ทำจมูกมาได้ประมาณหนึ่งเดือนแล้ว......

ทำจมูกมาได้ประมาณหนึ่งเดือนแล้วค่ะ~~ ถึงจะออกมาสวยก็เถอะ แต่เครียดมากจริงๆ~~ เพราะแบบนั้นเลยเหมือนมีอาการผมร่วงเล็กน้อยด้วย~~ กลัวว่าถ้ามีใครมาแตะจมูกผิดๆ แล้วต้องผ่าตัดแก้ใหม่ขึ้นมาจะทำยังไง~~ กังวลเรื่องผ่าตัดแก้~ แล้วถ้ามีใครรู้ว่าผ่าตัดมาล่ะ~ จมูกคันจะตายอยู่แล้ว แต่ก็เอามือแตะไม่ได้...... แคะจมูกตามใจก็ไม่ได้...... ความเครียดนี้บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้เลย... เขาว่าต้องใช้เวลา 6 เดือนกว่าจะเข้าที่~~ ถ้ายุบผิดแล้วสองข้างไม่เท่ากันจะทำยังไง...รอยช้ำจะหายแน่ไหม....ถ้าเกิดผิดพลาดจนต้องผ่าตัดแก้ขึ้นมาจะทำยังไง~~ ฉันคิดบ่อยที่สุดว่า น่าจะใช้ชีวิตตามหน้าตาเดิมไปเลย~~ ถึงจะออกมาสวยก็เถอะ... รู้สึกเหมือนไม่ใช่ส่วนหนึ่งของร่างกายตัวเอง~~ พูดตรงๆ คือไม่ค่อยรู้สึกดีเลย~~ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ต่อให้ไม่สวยขึ้นก็ไม่เป็นไร อยากกลับไปตอนที่ใช้ชีวิตได้สบายๆ~~ คงต้องคิดว่าเป็นบทลงโทษที่โลภเกินไป~~ ความโลภของมนุษย์ก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ~~ ยิ่งมีมากเท่าไร~~ ก็ยิ่งอยากได้มากขึ้น~~ ในบรรดาศัลยกรรมความงาม ฉันคิดว่าการผ่าตัดจมูกอันตรายและเป็นภาระมากที่สุด เฮ้อ~~ ความสวยอะไรไม่จำเป็นแล้ว อยากยิ้มได้อย่างเป็นธรรมชาติเหมือนเมื่อก่อน~~ ทำจมูกหมูเล่นตลกได้ แคะจมูกได้สบายๆ ถ้าคันก็ขยี้ได้เต็มที่~~ อยากกลับไปเป็นธรรมชาติแบบที่พ่อแม่ให้มาตอนแรก~~ ทำไมต้องรู้ตัวหลังจากเกิดเรื่องทุกทีนะ~~ ทั้งที่มีคนที่ลำบากกว่าฉัน หน้าตาไม่ดีเท่าฉัน~~ และใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างยากลำบาก ทำไมตอนนั้นฉันถึงไม่รู้สึกนะ~ สวยก็ดีอยู่หรอก~~ เฮ้อ~~ แต่มันไม่สะดวกมากเลยค่ะ~~

โพสต์อื่นในหมวดนี้