เมื่อวานทำตากับจมูกมาแล้วค่ะ (เปิดหัวตาเมจิกกับปลายจมูก)

หลังจากรวบรวมข้อมูลในชุมชนนี้วันละ 2 ชั่วโมงตลอดสองเดือน ในที่สุดเมื่อวานก็ผ่าตัดแล้วค่ะ ระยะห่างระหว่างตา 4 ซม. เป็นปมด้อยที่ใหญ่ที่สุด เลยหาข้อมูลโรงพยาบาลโดยเน้นเรื่องเปิดหัวตาค่ะ~ ทำตาก่อนค่ะ ตาของฉันสองข้างไม่เท่ากัน และหัวตาด้านใน (รูปทรงตาด้านในของชั้นพับมองโกล) ก็ไม่เท่ากัน เหมือนคุณหมอใช้เวลานานขึ้นเพื่อให้ทั้งสองข้างออกมาคล้ายกันมากที่สุด... อาจเพราะปกติฉันไม่ค่อยกลัว เลยทำตาก่อน ตอนฉีดยาชาก็ไม่เจ็บเลยค่ะ เจ็บจี๊ดนิดเดียวตอนฉีดเข็มแรกที่ข้างหนึ่ง ตั้งแต่เข็มที่สองไปเหมือนยาชาออกฤทธิ์แล้วเลยไม่เจ็บ โชคดีที่ยาชาไม่หมดฤทธิ์จนกว่าการเปิดหัวตาเมจิกที่เขาว่ากันว่าใช้เวลานานมากจะเสร็จ และฉันกังวลเพราะได้ยินว่าจะกดจมูกแรงมาก แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้อะไรนัก... ได้ยินว่าระหว่างผ่าตัดจะให้ลืมตาและหลับตา เลยกังวลเรื่องนั้นนิดหน่อยค่ะ จะเจ็บไหมนะ... แต่ก็... ไม่เป็นอะไรเลย ระหว่างผ่าตัดฉันถามคุณหมอว่า “หมอคะ... ดูออกมาดีไหมคะ?” คุณหมอบอกว่า “สุดยอดเลยครับ” แต่ฉันออกจะเข้าใจช้า พยาบาลข้างๆ หัวเราะกันหมด มีฉันคนเดียวไม่หัวเราะ แล้วค่อยมาขำคิกๆ คนเดียวทีหลัง ระหว่างทำตา ฉันคิดว่านี่ทำได้จริงๆ นะ... ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร.. หลังทำตาเสร็จก็ไปเข้าห้องน้ำ... แต่ในห้องน้ำ ตอนพยายามกลั้นแล้วมองกระจก... นี่อะไรกัน ตาบวมตุ่ย และตาดูเข้าหากันสุดๆ เหมือนมีคนใช้มือดึงระหว่างตา~ เพราะบวมแหละ... เดี๋ยวก็จะสวยขึ้น... ฉันพึมพำในใจแล้วกลับไปที่เตียงผ่าตัด.. ส่วนจมูกได้ยินว่าฉีดยาชาเจ็บ เลยใช้ยาสลบแบบหลับค่ะ ถ้าเหมือนคนอื่นๆ ที่หลังยาสลบแบบหลับแล้วตื่นขึ้นมาก็ผ่าตัดเสร็จแล้วจะดีแค่ไหน... ฉันพยายามตั้งสติให้ชัด แต่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมถึงเรียกว่าเหมือนรถไฟเหาะ ฉันก็เดินทางผ่านอุโมงค์ตลอดเลยค่ะ ไปกับคุณหมอ... ตอนตื่นคิดว่าผ่าตัดเสร็จแล้ว แต่จริงๆ นั่นคือจุดเริ่มต้นค่ะ หลังจากนั้นเป็นช่วงเวลาที่น่ากลัวจริงๆ.. เลือดออกมากเกินไป