ทำเย็บฝังปมเดี่ยวต่อเนื่อง + เปิดหางตา มาค่ะ

ผ่าตัดวันที่ 28/7 ค่ะ จองผ่าตัดไว้ตอนบ่าย 3 เลยไปอัปกูจอง ที่อัปกูจองนี่จริงๆ แค่เหลือบตาไปทางไหนก็มีคลินิกศัลยกรรม เรียงรายเต็มไปหมดเลยค่ะ พอไปถึงโรงพยาบาลก็ปรึกษากับคุณหมอ แล้วคุยกับพี่ที่เคาน์เตอร์ ฉันถามว่าเจ็บไหม เขาบอกว่าไม่เจ็บ ฉันเลยเข้าห้องผ่าตัดไปแบบครึ่งกังวลครึ่งคาดหวัง นอนอยู่บนเตียงผ่าตัด มองขึ้นไปข้างบนอย่างเหม่อๆ สักพักคุณหมอก็ค่อยๆ เดินเข้ามา เช็ดฆ่าเชื้อที่หน้าให้ ฉันก็รอว่าเมื่อไหร่จะฉีดยาชา แล้วคุณหมอก็บอกว่า “จะจี๊ดๆ นะ” พร้อมกับเริ่มฉีดยาชา จริงๆ เหมือนจะตายเลยค่ะ,,,,, ความรู้สึกนั้น อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลย,,, เพื่อนๆ ฉันบอกว่ายาชาไม่ได้เจ็บเท่า ยาชาที่หมอฟันฉีดด้วยซ้ำ ฉันก็เลยคิดว่ายาชาทันตกรรมยังพอทนได้ ไม่ได้เจ็บอะไรมากมาย แต่พอฉีดยาชาจริงๆ น้ำตาก็เอ่อขึ้นมาเลยค่ะ ตอนฉีดยาชา มือฉันเย็นแข็งเหมือนก้อนน้ำแข็ง พี่พยาบาลข้างๆ จับมือฉันไว้แน่น เลยพอ รู้สึกอุ่นใจขึ้นบ้าง > _ < ฉันนึกว่าทำเปิดหางตาเสร็จหมดแล้วถึงค่อยเข้า ขั้นตอนเย็บฝังไหม แต่ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ,, เส้นไหมแกว่งไปแกว่งมาตรงหน้าตา และรู้สึกได้หมดว่า กำลังเย็บอยู่ แล้วจู่ๆ ก็เริ่มดึงไหมแรงๆ....... เหมือนตั้งแต่นั้นยาชาค่อยๆ เริ่มหมดฤทธิ์ จากที่ตอนเย็บแค่รู้สึกเฉยๆ พอเขาดึงและผูกปม ฉันนี่แบบ,,,,,,,,,,, แต่ก่อนหน้านั้นยังฮัมเพลงในใจ ว่าเดี๋ยวก็สวยแล้ว แต่พอมีเสียง “อึก อึก!” ออกมา.....มันเจ็บจริงๆ ค่ะ ฉันถามคุณหมอว่า “ตอนนี้เสร็จหมดแล้วเหรอคะ?” คุณหมอบอกว่าตาสองชั้นเกือบเสร็จแล้ว เหลือเปิดหางตา,,, ตอนนั้น,,,,,,จริงๆ อยากพูดว่า “ไม่ค่ะ! ทำแค่ตาสองชั้นก็พอ” แต่,,,,,ความโลภของคนเรา และในเมื่อเจ็บมาแล้ว ก็ทิ้งความตั้งใจที่จะทำให้เสร็จในครั้งเดียวไม่ได้,,,,,, ตอนฉีดยาชาตาสองชั้น ความรู้สึกก็แปลกๆ,,,เจ็บ,,,,, จริงๆ ตั้งสติไม่ทันเลยค่ะ,,, แต่เหมือนฟ้าผ่า,,,,,, ยาชาสำหรับเปิดหางตา,.,,,,,,, เทียบกับยาชาตาสองชั้นไม่ได้เลยจริงๆ ฉันร้องไห้หนักมาก,,, คุณหมอฉีดยาชาแล้วใช้เข็มแตะที่ปลายตา แต่ยาชายังไม่เต็มที่ เลยรู้สึกเจ็บแบบเต็มๆ ฉันบอกว่าเจ็บ แล้วก็ฉีดยาชาเพิ่ม,,,,,> _ < อ๊าก,,,,,, ไม่อยากคิดถึงเลยค่ะ แต่,,,,,,พอยาชาค่อยๆ ออกฤทธิ์ การเปิดหางตาและกรีดไม่เจ็บเลยสักนิด แต่ตอนเย็บนี่สุดยอดมากค่ะ ความรู้สึกจากเนื้อ กลับมาชัดเจนทีละนิด,,,,,,ความเจ็บแบบจี๊ดๆ แทงๆ ที่ ไม่รู้จะอธิบายเป็นคำพูดยังไง,,,,,,,,,ฉันคิดจริงๆ ว่าทำไปทำไม และอยากหนีออกไปยังไงก็ได้ แต่ตอนยึดไหมเปิดหางตา และเย็บก็ยังรู้สึกชัดเจนมาก ฉันเจ็บมากจนถามว่าจบแล้วหรือยัง เขาบอกว่ายังต้องแก้เพิ่ม อีกครั้ง,,,,,,,,,,,, ช็อกจริงๆ ค่ะ,,,,,,, โชคดีที่ระหว่างผ่าตัดไม่ได้อาละวาด แค่เงียบๆ แล้วร้อง “อึก!” เท่านั้น,,,,, ปกติฉันเป็นคนทนเจ็บเก่งนะคะ แต่ตอนฉีดยาชา ผูกปม และเย็บ ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะเป็นขนาดนั้น,., หลังฉีดยาชาเสร็จและตอนทำตาสองชั้น ฉันยังคิดว่า “อา~ พอทนไหว” แต่พอทำเปิดหางตานี่คือเหมือนตายเลยค่ะ,,,,,, ระหว่างผ่าตัดก็ต้องลืมตาหลับตา ซ้ำๆ หลายครั้ง และในที่สุดการผ่าตัดก็จบลง คุณหมอชี้นิ้วตัวเอง แล้วบอกให้ดูนี่ๆ แต่จริงๆ น้ำตาที่กลั้นไว้ ก็เริ่มไหลพรากออกมา พี่พยาบาลข้างๆ ปลอบว่า ถ้าร้องไห้ตาจะบวมมากขึ้นนะ เจ็บใช่ไหม แต่,,,,,,,, คำพูดนั้นไม่มีทางเข้าหูฉันเลยค่ะ ตาก็บวมจนลืมแทบไม่ขึ้น,,,,,,,,,, ฉันกำลังมองอยู่ คุณหมอก็ใช้มือดึงเส้นตาสองชั้น ให้ตึงไปด้านหนึ่ง มันก็เจ็บมากจน ฉันพูดประมาณว่าอย่าทำค่ะ - 0- ตอนบอกให้นอนลงบนเตียงอีกครั้ง ฉันก็ตกใจมาก แล้วก็มาเช็ดๆ ถูๆ ตาอีก รู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก,,, การผ่าตัดจบลงแบบนั้นค่ะ คุณหมอบอกว่า เหมือนเส้นจะถูกจับไว้สูงเกินไป แล้วพูดว่าเส้นที่สูงเกินไปล่ะ? ฉันเลยบอกว่า “เดี๋ยวเวลาผ่านไปก็ยุบค่ะ -_-” คุณหมอให้ดูกระจก,,,,,ฉันเห็นตาตัวเองที่บวมตุ่ยและแทบลืมไม่ขึ้น ก็พูดว่า “ช็อกเลยค่ะ~_~”,, คุณหมอดูเขินๆ เพราะเขาตั้งใจทำมาก แต่ฉันเจ็บมากจนเผลอพูดแบบนั้นออกไป,, มีรอยช้ำแค่ที่ตาขวานิดหน่อย ไม่มีตาแดงเลือดคั่งอะไร ค่ะ แล้วคุณหมอก็ทายาให้และถามว่าเอาหมวกมาหรือเปล่า ฉันบอกว่าเอามาแค่แว่น เขาเลยติดพลาสเตอร์ให้ ฉันติดพลาสเตอร์ไว้ แล้วเขาบอกให้มาอีก 5 วันเพื่อถอดไหมเปิดหางตา ฉันก็บอกว่าได้ แล้วไปหาคุณแม่ที่รออยู่ มันเจ็บมาก พอเห็นหน้าแม่ ความน้อยใจก็ทะลักขึ้นมา ฉันร้องไห้อยู่ แล้วพี่ที่เคาน์เตอร์คนเมื่อกี้ - _ - บอกว่า “เจ็บใช่ไหมคะ? แน่นอนสิ เย็บเนื้อสดๆ จะไม่เจ็บได้ยังไง” แล้วหัวเราะ - _ - จริงๆ อยากฆ่าเลยค่ะ ไหนบอกว่าไม่เจ็บไง!