รีวิวผ่าตัดหนังตาตกค่ะ ^ㅂ^)/

สวัสดีค่ะ ฉันคือ Ureup<- ที่ผ่าตัดหนังตาตกเสร็จแล้วค่ะ (จำไม่ได้เลยว่าทำไมชื่อเล่นถึงถูกตั้งไว้ว่า Ureup.-_-;; ตอนนั้นโดนสิงหรือเปล่านะ;;) เมื่อวานตัดไหมแล้ว และตอนนี้เหมือนอาการบวมจะยุบหมดแล้วค่ะ ดูเส้นชั้นตาแล้ว -_-; ผิวใหม่ก็กำลังขึ้นอย่างน่ากลัวเลย ตอนล้างจานเห็นเนื้อสีขาวขึ้นมา นึกว่าเป็นหนองเลยตกใจ...ฮ่าฮ่า.^^ อืม...เพราะฉันเองก็ได้รับความช่วยเหลือจากชุมชนนี้มาก เลยอยากช่วยคนอื่นบ้าง จึงลองเขียนรีวิวค่ะ ^^ ก่อนอื่น, ฉันเป็นตาชั้นเดียวค่ะ ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตโดยคิดว่าตัวเองตาเล็ก แต่คนอื่นบอกว่าดูง่วงมากค่ะ ฉันก็แค่ไม่สนใจแล้วใช้ชีวิตสนุกๆ คนเดียวไปค่ะ ก็เวลาถ่ายเซลฟี่ ตาก็ดูเหมือนจะค่อนข้างโตอยู่เหมือนกัน -_-;; (เพิ่งมารู้ทีหลังว่านั่นเป็นความเข้าใจผิดครั้งใหญ่มาก) ตอนใช้ชีวิตมหาวิทยาลัย...ไม่รู้ว่าเพราะเรียนคณะศิลปะหรือเปล่า มีงานที่ใช้สายตาหนักเยอะมากค่ะ งานพาร์ทไทม์ก็เลิกตอนสี่ทุ่ม.. แล้วพอถึงเวลานั้นก็รู้สึกเหมือนเปลือกตาค่อยๆ ตกลงมา และรู้สึกเหนื่อยค่ะ เวลาเป็นแบบนั้นก็หลับตาพยายามจะนอน แต่นอนไม่หลับ... ฉันเคยบอกแม่หลายครั้งว่า “แม่ ตาหนูตกลงมา” แต่ทุกครั้งแม่ก็ตอบกลับว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง-_-” ปกติฉันสนใจเรื่องปากยื่นมาก เลยค้นเว็บคลินิกศัลยกรรมเยอะมาก...แล้วก็มีเรื่องหนังตาตกค่ะ การแก้ปากยื่นค่าใช้จ่ายสูงระดับดาราศาสตร์เกินไป เลยถอดใจ แล้วเริ่มหาข้อมูลเรื่องหนังตาตกค่ะ แค่อ่านคำอธิบายที่เขียนไว้ในเว็บคลินิกศัลยกรรม ยังไงก็ไม่เข้าใจจริงๆ ค่ะ ^^; ฉันเลยใช้ชีวิตโดยคิดไปว่า ตาฉันเดิมก็เป็นแบบนี้ และตอนกลางคืนเปลือกตาก็คงตกลงมาเพราะเหนื่อยเป็นธรรมดา.. แต่เวลาฉันยิ้ม ตาจะไม่เท่ากันค่ะ โดยเฉพาะถ้ายิ้มขณะมองลงไปข้างล่าง หน้าจะดูประหลาดมาก -_-;;;; พ่อแม่เห็นหน้าฉันแบบนั้นแล้วบอกว่า เกิดมาในยุคดีขนาดนี้ จะปล่อยให้ใช้ชีวิตแบบนี้ไม่ได้...และชวนไปคลินิกศัลยกรรมสักครั้งค่ะ ตอนนั้นฉันเลยพูดเรื่องหนังตาตก แล้วบอกว่าฉันน่าจะเป็นหนังตาตก -_-; ผลก็คือแป้กเหมือนเดิม.. พ่อแม่บอกว่าอย่างน้อยไปโรงพยาบาลให้ตรวจวินิจฉัยก่อน และเพราะฉันอาศัยอยู่ที่อิลซาน จึงไปปรึกษาที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในอิลซานที่ว่ากันว่าทำหนังตาตกเก่งค่ะ ในขั้นตอนนั้น ชุมชนนี้ช่วยได้มหาศาลมากค่ะ อยากขอบคุณโดยตรง... ขอบคุณคุณ Jjaksarang ///-ㅂ-//// ยังไงก็ตาม พอไปโรงพยาบาล คุณหมอค่อนข้างนิ่งๆ ค่ะ คุณหมอมองฉันปุ๊บก็พูดทันทีว่า “หนังตาตกนะ” จากนั้นก็ทดสอบให้ลืมตาโดยใช้แค่กล้ามเนื้อตาหลายครั้ง ผลออกมาน่าเศร้ามากค่ะ แทบลืมไม่ได้เลย คุณหมอบอกว่าฉันลืมตาได้แค่ด้วยกล้ามเนื้อหน้าผากและคิ้ว...