ยังนอนโรงพยาบาลอยู่เลยค่ะ

ฉันคือคนที่เคยเขียนไว้ก่อนหน้านี้ว่า มันเจ็บได้ขนาดนี้เลยเหรอค่ะ ช่วงต้นเดือนสิงหาคม ฉันผ่าตัดกรามกับโหนกแก้ม แล้วเกิดการอักเสบที่กราม แก้มบวมมากและเจ็บมาก เลยอยู่ที่โรงพยาบาลที่ผ่าตัดอยู่หลายวัน สุดท้ายก็ต้องไปโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย และตอนนี้ก็ยังรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลค่ะ.. ทั้งที่ทำกับที่หนึ่งในคังนัมที่ว่ามีชื่อเสียงแล้วแท้ๆ.. ตอนแรกคิดว่าแค่ติดเชื้อแบคทีเรียจนเกิดการอักเสบ แต่ปรากฏว่าฟันกรามสบกันไม่พอดี จึงเคี้ยวอาหารอะไรไม่ได้เลย ต่อให้กัดฟัน ฟันกรามก็ยังลอยไม่แตะกัน แถมยังต้องใส่อุปกรณ์ประดิษฐ์เพื่อจัดกรามให้เข้าที่ จนถึงตอนนี้กินได้แค่ข้าวต้มเหลวๆ ค่ะ.. ตอนเกิดการอักเสบ ฉันบอกโรงพยาบาลแล้วว่าเจ็บมากขนาดนั้น แต่เขาก็บอกว่าไม่เป็นไรและส่งกลับถึงสองครั้ง บอกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่และรักษาที่โรงพยาบาลไป.. สุดท้ายก็ถูกส่งไปโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยค่ะ เจ็บจนเหมือนจะตาย ทั้งยาแก้ปวด ทั้งยาปฏิชีวนะ.. ร้องไห้ไปไม่รู้เท่าไร.. ตอนนี้แค่นึกถึงตอนนั้นก็โกรธจนทนไม่ไหวค่ะ กระดูกเกิดการอักเสบ เจ็บมาก มีหนองสีฟ้าที่น่าคลื่นไส้ออกมาจากปาก จนต้องคอยบ้วนออกทางปากตลอด.. แต่โรงพยาบาลยังบอกว่าไม่เป็นไร แล้วตัดไหมให้ เขาทำแบบนั้นได้ยังไง.. จริงๆ.. คนที่จะผ่าตัดกราม กรุณาคิดให้ดีจริงๆ นะคะ.. มันลำบากและเจ็บปวดมากๆ และตอนนี้ฉันต้องอยู่กับการถูกฝันร้ายทรมานทุกคืน,, พูดไม่ออกจริงๆ ว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง.. ตอนนี้ก็ยังบวมอยู่ จนไม่รู้เลยว่าเขาเหลาหน้าฉันไว้เป็นแบบไหนกันแน่... ตอนนี้หาเส้นเลือดก็แทบไม่ได้แล้ว.. เกือบสองเดือนที่ต้องฉีดยาปฏิชีวนะแทบทุกวัน กินข้าวหรือโจ๊กก็ไม่ได้ ต้องให้น้ำเกลือสารอาหาร ทุกครั้งที่แทงสายน้ำเกลือก็ต้องโดนจิ้ม 3, 4 ครั้งกว่าจะหาเจอ.. ใบหน้าที่ยังบวมอยู่.. เกลียดจริงๆ ค่ะ.. วันนี้มีไข้ หนาว และพบว่ามีเนื้อบวมขึ้นมาอีกเฉพาะด้านซ้าย ซึ่งเป็นด้านที่เคยอักเสบตามแนวด้านในเหงือก.. ขออย่าให้การอักเสบลุกลามเลย.. เสียใจมากค่ะ.. มีไข้และหนาวจนนอนไม่หลับเลย...