วันที่ 2 หลังผ่าตัด..

ผ่าตัดวันที่ 17 แล้วเมื่อวานวันนี้... นี่คือวันที่ 2 หรือเปล่าคะ..? หรือวันที่ 3 กันแน่?? ฉันผ่าตัดโหนกแก้ม ตัดกระดูกคอร์เทกซ์ขากรรไกร และคางหน้าผ่านแผลในช่องปากค่ะ~ ไม่กลัวอะไรเลย...จริงๆ... ไม่น่าเชื่อว่าฉันทำการผ่าตัด ที่น่ากลัวขนาดนี้... จริงๆ...ฉันกลัวตัวเองเลยค่ะ~ (แบบไม่รู้อะไรเลย แค่อยากสวยขึ้น โดยไม่ได้หาข้อมูลเรื่องความเจ็บปวด เลย....) อา~ทรมานมากจริงๆ คืนแรกหลังผ่าตัด ฉันดื่มน้ำไม่ได้แม้แต่อึกเดียว คิดว่าจะตายแล้ว~ แล้วก็..เรื่องกินก็แทบจะกลืนโจ๊กลงไปได้ทีละนิดเท่านั้น ทุกอย่างแปลกและทรมานมาก แล้วก็ไม่ค่อยรู้อะไร... เลยยิ่งกังวลตลอด........... ทำไมคุณหมอ ถึงไม่บอกเรื่องอาการต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นหลังผ่าตัด ให้ฟังนะ... เมื่อกี้คิดว่ายังไงก็ควรขยับบ้าง เลยลุกขึ้น เดินหรือขยับตัวค่ะ~ แต่ตกใจเพราะเหมือนมีเสียงแปลกๆ จากบริเวณกราม~ เสียงกึกๆ~ อือ~~ขนลุกเลย! พอจะหายใจก็อ้าปากเองโดยอัตโนมัติ แต่นี่ก็ ลำบากมาก.... อา...มีแค่ฉันที่ทนไม่เก่งหรือเปล่าคะ..?? วันนี้รู้สึกสภาพจิตใจแปลกๆ ค่ะ~ ฝืนกินยาแล้วพยายามจะนอน แต่พอนอนลง บริเวณกรามก็รู้สึกเสียวเย็น (ฟันก็ดูเหมือนจะปวดด้วย...) หนักและเหมือนเจ็บ จนนอนไม่หลับค่ะ~ แล้วก็... ในหัวนึกภาพเศษกระดูกเล็กๆ ส่งเสียงกึกๆๆ ขึ้นมา แล้วขนลุกเลย~ จะเจ็บแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่คะ? ความรู้สึกซึมเศร้าและทรมานทางใจแบบนี้... มีแค่ฉันหรือเปล่า? คนอื่นดูเหมือนจะทนกันได้ดีหมด... หน้าก็บวมจนเหมือนสัตว์ประหลาดมาก และฉันก็อยากนอนสักหน่อย... ฉันควรทำยังไงดี.... กินยาของโรงพยาบาล กินไทลินอล...นอนลง... แล้วก็ลุกขึ้นมาอีกเพราะภาพ เศษกระดูกพวกนั้น~ ต้องทนอีกนานแค่ไหนถึงจะนอนได้และเหนื่อยน้อยลงหน่อยคะ??? วันนี้วันที่ 2~3 ต่อจากนี้จะยิ่งลำบากขึ้นไหม...?? ช่วยพูดอะไรก็ได้หน่อยค่ะ!!!