เมื่อวานฉันผ่าตัดมาค่ะ

ตั้งแต่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก็ตั้งใจว่าจะทำมาตลอด สุดท้ายก็ได้ทำเมื่อวานค่ะ ตอนนี้ยังบวมตึงๆ แน่นๆ [-_-;] แต่ก็พอใจในแบบของตัวเองค่ะ; เวลาผ่าตัดเช้ามาก เลยตื่นตอน 6 โมงเช้า อาบน้ำล้างหน้าแล้วไปโรงพยาบาลค่ะ; น่าจะเป็นคนไข้คนแรกของวันนั้น คุณหมอกับพี่พยาบาลบางคนมาช้ากว่าฉันอีก -ㅗ-; ฉันพยายามควบคุมใจที่เต้นแรง แล้วเข้าไปในห้องผ่าตัด และนอนลงค่ะ... จนถึงเมื่อคืน ฉันยังฝึกผ่อนแรงตอนฉีดยาชาอยู่เลยนะคะ? [เช่น บีบตาแล้วผ่อนแรงอะไรแบบนั้น..] การฝึกมีประโยชน์จริงๆ - พอผ่อนแรงทั้งตัวแล้วฉีดยา ก็ไม่เจ็บเลยค่ะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเข็มเข้าไปแล้ว พอวางยาชาเสร็จแล้วเริ่มผ่าตัด สำหรับฉัน ตอนผ่าตัดทรมานกว่าตอนฉีดยาชาค่ะ ไม่ใช่ว่าเจ็บมากหรืออะไรแบบนั้น -- จะพูดยังไงดี..ควรเรียกว่าเป็นความทรมานทางจิตใจไหม เสียงจี๊ดๆ กับกลิ่นเนื้อไหม้; แล้วก็ ความรู้สึกตึงๆ หน่วงๆ ตอนเอาไขมันออก; เขาดึงเปลือกตาแรงๆ จนตาจะลืมขึ้นมา ฉันเลยพยายามสุดแรงเพื่อจะหลับตาไว้ ยังไงก็เถอะ.;; มากกว่าจะเจ็บ; มันเหนื่อยทางใจค่ะ; ไม่อยากทำอีกแล้ว; แต่เพื่อให้สวยขึ้นก็ช่วยไม่ได้ใช่ไหมคะ? ก็ต้องอดทนแหละ; อย่างไรก็ตาม มันไม่เจ็บเลย ดังนั้นคนที่กังวล เรื่องความเจ็บคงไม่ต้องกังวลค่ะ; แค่มันเหนื่อยมากและลำบาก; ทำให้คิดว่าการผ่าตัดก็คือการผ่าตัดจริงๆ; งั้นขอเขียนเท่านี้นะคะ-

โพสต์อื่นในหมวดนี้