ฉันเคยลงโพสต์วันที่ 3 มกราคมค่ะ^^

ฉันลงโพสต์วันที่ 3 มกราคม แล้วคอมที่บ้านใช้ไม่ได้ เลยจะมาตอบความคิดเห็น แต่เขาบอกว่าผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้วตอบไม่ได้ค่ะ ตอนนี้อยู่บ้านเพื่อน แต่เพื่อนไม่อยู่ เลยแอบฝากโพสต์ไว้ค่ะ อา~ ความจริงอันน่าสมเพชนี้ วันนี้ก็วันที่ 40 แล้วค่ะ แต่อาการบวมก็ยังไม่มีความคืบหน้าเหมือนเดิม ข้อความที่ทุกคนเขียนให้ฉันช่วยเป็นกำลังใจได้จริงๆ และขอบคุณมากค่ะ^^ อย่างที่ว่า คนที่เคยทำถึงจะเข้าใจความรู้สึกนั้น.. เมื่อวานไปโรงพยาบาลมา ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาลฉันซึมเพราะอาการบวม เขาเลยบอกว่าถ้าพรุ่งนี้มา จะทำอัลตราซาวนด์หรืออะไรสักอย่างให้ บอกว่าทำแล้วจะช่วยให้อาการบวมยุบลงค่ะ ขอเสริมว่าเขาก็แอบทำท่าเหมือนกำลังให้บุญคุณนิดๆ บอกว่าโรงพยาบาลอื่นไม่ทำให้บ้างอะไรบ้าง ยังไงก็ตาม เพราะมันไม่มีผล ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรดีๆ แต่ก็ไม่เคยพูดอะไรแย่ๆ เหมือนกันค่ะ สรุปคือเวลาไปโรงพยาบาลทีไร ฉันรู้ว่าพูดเป็นร้อยครั้งก็ไม่มีประโยชน์จนกว่าอาการบวมจะยุบ เลยนั่งหน้าตายอยู่ทุกวัน ㅡㅡ; ฉันเองก็รู้ว่าความจริงแล้วอาการบวมจะค่อยๆ ยุบต่อไปประมาณ 3 ถึง 6 เดือน แต่ช่วงนี้อยู่แต่ในบ้าน แล้วได้เจอเพื่อน 2 คน เขาถามว่าทำไมหน้าบวมขนาดนี้ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่ามันใหญ่กว่าหน้าก่อนของฉัน.. แล้วเพื่อนอีกคนก็ยังบอกเหมือนกันว่าทำไมอ้วนขึ้นขนาดนี้.. ถึงจะบอกตัวเองว่าอย่าไปฟัง แต่พอเห็นรูปของทุกคนที่ผ่าตัดออกมาดี กับคนที่อาการบวมกำลังยุบ ฉันก็กังวลว่าการผ่าตัดที่ทุ่มหมดทั้งทรัพย์สินที่มีไปทำจะไม่มีผลหรือเปล่า และคิดว่าถ้าฉันไม่ได้ทำที่โรงพยาบาลนี้ แต่ไปทำที่โรงพยาบาลอื่นจะดีกว่านี้ไหม จนแทบจะบ้าจริงๆ ค่ะ ไม่กี่วันก่อนดู Seven Days เขาบอกว่าความกังวลแบบนั้นคือเหตุผลที่คนที่ทำศัลยกรรมแล้วผิดพลาดไปพบจิตแพทย์ค่ะ แน่นอนว่าการผ่าตัดไม่ได้ผิดพลาด แต่ถ้ามันไม่มีผล นั่นก็ไม่ถือว่าทำผิดพลาดเหรอคะ? ยังไงก็ตาม แผลก็สมานดี และความเร็วในการอ้าปากก็ดูเหมือนค่อยๆ ดีขึ้น แต่หน้าเจ้ากรรมนี้ตั้งใจทำให้เล็กลงแท้ๆ.. ไม่รู้จริงๆ ว่าเมื่อไหร่ผลลัพธ์นั้นจะออกมา มืดมนไปหมดค่ะ อย่างที่ทุกคนบอก เวลาเป็นยาจริงๆ แต่เหตุผลที่ฉันยิ่งใจร้อนกว่านั้นคือ ฉันใช้เงินที่เก็บมาหมดแล้ว และต้องไปทำงานด้วย แต่เพราะอาการบวมบ้าๆ นี้ ทำให้ทำงานไม่ได้ เงินก็ไม่มี ฉันเลยคงเป็นแบบนี้มากขึ้นค่ะ