วันนี้ผ่าตัดตอน 10 โมงค่ะ ㅎ เขาบอกว่าฉันเป็นคนแรกของปีใหม่ที่ได้ผ่าตัดวันนี้ค่ะ ㅎ ก็ไปด้วยความรู้สึกกดดันแบบบอกไม่ถูก ตอนแรกไม่สั่นเลย แต่ตอนฉีดยาชา ฉันสั่น หนักมาก แล้วก็ครางอื้อๆ อยู่ตลอด ㅎ ปกติฉันเป็นคนสำออยเรื่องเจ็บอยู่แล้ว แต่มันก็ค่อนข้างเจ็บมากจริงๆ ㅠ พอฉีดยาชาครบแล้วก็เริ่มผ่าตัด แต่ฉันกังวลมากกับคำพูดที่ว่ายาชาอาจหมดฤทธิ์ได้ เลยรู้สึกเหมือนไม่ได้ฉีดยาชา และเหมือนแสบๆ อยู่ตลอด แต่ก็พยายามอดทนทำไป ฉันคิดว่าตัวเองไม่ได้ขมวดหน้า แต่คุณหมอบอกว่า “ถ้าเธอขมวดหน้าอยู่เรื่อยๆ แบบนี้ เลือดจะหยุดยากนะ” ㅠㅠ เพราะงั้นฉันเลยเลือดออกเยอะ เวลาผ่าตัดก็นานขึ้นนิดหน่อย และใช้เวลาห้ามเลือดค่อนข้างนานค่ะ ㅠ ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ขมวดหน้า แต่ในสายตาคุณหมอคือขมวดอยู่ เลยไม่รู้ว่าจะคลายแรงยังไง แล้วก็ลำบากเพราะเรื่องนั้นนิดหน่อย ㅠㅠ แล้วตอนเหลือประมาณ 10 นาทีก่อนจบ เหมือนยาชาเริ่มค่อยๆ หมดฤทธิ์ ตอนเย็บสุดท้ายแสบมาก แต่คิดว่ายังดีกว่าฉีดยาชาเพิ่ม เลยกัดฟันแน่นแล้วทนเอาค่ะ ㅠ พอผ่าตัดเสร็จหมดและยาชาหมดฤทธิ์ เฮ้อ~ เจ็บมากจนฉันบอกว่าจะไม่ทำอีกแล้ว ฉันรู้สึกว่าดารานี่สุดยอดมากจริงๆ แค่ตาฉันยังทนยากขนาดนี้ แล้วพวกเขาทนทั้งหมดนั้นได้ยังไง สุดยอดจริงๆ ㅠㅠ ตอนนี้ติดพลาสเตอร์อยู่ เลยสงสัยว่าสภาพตาเป็นยังไง แต่พี่พยาบาลบอกว่าพรุ่งนี้ค่อยมาถอดดู และให้ปล่อยไว้เฉยๆ ตอนนี้เลยอยากรู้แต่ก็อดทนอยู่ค่ะ ㅎ แต่ตอนนี้ก็กลัวจนไม่กล้าดูเหมือนกันค่ะ ㅎ ฉันก็ขี้กลัวด้วย ทำไมแค่แตะตาตัวเองยังต้องระวังขนาดนี้ก็ไม่รู้..ㅎ ยังไงก็ตาม ถ้าคนที่สำออยเรื่องเจ็บระดับฉันยังทนได้ คนที่จะทำก็น่าจะไม่เป็นไรกันหมดค่ะㅎㅎ เหมือนพอผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ก็ลืมไปแล้วว่าตอนนั้นเจ็บแค่ไหนㅎ ตอนนี้กำลังตั้งใจประคบเย็นอยู่ค่ะㅎ คนที่กำลังจะทำเร็วๆ นี้ อย่าเกร็งมากนะคะ ทำใจสบายๆ แล้วทำค่ะㅎㅎ สู้ๆ!!! ㅎ
ถูกใจ 0