เพราะหมอที่ไม่บอกอะไรเลยแล้วเอามีดกรีดตาปกติที่มีชั้นตาของฉัน ฉันอยากตาย…

ฉันเป็นนักเรียนมัธยมปลายค่ะ ฉันมีตาสองชั้นมาตั้งแต่เด็กมากๆ แต่บางครั้งนานๆ ทีเวลาตาบวม ชั้นตาจะคลาย เลยคิดว่าแค่เย็บยึดชั้นตาก็น่าจะพอ ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนปีที่แล้วจึงไปปรึกษาที่คลินิกศัลยกรรมใกล้บ้านค่ะ ตอนปรึกษา ฉันแค่บอกว่าชั้นตาบางครั้งคลาย เลยอยากเย็บยึดชั้นตา แต่หมอคนนั้นบอกว่าถ้าไม่ทำเปิดหัวตา รูปทรงตาสองชั้นจะดูแปลกเหมือนเกิดผลข้างเคียง และพูดเหมือนว่าจำเป็นต้องทำให้ได้ ทั้งที่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำเปิดหัวตา แต่ก็เลยตัดสินใจทำ ตอนนั้นตั้งแต่หลังปรึกษาจนถึงก่อนผ่าตัด หมอคนนั้นไม่เคยบอกเลยว่าจะทำตาสองชั้นให้ด้วยวิธีผ่าตัดแบบไหน และไม่ได้บอกเลยเกี่ยวกับผลข้างเคียงหรือข้อควรระวังของการผ่าตัดตาสองชั้นกับเปิดหัวตา [เช่น จะเกิดแผลเป็น บวมอยู่นาน เป็นต้น] เขาแค่พูดซ้ำๆ ว่าเพราะคิดค่าใช้จ่ายแพง จะทำให้ไม่โป๊ะและดูเป็นธรรมชาติ ฉันบอกไว้แล้วว่าอยากเย็บยึดชั้นตา อีกทั้งตาฉันไม่มีไขมัน ผิวก็บาง และมีชั้นตาอยู่แล้ว ฉันจึงเชื่อมั่นว่าหมอคนนั้นจะทำวิธีเย็บฝังไหมให้ แล้วเข้ารับการผ่าตัด... แต่เขากลับทำแบบกรีดเต็มความยาวบนเส้นชั้นตาเดิมของฉันเสียอย่างนั้น กลายเป็นสภาพที่แย่กว่าการไม่ทำเสียอีก ผลคือบนเส้นชั้นตาที่มีอยู่เดิมเหลือแต่แผลเป็นที่เห็นชัด ส่วนเปิดหัวตา ฉันก็ไม่ใช่คนตาเล็กจึงไม่จำเป็นต้องทำเลย แต่กลับได้แค่แผลเป็น ทำให้ตาดำดูเล็กลง และใบหน้าดูดุขึ้น หมอคนนั้นรู้ว่าฉันต้องไปโรงเรียนทันทีเพราะมีเรียนเสริม แต่ก็ยังแนะนำการเปิดหัวตาที่ทิ้งแผลเป็น และทำแบบกรีดเต็มความยาวที่บวมนานและทิ้งแผลเป็น ตอนนี้มาคิดดูแล้ว มันคือกลยุทธ์ทางการค้าที่ใช้ประโยชน์จากนักเรียนที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับศัลยกรรมเลย เขาไม่บอกว่าจะทำแบบกรีดเต็มความยาวเพื่อหาเงิน ไม่บอกว่าจะทิ้งแผลเป็นและบวมนาน แค่หลอกว่าจะทำให้ไม่โป๊ะและดูเป็นธรรมชาติ แล้วทำลายดวงตาปกติดีๆ ของฉัน ความทุกข์ทางใจของฉันไม่อาจอธิบายเป็นคำพูดได้ คนที่รู้จักฉันทุกคนต่างบอกว่าก่อนผ่าตัดสวยกว่ามาก และถึงขั้นบอกว่าน่าสงสารที่ตาสองชั้นปกติดีๆ ถูกเอามีดไปกรีด... ไม่ได้จะอวดนะคะ แต่ที่โรงเรียนฉันจัดว่าเป็นคนหน้าตาน่ารัก แต่ฉันได้ยินนับครั้งไม่ถ้วนว่าเพราะการเปิดหัวตา ภาพลักษณ์ของฉันหายไปเลย จากคนที่ไม่รู้จักฉัน ฉันก็ได้ยินนับครั้งไม่ถ้วนว่าเวลาหลับตา ชั้นตาเห็นชัดเกินไปจนดูเป็นคนที่ทำศัลยกรรมตา... ทุกครั้งที่เป็นแบบนั้น ฉันอยากให้พวกเขาเห็นหน้าเดิมของฉันจริงๆ... ความกระทบกระเทือนทางใจรุนแรงมากจนฉันถึงกับลาออกจากโรงเรียนมัธยมปลายชื่อดังที่ว่ากันว่าเข้าได้ยาก และต้องทรมานกับโรคซึมเศร้าและอาการกลัวการเข้าสังคม ตลอด 1 ปีครึ่ง ฉันไม่เจอใครเลย ขังตัวเองอยู่แต่ในห้องและใช้ชีวิตโดยไม่ทำอะไรเลย ฉันอยากตายจริงๆ... ฉันยอมแพ้กับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วด้วย... โรงพยาบาลที่ฉันผ่าตัดย้ายไปแล้ว และเมื่อฉันถามว่าทำไมถึงไม่บอกวิธีผ่าตัด ผลข้างเคียงและข้อควรระวังในการผ่าตัด พวกเขาก็ปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่จำ หมอที่พยายามหาเงินถึงขั้นทำลายชีวิตคนคนหนึ่ง...น่ากลัวมากค่ะ... ดวงตาปกติที่เคยเป็นตาโตมีสองชั้น...กลับถูกทำลาย... ตอนนี้ฉันมีแรงกระตุ้นอยากกระโดดลงไปตายจริงๆ... ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง...ช่วยฉันด้วยค่ะ....