เป็นเคสที่ค่อนข้างแย่มากค่ะ T_T แค่คิดว่าตัวเองคงดูตลกแค่ไหนที่ลืมตาไม่ได้เพียงเพราะถูกตรึงคิ้วไว้...-_-;;; ก็หดหู่ค่ะ คุณหมอที่น่ากลัว -_-;;; วินิจฉัยว่าเป็นหนังตาตกระดับรุนแรง และบอกว่าต้องตัดกล้ามเนื้อตาออก 4 มม. หลังตรวจ วางวันผ่าตัด แล้วกลับบ้าน ใจวุ่นวายมากค่ะ วันผ่าตัดถูกนัดไว้หลังจากนั้น 2 สัปดาห์ ฉันจึงเริ่มเตรียมใจ “ไม่กลัว-_- ไม่กลัวเด็ดขาด.-_-” 2 สัปดาห์ที่ยาวนานจริงๆ ผ่านไป และในที่สุดก็ถึงวันผ่าตัดค่ะ -_ คุณหมอทำสีหน้าเคร่งเครียดแล้วพูดว่า “อา...เช้ามาก็เจอด่านยากเลยนะ...-_-” เพราะตาทั้งสองข้างของฉันมีขนาดไม่เท่ากัน และมีสายตาเอียงค่อนข้างมาก เวลาเปิดตาแต่ละครั้งขนาดจึงต่างกันค่ะ -_-;;;; อย่างไรก็ตาม ฉันนอนลงบนเตียงผ่าตัด แล้วเริ่มผ่าตัดค่ะ เข็มยาชาแสบที่สุดค่ะ -_ หลังจากนั้นแทบไม่รู้สึกอะไร อาจเพราะฉันตั้งใจทำให้ตัวเองกลัวไว้เยอะ เลยพอทนได้ค่ะ แต่ระหว่างนั้นมีกลิ่นเหมือนอะไรไหม้เป็นช่วงๆ และความรู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อถูกดึง อันนั้นค่อนข้างเสียวสันหลังค่ะ ถึงอย่างนั้นก็ทนได้ ระหว่างผ่าตัดลุกขึ้นมานั่งประมาณสิบกว่าครั้งเพื่อตรวจว่าลืมตาได้ดีไหม...ไม่มีปัญหาค่ะ จนกระทั่งยาชาหมดฤทธิ์ค่ะ -_- เพราะตาขวามีสายตาเอียงมาก คุณหมอจึงแก้เยอะ...แล้วดันยาชาหมดฤทธิ์ก่อนค่ะ -_-;;; ฉันมองคุณหมอ...แต่คุณหมอกำลังตั้งใจมากค่ะ กลัวจะไปขัดจังหวะ เลยกัดฟันทน ตอนนั้น...ฉันนึกถึงใครรู้ไหม... ไม่ใช่พ่อ...ไม่ใช่แม่....แต่เป็นคนดังคุณ Ock Joo-hyun ค่ะ -_-;;; ระหว่างคิดถึงคุณ Ock Joo-hyun... ฉันท่องกับตัวเองว่า “ใช่...ต่อไปต้องเคารพคุณ Ock แล้ว T_T” แล้วใจก็สบายขึ้นนิดหนึ่งค่ะ แต่ตอนเย็บ ความรู้สึกที่ด้ายกับเข็มเข้าๆ ออกๆ รับรู้ได้หมดเลยค่ะ แสบค่อนข้างมาก -_-; แต่ก็ยังทนได้ ข้างซ้ายยาชายังไม่หมด เลยไม่ค่อยรู้สึกค่ะ รู้สึกนิดหน่อยแค่ตอนผูกปม.. พี่พยาบาลให้ดูกระจก...อา...ทำให้นึกถึงโปสเตอร์หนัง King Kong ที่เคยเห็นสักครั้งค่ะ ในกระจกมีผู้หญิงแปลกหน้าที่มีเปลือกตาใหญ่หนากำลังจ้องฉันอยู่;; คุณหมอบอกว่าผ่าตัดสำเร็จ~ ใบหน้าไร้อารมณ์นั้นคลี่ออกเหมือนหน้าฮิดดิงก์ตอนยิงประตูได้เลยค่ะ แต่ฉันกลัวผู้หญิงคนนั้นจนหดตัวไปหมด ฉันเมินสายตาของผู้หญิงคนนั้น แล้วนั่งรถส่วนตัวกลับถึงบ้านค่ะ รู้สึกคลื่นไส้ เลยเอาข้าวใส่ซุปสาหร่ายกิน (ฟังไม่เข้าท่าไหมนะ;;) แล้วนอนไปหนึ่งชั่วโมง ตื่นมาก็เอาข้าวใส่กินอีก-_- สรุปว่าหลังผ่าตัด ความอยากอาหารรุนแรงมากค่ะ; ทั้งที่ไม่ได้ขยับตัวเลย;; อาการบวมยุบเร็วกว่าที่คิดค่ะ ฉันเก็บตัวอยู่บ้าน เอาแต่มองคอมพิวเตอร์ แต่รู้สึกได้ว่าเปลือกตาค่อยๆ เบาลง ที่น่าทึ่งที่สุดคือ พอลืมตา ตาก็ลืมขึ้นจริงๆ ค่ะ ^^; ไปโรงพยาบาลเพื่อล้างแผล คุณหมอมองตาฉันแล้วดีใจมาก บอกว่าสำเร็จค่ะ -..