ในที่สุดก็ถอดไหมแล้วค่ะ..แต่นแต๊น~~~~

ตอนนี้ช่วงเวลาเจ็บจากความตึงรั้งจบหมดแล้วค่ะ^^ พอถอดไหมแล้วรู้สึกเหมือนมีชีวิตขึ้นมาเลย ตาก็ไม่เบิกกว้างแบบฝืนๆ แล้ว ความรู้สึกเหมือนถูกดึงจากด้านบนก็หายไปด้วย...ดูเป็นธรรมชาติกว่าเดิมมาก เลยดีใจมากค่ะ บางคนบอกว่าตอนถอดไหมเจ็บ...ถ้าบอกว่าไม่เจ็บเลยก็คงโกหก แค่แปลบๆ นิดหน่อยเท่านั้น ทนได้จริงๆ ค่ะ หลายวันมานี้ไม่ได้ล้างหน้าและไม่ได้สระผมเลย....เลยกังวลเรื่องต้องไปถึงโซลค่ะ บอกไว้ก่อนว่าฉันอยู่ชีฮึง จังหวัดคยองกี ล้างหน้ายังพอทำได้ แต่ผมนี่ตาตึงจนสระไม่ไหวจริงๆ...ฉันไปที่ร้านทำผมด้วยผมมันเยิ้มแบบนั้น...แล้วมีคุณป้าคนรู้จักแถวบ้านกำลังดัดผมอยู่พอดี^^;; อ๊า~~~อายจัง คุณป้าร้านทำผมบอกว่าเพราะความมัน สระแชมพูแล้วก็ยังไม่มีฟองㅡ.,ㅡ ทั้งสองคนหัวเราะกันใหญ่....ขายหน้าจริงๆ....แต่พอได้สระหลังจากไม่ได้สระมานานก็รู้สึกดีมากเลยค่ะ^^ อายแต่ก็ลงรูปเต็มหน้าไปเลยค่ะ..ดูไม่เหมือนคนวัยปลาย 20 ใช่ไหมคะ? อายุก็เยอะแล้วทำอะไรอยู่เนี่ย รูปนี้ถ่ายหลังจากนอนหลับแล้วตื่นขึ้นมา หน้าเลยบวมนิดหน่อยค่ะ ใบหน้าของฉันเข้ากับตาสองชั้นไหมคะ? อายก็อายแต่ก็ลงรูปแล้ว....แค่คำเดียวก็ได้ ช่วยพูดอะไรหน่อยนะคะ ไม่งั้นฉันจะเศร้ามากㅡ.

โพสต์อื่นในหมวดนี้