เลือดไหลลงคอด้านหลังเยอะมากจนไอและเกือบอาเจียนหลายครั้ง... ฉันตะโกนว่า “อยากบ้วนออกค่ะ~~~~!!!!!!!” แต่เขาบอกให้กลืนไปเลย... พอได้ยินว่า “คนไข้ลำบากมากเลยนะ” ฉันก็รู้สึกสงสารตัวเองมาก... ฮือๆๆ แทบจะตั้งลมหายใจได้ แล้วพึมพำว่า ทำให้สวยนะคะ ทำให้สวยนะคะ.... คุณหมอบอกว่า “เดิมก็สวยอยู่แล้ว ไม่ต้องกังวล” แต่นั่นเป็นคำพูดสำหรับคนไข้ กับพยาบาลกลับพูดว่า “กระดูกอ่อนมีแรงก็จริง แต่ไม่เท่ากัน ข้างหนึ่งมีความผิดรูป ยับๆ และคด แล้วก็อะไรอีก.....” พูดแบบนั้น แล้วก็พูดคำที่ทำให้กังวลว่า “นี่ไม่ใช่จมูกที่ง่ายนะ ทำไมเนื้อจมูกอย่างเดียวถึงเป็นแบบนี้?”... จริงๆ จมูกฉันลังเลจนถึงที่สุดว่าจะทำหรือไม่ทำ สุดท้ายไม่ทำสันจมูก (เดิมก็ไม่ได้สูงเท่าไร แต่หน้าผากต่ำและแคบ เลยคิดว่าสันจมูกสูงคงไม่เข้ากับฉัน) ทำแค่ปลายจมูกค่ะ ตัดสินใจเพราะชอบสไตล์ของผู้อำนวยการแพทย์ผู้เชี่ยวชาญจมูกของโรงพยาบาลนั้นที่ตรงไปตรงมาและมีอารมณ์ขัน แต่จริงๆ ผ่าตัดจมูก,,,, คิดได้แค่ว่าน่ากลัวมากค่ะ ถึงอย่างนั้นคุณหมอก็พูดว่า “ถ้าสวยเกินไปจนที่บริษัทจำไม่ได้แล้วไล่ออกจะทำยังไง” “อืม very good. ผมชอบ สวย” อะไรแบบนี้ เลยถึงตอนนี้จะดูเหมือนสัตว์ประหลาด แต่ก็ยังคาดหวังอยู่ค่ะ ระหว่างกลับบ้านประคบเย็น พอกลับถึงบ้านแล้วส่องกระจก ดูเหมือนอาการบวมของเปิดหัวตาที่มีหลังผ่าตัดยุบไปแล้ว ตาแทบไม่เหมือนผ่าตัดเลย ไม่มีบวม ไม่มีช้ำเลย สมบูรณ์มาก... แต่จมูก... ใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าของจมูกเดิมค่ะ เดิมเป็นจมูกชมพู่นิดๆ... ไม่รู้ว่าอาการบวมของจมูกนี้จะยุบจริงไหม... ช่วยพูดให้กำลังใจหน่อยนะคะว่ามันจะยุบหมด~ กำลังประคบเย็นอย่างขยันค่ะ เปิดหัวตาเมจิก... ยังต้องรอดูหลังตัดไหมก่อนถึงจะรู้ แต่ตอนนี้มองดูก็ไม่บวมเลย ถ้าไม่มีไหมก็คงไม่รู้ว่าผ่าตัดมา พอใจค่ะ กังวลเรื่องจมูก.. ยังไงตั้งแต่เมื่อวานจนถึงเช้าวันนี้จมูกถูกอุดไว้ เลยนอนไม่ได้และกินข้าวไม่ค่อยได้ แต่พอเอาสำลีออกแล้วรู้สึกเหมือนรอดชีวิตค่ะ ทุกคน... ลำบากกันชั่วคราว แล้วใช้ชีวิตสวยๆ ไปตลอดชีวิตกันนะคะ~~~~~