-; ฉันมองกระจก แต่ในกระจกยังมี King Kong อยู่เหมือนเดิม...;; แวะมาอ่านโพสต์ในชุมชนนี้แล้วเห็นว่าออกกำลังกายช่วยให้อาการบวมยุบได้ดี เลยปั่นจักรยานอยู่กับที่หนึ่งชั่วโมง...บวมยุบจริงๆ ค่ะ ^^ ตอนนี้อาการบวมแทบยุบหมดแล้ว ถ้ารอยช้ำสีเหลืองกับรอยเลือดช้ำสีแดงหายไป ก็น่าจะออกไปข้างนอกได้แล้วค่ะ ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นกลับบ้านไปแล้ว...คยาคยาคยา คุณหมอบอกว่าคนไข้หนังตาตกมีเปลือกตาหนา จึงทำเส้นตาสองชั้นใหญ่ไม่ได้ เลยทำเป็นเส้นตาสองชั้นหลบในค่ะ ถ้าทำใหญ่จะดูไม่ธรรมชาติ ตอนแรกหน้าตัวเองดูมันเยิ้มเกินไป...เลยตั้งใจว่าจะใช้ชีวิตแบบลื่นไหลไป แต่ยิ่งวันผ่านไปก็ยิ่งดูเรียบเป็นธรรมชาติมากขึ้นค่ะ ตอนนี้เพราะรอยช้ำเลยเหมือนแต่งตาแปลกๆ แต่ถ้ารอยช้ำหายก็น่าจะโอเคค่ะ ที่น่าทึ่งจริงๆ คือเมื่อก่อนตอนเช้าลืมตายากมาก แต่ตอนนี้พอตื่น ตาก็เปิดพรึ่บทันทีค่ะ อาการปวดหัวที่เคยมาตอนกลางคืนก็หายไปแล้ว ^^ อาการที่ตาตกลงมาตอนกลางคืนหายไป ทำให้โล่ง สบาย และดีมากค่ะ เขาว่าคนไข้หนังตาตกจะปวดหัวเพราะใช้กล้ามเนื้อหน้าผากและคิ้ว ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลย แล้วทุกคืนก็ถกเรื่องชีวิตไปเรื่อย... สบายและดีมากค่ะ ถึงขั้นอยากขอบคุณคุณหมอเลย ผลหลังผ่าตัดก็ดี...ตอนนี้แทบจะมีความสุขจริงๆ ค่ะ ^^ อยากสระผม แต่ก็กังวลไปมาว่าถ้าน้ำเข้าอาจไม่ดี รีบๆ อยากสระผม ล้างหน้า แล้วใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์ค่ะ.. ผมก็เป็นผมมันระดับที่สุดของผมมันอยู่แล้ว...-_- ตอนนี้ไม่รู้เพราะฉันชินกับกลิ่นเต้าเจี้ยวแล้วหรือเปล่า ฉันเลยไม่ได้กลิ่นอะไรเลย...คยาคยา ครอบครัวนี่แหละที่ลำบาก -_-; เดือนหน้าก็แต่งหน้าได้แล้วค่ะ อยากรีบเจอญาติๆ เพื่อนๆ ทุกคน อยากแก้แค้น(?) คนที่ล้อว่าตาตก ดูง่วงทุกวันด้วยค่ะ -_- ฮ่าฮัต. ^^ ยังไงก็หวังว่ารอยช้ำจะหายเร็วๆ ค่ะ หวังว่าตาจะสมานดีด้วย ฉันได้รับข้อมูลมากมายจากที่นี่ ซึ่งรู้จักจากการแนะนำของเพื่อน, และที่สำคัญคือรู้สึกขอบคุณที่ได้เจอโรงพยาบาลและคุณหมอที่ดี แม้คุณหมอจะนิ่งๆ ก็ตาม -_- แต่การผ่าตัด คุณหมอทำอย่างละเอียดรอบคอบสุดความสามารถจริงๆ และตอนนี้ฉันก็ลืมตาได้สบายมากแล้ว ต่อไปต้องไปศึกษาวิธีแต่งหน้าสำหรับตาสองชั้นหลบในแล้วค่ะ ^^ ถ้าอย่างนั้น รีวิวที่วุ่นวายของฉันขอจบไว้ตรงนี้นะคะ ทุกคนที่อ่านโพสต์ของฉัน...และทุกคนในชุมชนนี้ ฉันขอภาวนาให้ทุกคนสวยขึ้น และใช้ชีวิตด้วยความมั่นใจยิ่งขึ้นค่ะ ขอให้มีวันที่ดีนะคะ ^^