ซึมเศร้า..

ซึมเศร้า..

ตอนกลางวันไปโรงพยาบาลมา ทายาใหม่ แล้วก็กลับบ้านมา พร้อมรอยยิ้มได้ดีอยู่แท้ๆ.. แต่เพื่อนๆ ส่งข้อความมาว่า “ไปผ่าตัดมาเหรอ??” ควรถามก่อนไหมว่าฉันเจ็บหรือเปล่า.. ถึงฉันจะบอกว่าเจ็บ และเล่าว่ากังวลเพราะบวม ก็พูดว่า “ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็สวยขึ้น ฉันก็อยากทำตรงนั้นตรงนี้เหมือนกัน” ไม่รู้ว่าอยากเจอฉัน หรืออยากเห็นตาที่ฉันผ่าตัดมา บางทีก็รู้สึกเหมือนพวกเขากังวลว่าฉันจะสวยขึ้น.. อาจเป็นคำพูดที่ปกติฉันคงฟังผ่านๆ แต่ตอนนี้น้อยใจมากๆ เลยค่ะ เมื่อกี้คุยโทรศัพท์กับแฟนด้วย เขาถามว่า “ดีขึ้นบ้างหรือยัง??” เหมือนพูดเรื่องของคนอื่น และเหมือนเบื่อที่จะฟังเรื่องของฉัน น้ำตาก็ไหลออกมาเลย ตอนนี้ก็ยังหดหู่มากค่ะ เรื่องผ่าตัดไม่ได้นึกอะไรเลย แค่อารมณ์ดิ่งลง.. ตอนนี้ไม่มีความคิดอะไรเลย ทั้งเรื่องจะสวยขึ้นหรือเรื่องลดบวม... แค่หดหู่มากๆ และมีแต่น้ำตาไหล ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้คะ?? ตอนนี้ก็เขียนข้อความนี้ไปพร้อมกับพยายามกลั้นน้ำตาไว้อย่างสุดๆ ค่ะ

โพสต์อื่นในหมวดนี้