ทำเมื่อเช้านี้ค่ะ เปิดหัวตา+เปิดหางตา+เย็บฝัง

แหวะ.... สุดๆ ลืมตาไม่ค่อยขึ้นเลยค่ะ ก่อนอื่น วันนี้ผ่าตัดตอนเที่ยงครึ่ง เลยไปก่อนหนึ่งชั่วโมงค่ะ ก่อนขึ้นเตียงผ่าตัดบอกว่าตื่นเต้น แต่แปลกที่ฉันไม่ตื่นเต้นเลยค่ะ ตอนผู้อำนวยการออกแบบตาให้ พอมองหน้าผู้อำนวยการแล้วขำ เลยหัวเราะไม่หยุดค่ะ ยังไงก็ขึ้นไปบนเตียงผ่าตัดแบบสบายๆ แล้วเป็นครั้งแรกที่โดนฉีดเข้าหลอดเลือด แต่ไม่เจ็บเลยสักนิด รอไปฟังเพลงซองชีคยองไปค่ะ แล้วคุณหมอก็มา -ใส่ยาเลย~- วินาทีนั้นฉันคาดหวังโลกสี่มิติ แล้วก็หลุดเข้าไปค่ะ แยกกับความจริงแทบไม่ออกจริงๆ ค่ะ ทั้งที่รู้ชัดๆ ว่าอยู่บนเตียงผ่าตัด แต่ก็เหมือนไปนั่งเครื่องเล่นอะไรสักอย่างจริงๆ; เหมือนโมโนเรล; สรุปคือนั่งโมโนเรลแล้วอยู่ๆ ก็มาถึงบนเตียงผ่าตัดค่ะ การผ่าตัดกำลังดำเนินอยู่ค่ะ ตอนนั้นกำลังทำเปิดหางตาอยู่ เขาใช้มีดผ่าตัดกรีด แล้วก็ดึงแล้วเย็บ ทำทั้งสองข้างเสร็จ จากนั้นก็ปรับหัวนิดหน่อยแล้วทำเปิดหัวตา ตอนนั้นเองถึงกลับมามีสติค่ะ แต่; นึกว่าเสร็จแล้ว; เขาบอกว่าเหลือแค่ทำตาสองชั้นก็เสร็จ; 'โธ่เอ๊ย..;..แย่แล้ว,.' กำลังคิดแบบนี้อยู่ เขาก็พลิกตาแล้วเย็บด้ายอะไรแบบนั้น น้ำตาไหลออกมาเองไม่รู้ตัว แล้วจมูกก็ตันด้วยค่ะ ฉันยังไม่รู้เลยว่าตัวเองร้องไห้ แล้วก็ไม่รู้ว่าตัวเองเกร็งอยู่ แต่เขาบอกว่าผ่อนแรงนะคะ~; แรงอะไรไม่สนแล้ว ขอให้รีบจบเถอะ คิดแบบนี้ แล้วพอเย็บเข็มสุดท้ายก็ถูกย้ายไปห้องพักฟื้น ตั้งแต่นั้นก็เจ็บมากเลยค่ะ;;;;; ตึ้บ; ปวดหัวด้วย ปวดตาด้วย ตานี่ลืมไม่ได้เด็ดขาด; ถึงขั้นคิดว่า ฉันทำอะไรแบบนี้ไปทำไม; ยังไงหลังจากนั้นก็เดินไปถึงลานจอดรถ แล้วกลับบ้านกับแม่ค่ะ ไม่คิดว่าจะบวมขนาดนี้ สีหน้ากลายเป็นหดหู่สุดๆ เหมือนใส่แว่นอะไรอยู่เลยค่ะ เดิมทีมีตาสองชั้นอยู่แล้ว แต่ไม่เท่ากันเลยทำค่ะ เปิดหัวตาก็ตัดแค่รอยพับมองโกลออก ส่วนเปิดหางตาเขาบอกว่าเป็นการปรับรูปตา; แค่ขอร้อง please อยากลืมตาได้สักทีค่ะ ในนี้อาจมีพิมพ์ผิดเยอะนะคะ ตอนนี้ในตาฉันมีอะไรต่อมิอะไรลอยอยู่เต็มไปหมด ข้างหน้ามัวค่ะ ยังไงคนที่เวลาผ่าตัดนานๆ ขอให้บอกเขาให้วางยาชา/ยาสลบให้แน่นๆ นะคะ แล้วใน 3 อย่างนี้ เปิดหางตาปวดตุบๆ ที่สุดค่ะ อือแอ สู้ๆ!