วันที่ 3 หลังผ่าตัด...

ระหว่างที่รอ ฉันตื่นเต้นและกังวลมากแค่ไหนก็ไม่รู้.... แม้แต่ตอนเด็กๆ ฉันก็ไม่เคยล้มจนฉีกขาดหรืออะไรแบบนั้นเลย นี่เป็นครั้งแรกที่มีมีดมาสัมผัสร่างกาย~ คงกลัวมากจริงๆ ตอนถ่ายรูป พี่ที่โรงพยาบาลบอกว่าสีหน้าฉันเคร่งมาก.... การเตรียมผ่าตัดนานมากค่ะ~ ตั้งแต่เปลี่ยนเสื้อผ้า ถ่ายรูป จนถึงนอนบนเตียงผ่าตัด น่าจะประมาณ 40 นาที~ ฆ่าเชื้อประมาณ 10 นาที~ กว่าจะเริ่มผ่าตัดน่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงค่ะ~ แล้วหลังดมยาสลบแบบหลับไปประมาณสิบกว่านาที ฉันก็ตื่นและได้ยินเสียงเอากระดูกอ่อนออกจากหูทั้งหมด น่าจะเป็นแบบนั้นอยู่ราวยี่สิบนาทีกว่าๆ~ แม้แต่ความรู้สึกตอนเย็บก็ชัดเจนมาก~ แล้วพักประมาณสิบนาทีไหม? จากนั้นก็เริ่มผ่าตัดจมูก~ มีการให้ยานอนหลับแบบเดิมอีก~ รู้สึกเหมือนวูบลอยไปในพริบตา~ พอรู้สึกตัวอีกครั้งด้วยความรู้สึกลอยๆ เหมือนกำลังข้ามเขาวงกต ก็รู้สึกเหมือนเขากำลังใช้สว่านขูดจมูกอยู่~ แล้วจู่ๆ มือผ่าตัดก็หยุดอีก~ รู้สึกเหมือนไม่มีใครอยู่รอบๆ.. ได้ยินเสียงฝีเท้า เลยถามว่าตอนนี้เสร็จแล้วหรือยัง เขาบอกว่ากำลังห้ามเลือดอยู่~ ยังเหลืออีก.... ไม่รู้ว่านอนท่าเดิมมานานแค่ไหน หลังนี่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ.... แล้วหลังจากห้ามเลือดอีกสิบกว่านาที ก็เริ่มผ่าตัดอีกครั้ง~ ทำแบบนั้นต่อไป จนสุดท้ายผ่านไปประมาณสามชั่วโมงถึงลุกจากเตียงผ่าตัดได้ค่ะ~ ทุกคนใช้เวลาผ่าตัดนานขนาดนี้กันไหมคะ? ระหว่างผ่าตัดมันเหนื่อยมากจนเสียใจสุดๆ.... ไม่อยากทำศัลยกรรมอะไรอีกเลยค่ะ~ คลื่นไส้ เวียนหัว และเหนื่อยมากจริงๆ... หลังผ่าตัดก็หมดแรงสุดๆ กลับมาบ้านแล้วเหมือนไก่ป่วย ไม่พูดอะไรเลย และยังไม่ทันถึงสี่ทุ่ม ก็หลับไปค่ะ~ แถมยังนั่งหลับเพื่อให้อาการบวมหายเร็วๆ ด้วย~ พอเคลิ้มหลับ หัวก็คอยตกไปข้างหนึ่ง ทำให้สะดุ้งตื่นเป็นช่วงๆ เลยนอนหลับลึกไม่ได้~ อาการบวมกับรอยช้ำยิ่งเวลาผ่านไปก็ยิ่งถึงขีดสุด ไม่รู้จะทำยังไงดี~ ไม่อยากผ่าตัดอีกแล้วค่ะ~ ตอนนี้ผ่านไป 3 วัน กำลังลำบากกับรอยช้ำเลือดเต็มไปหมดค่ะ ตอนนี้เริ่มมีแรงแล้วเลยโอเค แต่เพราะอาการบวมกับรอยช้ำเลือด การส่องกระจกจึงทรมานไม่น้อยเลยค่ะ~