นี่คือรีวิวผ่าตัดวันที่ 30 ธันวาคมค่ะ..

เพราะตาของฉันตกมากอยู่แล้ว..ฉายาเคยเป็นสนูปปี้ค่ะ.. ด้วยการยุยงจากคนรอบข้าง การโน้มน้าวของคุณแม่ และการตัดสินใจที่ยากลำบาก ฉันจึงได้ผ่าตัดที่ซูซอ กรุงโซลค่ะ ไปปรึกษาสองที่ที่ชองดัม แล้วก็ทำที่ที่ไปปรึกษาเป็นที่สุดท้ายค่ะ.. คุณหมอทุกท่านบอกว่า “ลืมตาดูหน่อยครับ/ค่ะ” แต่ฉันไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังยกคิ้วเพื่อเบิกตา.. ดังนั้นจึงทำแก้ภาวะหนังตาตกและเปิดหัวตา น่าจะ..ทำแบบกรีดด้วย ยังไงก็ตาม ก็ได้ผ่าตัดค่ะ รออยู่แล้วพอเข้าไป เขาบอกให้นอนลงค่ะ แล้วถามว่าแต่งหน้ามาไหม ฉันก็บอกว่าไม่ได้แต่งแน่นอน เขาก็ถูน้ำยาฆ่าเชื้อทั่วใบหน้า วางผ้าสีเขียวไว้ตรงนั้นตรงนี้ แล้วคุณหมอ..ก็เข้ามาค่ะ.. อา.. ตอนเด็ก ๆ ตอนฉันไปผ่าตัดเพราะไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน ฉันไม่กลัวเลยที่มีด จะลงที่ท้อง แต่กลัว เข็มฉีดยาค่ะ ตอนเปิดหัวตา ฉีดตามจุดสองข้างข้างละสองครั้ง แล้วตอนแก้หนังตาตกก็ฉีดสองข้างอีกข้างละสองครั้ง.. พูดตรง ๆ ว่าเข็มฉีดยา เจ็บมากค่ะ น้ำตาไหลเลย.. คิดว่าควรเผื่อใจ ไว้ก่อนไปค่ะ.. ไม่รู้สึกถึงการกรีดด้วยมีดเลยค่ะ แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีความรู้สึกเลย แค่เหมือนถูกแท่งอะไรสักอย่าง กดจุด? ประมาณนั้นค่ะ.. ทำไปเกินประมาณ 2 ชั่วโมง 30 นาที พอใกล้จบก็เริ่มมี ความเจ็บขึ้นมาทีละนิด.. คุณหมอบอกว่า “ควรเอาไขมันออกนิดหน่อยด้วยใช่ไหม?” แล้วใช้ไฟฟ้าหรือ..เลเซอร์หรืออะไรก็ไม่รู้ ตอนทำด้วยสิ่งนั้น ลูกตารู้สึกจี๊ด ๆ.. ด้วยค่ะ อ้อ แล้วตอนเย็บตาด้วยไหม ความรู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อถูกดึงค่ะ หลังเสร็จแล้วฉีดยาที่ก้น อันนี้ก็เจ็บค่ะ.. เข็มที่ฉีดตอนไปทำแผลวันเสาร์ไม่เจ็บแท้ ๆ.. ยังไงก็ตาม หลังผ่าตัดฉันกำลังตั้งใจประคบเย็นด้วยหน้ากากซอร์โรอยู่ค่ะ.. ระหว่างนอนอยู่กว่าสองชั่วโมง สิ่งที่คิดคือ ถ้ามีใคร ออกเงินให้แล้วบอกให้ผ่าตัดอีก.. ฉันคงไม่ทำค่ะ.. การจะสวยขึ้นเป็นการเดินทางที่ยากมากค่ะ.. ฮิง.. อ้อ ถ้าพูดจากประสบการณ์ของฉัน ขอให้ใช้ข่าวลือเป็นข้อมูลประกอบ แต่ดูประสบการณ์ของแพทย์ให้ดีด้วยค่ะ แล้วถ้าไม่ได้ไปผ่านญาติที่ไว้ใจได้ คำพูดของโรงพยาบาลที่ว่า “จริง ๆ ราคาเท่านี้ แต่เราทำให้ในราคาเท่านี้ค่ะ/ครับ” ขอให้ฟังไว้เป็นเพียงข้อมูลอ้างอิงจริง ๆ ค่ะ.. ทุกคน.. ขอให้ทุกคนมีความสุข และสวัสดีปีใหม่ 2006 นะคะ.. คนที่ผ่าตัดเหมือนฉัน.. ขอให้ทุกคนได้ผลลัพธ์ที่ดีนะคะ~