~!!!น่าหมั่นไส้~_~ ฉันรู้ว่าเขาพูดเพื่อไม่ให้ฉันกลัว แต่พอเจ็บอยู่แล้วได้ยินแบบนั้นก็โมโหมาก น่าจะวันนี้เป็นวันที่ 2 หลังผ่าตัด อาการบวมโดยรวมเหมือนค่อยๆ ลดลงทุกวัน เวลากะพริบตาจะตึงนิดหน่อย และบริเวณเปิดหางตาจะปวดจี๊ดเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้เจ็บแบบครั้งก่อนแล้วค่ะ จริงๆ ตอนนั้นฉันสาบานว่า ต่อให้มีคนให้เงิน 1 ล้านวอนแล้วบอกให้ผ่าตัด ฉันก็จะไม่ทำ แต่ความเจ็บปวดเหมือนเป็นแค่ช่วงสั้นๆ จริงๆ พอผ่านไปหนึ่งวัน ความเจ็บเมื่อวานก็กลายเป็นความทรงจำ จำได้แค่ว่ามันเจ็บสยองมากค่ะ ยังไงก็กลับไปรู้สึกความเจ็บนั้นอีกไม่ได้แล้วนี่คะ เหมือนเป็นแค่ชั่วคราวค่ะ ^^ แต่ก่อนฉันติดกาวทำตาสองชั้นตลอดทั้งปี ตอนนี้ก็ไม่ต้องติดกาวแล้ว สามารถลงน้ำเล่นได้เต็มที่ ไม่ต้องลำบากเพราะกาวอีกแล้ว ^^ แม่บอกว่าเส้นตาสองชั้นดูออกมาสวยค่ะ ตอนแรกฉันเห็นตาตัวเองแล้วช็อก,, แต่ยังดีที่เพื่อนๆ รอบตัวกับแม่ให้กำลังใจว่า พอบวมยุบแล้วจะเปลี่ยนไป และจะสวยขึ้น หลังจากอ้อนแม่มาเกือบหลายเดือน ในที่สุดก็ได้ผ่าตัดตาสองชั้น หลังผ่าตัดฉันบอกแม่ว่าเสียใจที่ทำ ความเจ็บนั้นมันหนักจริงๆ ค่ะ ตอนเจอคุณหมอครั้งแรก คุณหมอบอกว่า “มีตาสองชั้นหลบในอยู่นะครับ~” ฉันเลยบอกว่า “นี่กาวค่ะ -ㅅ-” คุณหมอถามว่าติดได้ยังไงแบบนี้ แม่ฉันที่อยู่ข้างๆ บอกว่า ติดมานานกว่าปีแล้ว ตอนนี้หลับตาก็ติดได้เป๊ะเลย สรุปคุณหมอก็เอากาวตาสองชั้นออกให้ แล้วบอกให้ถ่ายรูปที่ระลึก - _ -.........จริงๆ เขายกกล้องดิจิทัลมาถ่ายหน้าฉันตอนที่ไม่มีตาสองชั้น ฉันถามว่า “ไม่ถ่ายไม่ได้เหรอคะ?” แต่เขาบอกให้มองตรงนี้ ก็เลยถ่ายไปค่ะ ใช้ชีวิตกับกาวมานานกว่าปีครึ่ง พอล้างหน้าก็จะเห็นสภาพนั้น ซึ่งฉันเกลียดมากจริงๆ เลยไม่พอใจตรงนั้นค่ะ แต่ถ้าอีก 5 วันถอดไหมเปิดหางตา แล้วประคบน้ำแข็งต่อไป ก็จะสวยขึ้นใช่ไหมคะ?^^ ความเจ็บปวดเป็นแค่ชั่วคราวจริงๆ ค่ะ แต่ฉันจะไม่คิดถึงความเจ็บนั้นแล้ว -ㅅ - แค่คิดก็ไม่เอา,,;;; แต่ฉันทำปมเดี่ยว+เปิดหางตาในราคาถูกมากจริงๆ เป็นที่ที่ถูกที่สุดในบรรดาที่ฉันหามา คนที่จะทำตาสองชั้นต่อไปก็อย่าลังเลแล้วทำเลยค่ะ แล้วก็เขาว่าความเจ็บแต่ละคนไม่เหมือนกันนี่คะ เพื่อนๆ ฉันบอกว่าไม่เจ็บจริงๆ -0 - อาจจะมีแค่ฉันที่เป็นเคสพิเศษมากก็ได้ ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีนะคะ~