลมขึ้น - 0 - แบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ว่าการที่สันมองโกลหายไปนี่ดีมากเลย เพราะงั้นหวังว่ามันจะติดกันนิดหน่อยจริงๆ นะคะ แล้วคุณหมอก็ออกไป แล้วก็ฉีดยาที่ก้นสองเข็ม ไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่.. แล้วพี่คนนั้นก็เอาไขมันที่เอาออกกับหนังที่หย่อนที่ตัดออกมาให้ดู ไขมันเป็นก้อนกลมๆ ไม่ค่อยรู้สึกอะไรเลย;; ส่วนหนังที่หย่อนนี่มีจริงๆ แค่นิดเดียว..;; บอกว่าตัดตรงด้านหน้า แต่ดูเหมือนกว้าง 8 มม. สูง 2 มม. ค่ะ พอเสร็จแล้วก็ถ่ายรูปอีกด้วยนะ จากนั้นพอออกมาแล้วไปที่ห้องพักฟื้น แม่ก็กำลังกินขนมที่อยู่ตรงนั้นไปพร้อมกับดูทีวี - -;; แล้วก็ประคบเย็นนิดหน่อยแล้วออกมา~ ตอนออกมามีคนอยู่บ้างค่ะ~^.^;; ก่อนผ่าตัด คุณผู้จัดการคงจะ-_ -;; เขินนิดหน่อย ตอนที่ทายาชาแล้วรออยู่ คุณผู้จัดการถามอะไรฉันสักอย่าง แล้วฉันก็ตอบ คุณแม่ฉันเลยได้ยินว่า "คุณแม่คะ ลูกสาวน่ารักมากเลย" แล้วตอนกำลังจะกลับก็พูดว่า "น่ารักขึ้นอีกแล้วนะคะ" -0 -;; พอส่องกระจกดูแล้วเหมือนสัตว์ประหลาดเลย แต่ถ้าจะทำมาหากินก็คงต้องเป็นแบบนี้กันหมดมั้ง^^ แต่ก็รู้สึกดีอยู่นะ- ㅅ-;; เฮะๆ อ้อ แล้วตอนใกล้ผ่าตัดเสร็จ ฉันบอกไปแล้วว่ายาชาเริ่มหมด แล้วหลังจากออกมา ฉันนั่งรถไฟใต้ดินเกิน 20 นาทีหน่อยๆ ลงแล้วไปกินข้าว แล้วตอนรอขึ้นรถบัสก็ยังแสบๆ อยู่เลย -0- ตา... ไม่ใช่แค่แสบ แต่เป็นความรู้สึกเจ็บแปลบแบบนั้นน่ะ -_ -;; อืม แล้วสิ่งที่ชอบมากของโรงพยาบาลคือ ตอนฉันไปผ่าตัด ทุกคนใจดีมาก และวันถัดมาหลังผ่าตัดก็โทรมาถามว่าโอเคไหมด้วย ^.^; รู้สึกว่าเขาดูแลดีจริงๆ เลย แล้วก็เรื่องยา.. เขาให้ใบสั่งยา มียากิน 3 วัน ในนั้นบอกว่ามีทั้งยาแก้ท้องอืด ยาปฏิชีวนะ.. แล้วก็อะไรอีกหลายอย่าง<ลืมแล้วค่ะ> เขาบอกว่าเป็นยากินวันละ 3 เม็ด 3 วัน; แล้วก็มีเทอรามัยซินเป็นยาทา, (ยาฆ่าเชื้อที่โรงพยาบาลให้) แล้วก็สการ์เจล ซึ่งเป็นยาทาแผลเป็นตั้งแต่หลังตัดไหม แต่พอซื้อยาทั้งหมดตามใบสั่งยาก็หมดไป 38,000 วอน; ดังนั้นเวลาไปผ่าตัด ดูเหมือนว่าไม่ควรพกไปแค่ค่าผ่าตัดอย่างเดียวนะคะ-^.^ เขาบอกว่ายาอย่างสการ์เจลหาซื้อได้ไม่ค่อยเยอะ เลยให้ซื้อที่ร้านยาบริเวณนั้น~~ อืม คนที่เห็นรูปฉันก็คงจะรู้ว่ารูปตาฉันเปลี่ยนไปเยอะมากเลยค่ะ~~~~ (อยู่ดีๆ ก็พูดขึ้นมา) ตอนนี้พอใจ 85% แล้ว ถ้าบวมหายก็คงจะพอใจมากกว่านี้อีกใช่ไหมคะ มีคุณคนนึงขอรีวิวหลังผ่าตัดมา ฉันเลยลองเขียนดู ถึงจะดูไม่ประณีต แต่สำหรับฉันก็พยายามใช้เวลาเขียนให้ละเอียดที่สุดแล้ว ^ㅇ^;; อืมๆ- ㅇ - ช่วยมองกันดีๆ หน่อยนะคะ~~^^ แล้วก็เขียนไปเขียนมาเลยตื่นเต้น ใช้อีโมติคอนเยอะมาก ถ้ารู้สึกขัดตา-;; ก็ช่วยทนอ่านหน่อยนะคะ~~ ถ้ามีอะไรสงสัย ส่งข้อความส่วนตัวหรือคอมเมนต์มาได้เลย~^.^