กำลังบวมอย่างบ้าคลั่งเลยค่ะ.. บอกแค่แม่คนเดียว แล้วอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ ในบ้าน เหนื่อยมากค่ะ เวลาไปห้องน้ำ ไปบ้วนปาก ก็ต้องเลี่ยงไปตอนคนในบ้านหลับ.. แม้แต่แม่ยังตกใจอยู่เรื่อยๆ การถูกขังอยู่ในห้องเลยทรมานมากค่ะ.. ซื้อไอศกรีม Seolleim มาไว้จะเอามาประคบ พี่ชายก็กินหมด..
พรุ่งนี้จะไปแกะเทปออก น่าจะต้องสระผมก่อนไป ทำไงดีคะ สระได้ไหม อยากไปร้านทำผมให้เขาสระให้ แต่ละแวกบ้านน่าอายมาก แถมต้องรักษาหน้าพ่อแม่ด้วย จะไปได้ยังไง.. พ่อเรียกทีไรก็ตกใจ แล้วแกล้งหลับค่ะ รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นอาชญากรเลย ถ้าแกะเทปแล้วบวมยุบลงนิดหน่อย ก็อยากทำตัวปกติได้ แต่สภาพตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้เลย อ่า การหลอกครอบครัวนี่มันยากจริงๆ ทำไมบวมไม่ยุบสักทีคะ แล้วตอนนอนก็ชอบอ้าปากนอนเรื่อยเลย ทำไมเป็นแบบนั้นนะ โรงพยาบาลบอกว่าทำออกมาดีแล้ว ตั้งแต่พรุ่งนี้จะเป็นช่วงที่เริ่มยุบแล้ว เลยอยากให้ยุบฮวบๆ ไปเลยค่ะ เมื่อไหร่จะกินของอร่อยๆ ได้อย่างอิสระนะ? มีใครรู้ไหมคะ? ใจจริงฉันรู้สึกว่าตอนนี้เคี้ยวอะไรนิดหน่อยก็น่าจะไม่เป็นไร ลองซ้อมดูแล้วด้วยค่ะ แต่เพราะกลัวอะไรไปติดในปากใช่ไหมคะ? ก็คงต้องอดทน..นั่นแหละ แล้วก็คันคอค่ะ ตรงที่ติดเทปไว้กับคางก็มีคันบ้างเป็นบางครั้ง คงไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?? ช่วงเวลาที่ทรมานที่สุดคือตอนเห็นรูปเก่าๆ ที่ตัวเองออกมาสวยค่ะ.. บางทีก็เหมือนว่าเมื่อก่อนก็ดีอยู่แล้ว แต่คิดยังไงก็รู้สึกว่าทำไปถูกแล้วค่ะ ถ้าใช้ชีวิตเป็นคนเก็บตัวแค่ 2 สัปดาห์ ชีวิตที่เหลือก็คงมีความสุข คิดว่าตั้งแต่พรุ่งนี้อาการบวมจะยุบฮวบๆ วันนี้ก็..สู้ๆ