ในที่สุดเมื่อวานก็ไปผ่าตัดมาแล้วค่ะ!!!

วันเสาร์ฉันไปอัปกูจองกับแม่ แค่จะไปปรึกษาเฉยๆ ค่ะ ว้าว อาจเพราะเป็นที่ที่สนับสนุนนักแสดงอย่างเป็นทางการ คนเลยเยอะมากจริงๆ... ก็เลยต้องรอเพิ่มอีก 1 ชั่วโมง.. แล้วตอนปรึกษา...เขาบอกว่าฉันมีภาวะหนังตาตกนิดหน่อยค่ะ.. ใช้ชีวิตมาโดยไม่รู้มาตลอด พอมาโรงพยาบาลแล้วได้โรคกลับไปด้วยนี่ดูจะตรงจริงๆ.. ยังไงเขาก็บอกให้ทำเปิดหัวตากับทำตาสองชั้นแบบเย็บฝังสองชั้น แม่ก็เห็นด้วย แล้วพ่อก็ยอมเห็นด้วยในที่สุด เลยทำมาเมื่อวานค่ะ,, แต่คนก็ยังค่อนข้างเยอะอีก เวลาผ่าตัดเลยเลื่อนออกไปประมาณ 40 นาที,, แล้วพอเรียกชื่อฉัน ฉันก็เข้าไปในห้องผ่าตัด ใส่ที่คาดผม รวบผมไปข้างหลังทั้งหมด แล้วเขาก็คลุมผ้าสีเขียวให้เหลือแค่ใบหน้า.... จากนั้นบอกว่าจะฆ่าเชื้อใบหน้าค่ะ... ฉันก็ค่ะ..ค่ะ แล้วจู่ๆ หัวใจก็เต้นเร็วขึ้นมาก.. เขาเลยบอกว่า คนไข้คะ!! อย่าตื่นเต้นนะคะ.. ปกติฉันก็ขึ้นชื่ออยู่แล้วว่าเป็นคนขี้กลัว แต่ตอนนั้นจริงๆ อยากถีบโต๊ะผ่าตัดแล้ววิ่งหนีออกไปเลย... ความรู้สึกนั้นคนที่เคยทำเท่านั้นถึงจะรู้ใช่ไหมคะ^^?! แล้วตั้งแต่ตอนปรึกษา ฉันก็ถามตลอดว่า ฉีดยาชาเจ็บมากไหมคะ? ถ้ายาชาหมดฤทธิ์จะทำยังไงคะ? พอขึ้นโต๊ะผ่าตัดแล้วก็ยังถามจนพี่พยาบาลคงเบื่อมากแล้ว;; แต่เขาก็ตอบอย่างใจดี เลยทำให้ฉันค่อยๆ สงบลงได้^^! แล้วคุณหมอก็เข้ามาออกแบบเส้นให้ ตอนนั้นก็ไม่รู้ทำไมถึงสั่นขนาดนั้น.. คุณหมอพูดตลอดว่า “หัวใจจะระเบิดแล้วนะ” แล้วพอบอกว่า “จะฉีดยาชานะครับ” และเข็มยาชาเข้าไปที่ตาในทันที “อ๊า!!!!!!!!!!!” ทำไมถึงเจ็บขนาดนั้นคะ? ได้ยินว่าคนที่มีไขมันเยอะจะไม่เจ็บ แต่ฉันเจ็บมากจริงๆ จนคิดว่าจะบ้าไปแล้ว... พูดแบบนี้กับคนที่จะผ่าตัดต่อไปอาจรู้สึกผิดนิดหน่อย แต่จริงๆ ถ้าทนช่วงฉีดยาชาได้ หลังจากนั้นก็เหลือแค่เสียงที่ค่อนข้าง..;; เฮ้อ.. ฉันเคยผ่าตัดเปิดหน้าท้องมาแล้วด้วยนะคะ.. แต่รู้สึกว่าผ่าตัดตาสองชั้นครั้งนี้เจ็บกว่าตอนนั้นอีก,,; ยังไงก็เล่าออกนอกเรื่องไปแล้ว ฮิฮิ^^ แล้วพอฉีดยาชาเสร็จ ไฟก็เปิดขึ้น รู้สึกได้หมดเลยว่ามีด้ายกับอะไรบางอย่างผ่านไปมาข้างบน.. แถมยังได้ยินเสียงด้วย น่ากลัวจริงๆ ค่ะㅡㅡ แล้วตอนเอาไขมันออก มีกลิ่นเหมือนปลาหมึกจริงๆ~! อืม..ฉันว่ากลิ่นก็พอใช้ได้ เลยดมอยู่เรื่อยๆ แล้วก็จำได้ว่าคุณหมอพูดว่า “โอ้โห ทำไมไขมันออกมาเยอะขนาดนี้?” แล้วก็พูดโอ้โหๆ.. จู่ๆ ก็ถามว่า “คิดว่าไขมันสีอะไร?” ฉันเลยตอบว่า อืม สีเหลืองค่ะ! คุณหมอก็หัวเราะแล้วบอกว่า ใช่แล้ว เป็นสีเหลืองจัดเหมือนเอาชีสกับเนยมาผสมกัน แล้วก็คุยเรื่องสนุกๆ กัน จากนั้นพี่พยาบาลบอกว่า “จะเจ็บจี๊ดนิดนึงนะคะ” ฉันเลยเหมือนแกล้งทำเป็นเจ็บเกินไปหน่อย.. พอฉันร้อง อา~~อาา คุณหมอก็พูดว่า อ้าว แบบนี้ไม่ได้นะ~? ฮ่าฮ่า ยังไงตอนปรึกษาดูเหมือนจะเย็นชานิดหน่อย แต่จริงๆ ใจดีมากค่ะ^^ ดีมากเลย แล้ววันนี้ไปฆ่าเชื้อมา คุณหมอบอกว่า อืม เส้นออกมาสวยดี มีบวมเยอะหน่อย แค่ยุบบวมก็จะสวยแล้ว พร้อมปลอบใจฉัน^^ (แต่ฉันก็ยังไม่ค่อยสบายใจ..) ตอนนี้ฉันกำลังเขียนรีวิวผ่าตัดด้วยตาที่แทบลืมไม่ขึ้นค่ะ! เฮ้อ ยังไงก็เหนื่อยมากจริงๆ และคุณหมอคงเหนื่อยมากที่เจอคนไข้แบบฉัน.. ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ^^ ตอนนี้เหมือนสัตว์ประหลาดเลย..แต่เขาว่าเวลาคือยา ก็คงต้องรอดูค่ะ^^ ทุกคน! ความเจ็บมันแค่ช่วงเวลานั้นเท่านั้น อดทนนิดเดียวก็จะสวยขึ้นได้ค่ะ~! มีความหวังไว้นะคะ พวกเราทุกคนมาสวยขึ้นกันเถอะ♡ P.S> ตาฉันยังลืมไม่ค่อยขึ้น อาจมีพิมพ์ผิดเยอะ ขอให้เข้าใจด้วยนะคะ^^