ตอนนี้เพิ่งไปผ่าตัดแก้มา^^

ฤดูหนาวปีที่แล้วฉันทำเปิดหัวตากับทำตาสองชั้นแบบกรีดเต็มค่ะ เพราะเนื้อบนเปลือกตาทำให้ชั้นตาสองชั้นถูกบังหมดเลย พอผ่านไป 6 เดือนก็เลยไปทำเพิ่มเพื่อเอาผิวหนังที่หย่อนออกมาค่ะ^^ ตอนผ่าตัดหน้าหนาวครั้งนั้นเจ็บมาก ๆ ๆ ๆ จนตั้งใจไว้ว่า ต่อให้ผ่าตัดพังก็จะไม่ผ่าอีกแล้ว.. แต่ความอยากของคนเรานี่คงไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ ความทรงจำว่าเคยเจ็บตอนนั้น ถูกความอยากสวยขึ้นบดบังจนหายไปไหนก็ไม่รู้=_=; วันนี้คงเพราะเป็นการผ่าตัดง่าย ๆ เลยไม่เจ็บเลย.แม้.แต่นิดเดียวค่ะ เข็มฉีดยาชาก็พอทนได้.. ปีที่แล้วเพราะเปิดหัวตา เลยต้องฉีดยาชาไปถึงเนื้อด้านในของตา ทำให้ฉันร้องเสียงหลงเลยค่ะ =_=; แล้วเวลาผ่าตัดก็นานขึ้น จนระหว่างทางยาชาค่อย ๆ คลาย เลยเจ็บมากจริง ๆ; แต่วันนี้ผ่าตัดเสร็จเร็ว และไม่เจ็บเลยจนรู้สึกอายที่กลัวมากขนาดนั้น=_=; สรุปคือ.... ถ้าทำเปิดหัวตาจะเจ็บ..แบบนี้แหละค่ะ-_- คนที่จะทำเปิดหัวตา เตรียมใจตอนฉีดยาชาไว้นะคะ.. เขาฉีดยาชาเปิดหัวตาเข้าที่เนื้อด้านในของตาค่ะ-_-; (โรงพยาบาลที่ไม่ทำแบบนั้นมีมากกว่าหรือเปล่านะ??) แล้วตอนผ่าตัดวันนี้.. ระหว่างผ่าตัดฉันแทบขำตายจริง ๆ ค่ะ; คุณหมอกับพยาบาลสองคนผ่าตัดด้วยกัน แต่คุยกันตลกมาก=_=; คุณหมอถามว่าช่วงนี้พัคจีซองดังไหม แล้วถามว่าผู้หญิงสมัยนี้มีสเปกเป็นพัคจีซองกันหมดหรือเปล่า ฉันเลยบอกว่าช่วงนี้เหมือนเกือบทุกคนชอบพัคจีซองค่ะ แล้วคุณหมอใหญ่บอกว่า งั้นโรงพยาบาลเราทำแพ็กเกจผ่าตัดแปลงร่างเป็นพัคจีซองกันเถอะ=_=; บอกว่าจะเจาะรอยหลุมสิวบนหน้าให้เป็นรู ๆ.. (ตรงนี้ฉันเกือบหลุด “พรูด” ระหว่างผ่าตัดแล้วค่ะ=_=;) ยังไงก็ตาม ระหว่างผ่าตัดฉันไม่ได้เกร็งและไม่ได้ร้องเสียงหลง เลยไม่มีรอยช้ำและแทบไม่บวมเลยค่ะ ตอนผ่าตัดครั้งก่อน ทั้งช้ำทั้งตาบวมตุ่ยจนชวนให้นึกถึงแฟรงเกนสไตน์.. แค่ตัดไหมแล้ว อีก 4 วันไปฝึกงานภาคสนามก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรค่ะ ยังไงก็พอใจมากค่ะ-.- คุณหมอก็สนุกด้วย=_=;