วันที่ 4 หลังผ่าตัดคาง

ถึงอย่างนั้นเวลาก็ผ่านไปเร็วค่ะ วันแรกกับวันที่สองยาวนานมาก.. ฉันดีใจที่ตัวเองก็สามารถมาเขียนรีวิวแบบนี้ได้แล้ว ความรู้สึกตอนขึ้นไปนอนบนเตียงผ่าตัด บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้เลยค่ะ~ กลัวมากว่าจะไม่ตื่นขึ้นมา และอยากยกเลิกการผ่าตัดตอนนั้นแล้วหนีไปเลย พี่ๆ พยาบาลแทงเข็มเข้าหลอดเลือด แล้วการดมยาสลบก็เริ่มทันที~ ผู้อำนวยการแผนกวิสัญญีที่ดูแข็งๆ ไม่พูดด้วยซ้ำว่าจะเริ่มแล้ว แค่เอาถุงพลาสติกมาแนบที่ปาก บอกให้หายใจลึกๆ แล้วหลังจากนั้นฉันก็หมดสติไป~ ไม่ได้ค่อยๆ หมดสติด้วย เลยจำอะไรไม่ได้จริงๆ~ ตื่นมาก็อยู่ในห้องพักฟื้นแล้ว โชคดีที่ไม่มีอาเจียนหรือเวียนศีรษะค่ะ เพราะสายน้ำเกลือ ฉันต้องเดินไปเข้าห้องน้ำทุกสองชั่วโมง เลยนอนไม่หลับดีๆ เกือบทั้งคืนเหมือนยาวนานเป็นร้อยปี~ วันต่อมาก็ออกจากโรงพยาบาล แล้วขึ้นรถไฟใต้ดินคนเดียว จากสถานีขนส่งก็ต่อรถบัสอีก ^^ กดหมวกลงต่ำ แล้วพันผ้าพันคอจนเหลือแค่ตา คนมองแปลกๆ จนรู้สึกกังวล~ แต่ก็ยังอดทนกลับถึงบ้านค่ะ ตอนแรกดื่มแค่เครื่องดื่ม Morning Sunshine กับนมถั่วเหลือง ตอนนี้กินโยเกิร์ตกับเต้าหู้บดแล้วค่ะ~ ได้ยินว่าน้ำฟักทองช่วยเรื่องบวม เลยดื่มเป็นระยะๆ จริงๆ ไม่มีอะไรให้แรงได้เท่าการกินเลยค่ะ~ ฉันบ้วนปากอย่างสม่ำเสมอด้วย~ พอได้ยินว่าความเร็วในการยุบและการฟื้นตัวของฉันเร็วกว่าคนอื่นมาก ก็สบายใจ และได้แต่หวังให้เวลาผ่านไปค่ะ คิดว่าผ่าตัดออกมาดีด้วย~ เพราะเป็นการผ่าตัดให้แค่คางด้านหน้าเรียวขึ้น เขาบอกว่าต้องใช้เซนส์ด้านความงามและไม่ง่ายเท่าไร เลยแพงกว่าการผ่าตัดกรามเหลี่ยมทั่วไป 2 ล้านวอน~ จากผลที่ฉันวิ่งหาข้อมูลอย่างหนักและขุดข้อมูลมาเต็มที่ ฉันคิดว่าทำได้ดีที่โรงพยาบาลที่มีชื่อเสียง ในราคาที่ไม่แพงเกินไปค่ะ~ ก่อนผ่าตัดฉันก็ลังเล สับสน และเสียเวลาไปเยอะมาก~ แต่พอทำแล้วก็รู้สึกโล่ง และคิดว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไร~ ช่วงที่ลำบากคือแค่ครึ่งวันพอดีค่ะ~ สำหรับคนที่กำลังกังวลเรื่องผ่าตัดคาง.. ถ้ามีเงินและความกล้าสักเล็กน้อย แล้วมีความใจเย็นพอที่จะรออย่างค่อยเป็นค่อยไป ก็อย่ากังวลอีกเลยค่ะ.. เพราะชีวิตของเรายังยาวไกลเกินกว่าจะใช้ชีวิตทั้งชีวิต แบกปมด้อยและความไม่พอใจไว้ ^^~ ขอให้ทุกคนผ่าตัดออกมาสวยและราบรื่นนะคะ~ และขอให้ผลผ่าตัดของทุกคนดีขึ้นด้วยค่ะ ขอบคุณที่อ่านรีวิวที่ไม่ค่อยดีของฉันนะคะ ~♥