วันที่ 2 หลังผ่าตัดจมูก กำลังพักฟื้น -_-)/

ไม่นึกเลยว่าฉันจะได้ผ่าตัดจมูก.. -_- อาจเป็นเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาใช้ชีวิตโดยไม่รู้ว่าจมูกตัวเองต่ำ และพูดตรงๆ ในบรรดาศัลยกรรมทั้งหมด ฉันมีความรู้สึกต่อต้านการผ่าตัดจมูกเป็นพิเศษจริงๆ ค่ะ เพราะมันเห็นชัดที่สุด -_- ฉันที่เคยเป็นแบบนั้น กลับมาผ่าตัดจมูกแล้วนอนพักฟื้นอยู่บ้านแบบนี้ -▽- ตอนนี้บริเวณหว่างคิ้วบวมค่อนข้างมาก แล้วอาการบวมนั้นยังส่งผลไปถึงด้านหน้าของไลน์ชั้นตาสองชั้นด้วย เลยเหมือนทำตาสองชั้นมาด้วยเลยค่ะ -_- น้องก็เอาแต่ล้อว่าดูน่ากลัว -_- ใช้กระดูกอ่อนหู ก็เลยพันผ้าพันแผลรอบหูไว้ด้วย พูดตรงๆ เพราะเจ้าหูนี่แหละ ทำให้นอนลำบากมาก ต่อให้นอนหงาย ผ้าพันแผลที่หูก็ต้องโดนอยู่ดีใช่ไหมคะ? ไม่ได้เจ็บมาก แต่กลัวว่าแผลจะอักเสบหรือแย่ลง เลยกังวลจนนอนไม่หลับค่ะ -_- คอกับไหล่เกร็งตลอด -_- ตอนนี้คอกับไหล่ก็ปวดตึงมากๆ อื้ก- อ้อ แล้วฉันไม่ได้ประคบค่ะ ที่โรงพยาบาลก็บอกว่าห้ามทำเด็ดขาด เขาบอกว่าอาจส่งผลต่อทรงจมูกได้.. เวลานอนก็ใช้หมอนอิง Hamtori อันใหญ่ยักษ์ที่บ้านหนุน ให้ศีรษะสูงประมาณ.. 30 องศาแล้วนอนค่ะ จริงๆ ฉันมีโรคจมูกอักเสบอยู่ เลยยิ่งทรมานกว่าเดิม- ตอนผ่าตัดเขาตัดขนจมูก แล้วใส่คอตตอนบัดเข้าไปในโพรงจมูกใช่ไหมคะ? เกือบตายจริงๆ ค่ะ -_- เพราะเป็นจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ แค่จมูกถูกกระตุ้นครั้งเดียว ก็จามแบบไม่ใช่เล่นเลย แต่ตอนกำลังจะเริ่มผ่าตัดพอดี อาการจามดันเริ่มขึ้น.. -_- ทนไม่ไหวจริงๆ เลยจามดังๆ ไปหนึ่งครั้ง! แล้วจากนั้นก็พยายามกลั้นอย่างสุดชีวิตจริงๆ เป็นความทรมานที่หนักรองจากความเจ็บของเข็มยาชาเลยค่ะ -_- พูดถึงเข็มยาชาแล้วก็ขอพูดหน่อย เข็มยาชา จริงๆ... เสียดายมากที่ฉันไม่สามารถเขียนคำหยาบรัวๆ ลงตรงนี้ได้ -_- จริงๆ ค่ะ มันสุดยอดแบบสุดๆ ไปเลย ถ้าหากฉันต้องผ่าตัดจมูกอีกครั้งด้วยเหตุผลที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ฉันจะต้องเลือกยานอนหลับหรือดมยาสลบแน่นอนค่ะ -_- ถ้าทำไม่ได้ ฉันจะไม่ทำเด็ดขาด -_ ไม่ใช่ว่าฉีดแค่ครั้งเดียว แต่ฉีดไล่ไปตามแต่ละส่วนของจมูก โอ้... จริงๆ.. -_- โดยเฉพาะตรงส่วนเสาจมูกหรือเปล่า? ตอนฉีดใกล้ปีกจมูกนี่แทบหน้ามืดจริงๆ -_- ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ส่งเสียงสักแอะค่ะ คุณหมอชมฉันเยอะมาก -_- ตลอดการผ่าตัดฉันเงียบเหมือนตาย แต่ฉันร้องไห้อยู่ตลอดค่ะ ทั้งตัวแข็งเกร็ง มีแต่น้ำตาไหลพราก -_- กลัวมากๆ ค่ะ กลัวมากจริงๆ จนเหมือนจะสติหลุด -_- ผ่าตัดเสร็จแล้วไปห้องพักรอ ฉันร้องไห้หนักมาก ตัวสั่นงั่กๆ.. แม่ตกใจเพราะคิดว่าฉันร้องไห้เพราะเจ็บ แต่พอบอกว่าร้องเพราะกลัว แม่ก็แอบหัวเราะเยาะนิดๆ -_- อา- กว่าจะสวยนี่ลำบากนะคะ- ความสวยที่ติดตัวมาแต่เกิดคงเป็นพรที่ยิ่งใหญ่มากจริงๆ -_- อยากให้บวมยุบเร็วๆ ทรงเข้าที่เร็วๆ แล้วออกไปข้างนอกแบบสบายๆ สักครั้งค่ะ-