รีวิวผ่าตัดที่ยาวและละเอียดจริงๆ! ช่วยอ่านด้วยนะคะ

สวัสดีค่ะ^^ ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะมาเขียนรีวิวในชุมชนนี้! เดิมทีฉันมีถุงน้ำกับเนื้องอกตรงบริเวณตา เลยทำเพื่อ เอามันออกด้วยเหตุผลทางการแพทย์ค่ะ.. แต่เขาบอกว่าถ้าเอาออก จะเป็นแผลเป็น.. ศาสตราจารย์ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย 00 เลยบอกว่าจะใช้ ตาสองชั้นปิดแผลเป็นให้ แต่.. ฉันมีเนื้องอกแค่ข้างเดียวค่ะ.. ฉันเลยถามว่า แล้วอีกข้างล่ะ? เขาก็บอกว่าอีกข้างไม่มีอะไรผิดปกติ เลยจะไม่ทำให้! ดังนั้นอีกข้างฉันก็เลยทำด้วยเหตุผลด้านความงามเฉยๆ.. แต่... โอ้โห~ ไม่รู้เพราะการผ่าตัดของฉันเป็นแบบทางการแพทย์หรือเปล่า มันถึงต่างจากรีวิวที่ฉันเคยเห็นในชุมชนนี้มาตลอดมากๆ!!! ผ่าตัดวันที่ 2 สิงหาคม แต่ตั้งแต่หนึ่งเดือนก่อนก็ต้องตรวจเลือด.. เอกซเรย์ ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ตรวจยา แถมยังตรวจปัสสาวะด้วย! นอกจากนี้ยังมีอีกเยอะ.... ยังไงก็ตาม.. วันที่ 1 สิงหาคม ฉันแอดมิทและปรึกษา แล้วก็ทำการตรวจที่เคยทำไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อนซ้ำอีก.. (แล้วตอนนั้นทำไปทำไมกัน?? ㅡㅜ) ศาสตราจารย์ที่จะผ่าตัดให้ฉันยุ่งมาก เลยเห็นแต่แพทย์ฝึกหัด ทุกวัน ตอนปรึกษาก็เหมือนกัน,, ได้เจอศาสตราจารย์แค่ครั้งเดียวก่อนเข้าผ่าตัด แถมตั้งแต่ 5 ทุ่มวันที่ 1 สิงหาคม จนถึงบ่าย 3 วันที่ 2 ตอนเข้าผ่าตัด เขาบอกว่าต้อง “งดอาหาร”.. อาหารโรงพยาบาลทำไม ไม่อร่อยขนาดนี้นะ.. ดังนั้นคืนวันที่ 1 ประมาณ 3 ทุ่ม ตอนที่พยาบาลเกือบทั้งหมด เลิกงานแล้ว ฉันออกไปกับเพื่อนที่มาเยี่ยมไปดูหนัง “The Host” มาค่ะ ตอนออกไปกลัวโดนจับได้เลยปิดหน้าทั้งหมด แล้วพอกลับมาก็ 5 ทุ่มครึ่งแล้วค่ะ.. หลับไปอย่างเหงาๆ แล้วตอนเช้าประมาณ.. 6 โมง 50? มีใครสักคนมาบีบๆ แขนฉันอยู่เรื่อยๆ พอดูแล้วเป็นพี่พยาบาลที่กำลังตั้งใจวัดความดันกับอุณหภูมิ ให้ฉันอยู่.. ตกใจเลยค่ะ? แล้วก็เสียบสายน้ำเกลือ.. หมอกับพยาบาลที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนั้นแปลกนิดหน่อย.. เขาจะพูดว่า “เจ็บนะคะ/ครับ” แล้วค่อยทำ.. แล้วเขาก็บอกว่า อันนี้ใช้สำหรับผ่าตัด เข็มเลยใหญ่ จะเจ็บนะคะ. พูดเสร็จก็จิ้มปัก! แบบดุเดือดเลย.. จริงๆ.... เจ็บค่ะ... เป็นคนซื่อตรงกันจริงๆ แล้วฉันก็หิวโซจนในที่สุดถึงเวลาผ่าตัด! ประมาณบ่าย 2:40 มีเตียงมา เหมือนในละครเลย ฉันนอนอยู่บนนั้น แล้วเพดานทางเดินโรงพยาบาลที่มองเห็น... น่ากลัวค่ะ จากนั้นพอเข้าห้องผ่าตัด ก็มีเครื่องจักรกองใหญ่ๆ เต็มไปหมด!! ที่มือถูกหนีบด้วยอะไรเหมือนไม้หนีบผ้า ที่หน้าอกติดสติกเกอร์ ต่อสายไว้ประมาณ 4 อัน?.. มีหมวกสีฟ้า เครื่องวัดความดัน สายน้ำเกลือ.. หน้ากากออกซิเจนด้วย.. บรรยากาศจริงจังสุดๆ แพทย์ฝึกหัดที่มาดู,... สายตาร้อนแรงมาก.... นี่คือความตั้งใจเรียนรู้ใช่ไหมคะ? เหมือนฉากผ่าตัด ในละครเป๊ะ! ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ เขาให้ฉันถือสวิตช์แปลกๆ ไว้ในมือ แล้วบอกว่าถ้าเจ็บมากให้กดนะคะ.. คำพูดนั้นทำให้ฉันกลัวปั๊บ! รับสวิตช์มาแบบสั่นๆ คนอื่นมีวิทยุ.. มีพี่พยาบาลจับมือให้.. แต่ของฉัน สวิตช์เป็นคนจับมือค่ะ.. ลำบากใจประมาณนั้น.. แล้วก็เริ่มฉีดยาชา.. คำพูดของศาสตราจารย์คือ.. “ยาชาจะเจ็บนะครับ” แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เจ็บมาก.... ข้างหนึ่งโดนฉีดประมาณ 5 เข็ม.. ตอนเข็ม แทงเข้าไปไม่เจ็บ แต่ตอนยาเข้าไป ความรู้สึกนั้น.. จริงๆ จี๊ดมาก... เฮ้อ.. แล้วก็ใช้ปากกาเมจิกวาดไลน์.. ฆ่าเชื้อที่หน้า... แล้วก็เหมือนใช้มาร์กเกอร์อีกสีหนึ่ง มาระบายตาอีก.. อยู่พักใหญ่... ฉันเลยถามว่า อันนี้ต้องระบายไปถึงเมื่อไหร่คะ เขาบอกว่า เริ่มผ่าตัดแล้วค่ะ/ครับ พอมารู้ทีหลัง มาร์กเกอร์อันนั้นคือมีดผ่าตัด! โธ่.. ในบรรยากาศแบบนั้น ฉันที่ตกใจเลยได้แต่พูดว่า อ๋อ.. แบบนี้ แล้วก็ไม่รู้ว่าเอาไขมันออกหรือเปล่า.. เขาเผาอะไรสักอย่าง.. ฉันถามว่า กำลังเอาไขมันออกเหรอคะ เขาก็ตอบว่า ครับ/ค่ะ แบบสั้นๆ.... แต่กลิ่นเหมือนปลาหมึกจริงๆ... สำหรับฉันที่งดอาหารมาเกือบ 16 ชั่วโมง กลิ่นนั้น.. หอมมากจริงๆ.... ฉันเลยเผลอพูดออกไปว่า.. อยากกินปลาหมึก.. แล้วคุณหมอคนนั้นพูดว่า.. “ช่วยปิดปากไว้หน่อยครับ” พี่พยาบาลข้างๆ แอบขำคนเดียว แล้วคงเก้อ เลยเช็ดเลือดที่ไม่ได้ไหลด้วยซ้ำ แล้วถูกคุณหมอเย็นชาคนนั้นดุว่าอย่าเช็ดเลือดบ่อย ที่น่ากลัวที่สุดคือคุณหมอคนนั้นใส่แว่น และเนื้อหนังตาของฉันที่ถูกกรีดสะท้อนอยู่ในแว่นนั้น.. มันคือความสยองเองเลยค่ะ เฮ้อ..... หลังจากนั้นก็ฉีดยาชาและผ่าตัดตาอีกข้าง ให้ลืมตาหลับตาไปเรื่อยๆ... มองข้างๆ มองลงล่าง.. ไม่รู้เพราะฉันมีไขมันเยอะหรือเปล่า.. ตลอดการผ่าตัดเขาจี้ตลอด.. เพราะเขาบอกให้ปิดปาก,.. ฉันกลัวจนไม่กล้าถาม.. ผ่าตัดเสร็จแล้วคุณหมอเย็นชาคนนั้นบอกว่าผ่าตัดเรียบร้อยดี แล้วส่งกระจกให้ฉัน พอได้ยินแบบนั้นฉันก็คาดหวังและตอบว่า ค่ะ~ แล้วดูในกระจก แต่โอ้โห สภาพนั้น... จริงๆ.. ฉันเผลอพูดเสียงดังว่า สัตว์ประหลาด! แล้วคุณหมอเย็นชา อาจจะเสียศักดิ์ศรี.. เขาบอกว่า “ตาคู่นั้นไม่สามารถสวยไปกว่านี้ได้แล้วครับ” ฉันที่หงอยอีกครั้งก็เงียบๆ ตอบว่า ค่ะ.. เรียกได้ว่าตลอดการผ่าตัดคือความหงอยต่อเนื่อง? หลังจากนั้นไปห้องพักฟื้นผู้ป่วยผ่าตัด คนข้างๆ ฉันที่ผ่าตัดตับอ่อน? คงเจ็บมาก.. ร้องไห้เรียกแม่ แม่.. จริงๆ... ฉันรู้สึกโชคดีมากที่ไม่ได้ผ่าตัดใหญ่ ในห้องพักฟื้นก็วัดความดันทุก 5 นาที ตลอด.. ตลอดการผ่าตัดรู้สึกว่าวัดความดันอย่างเดียวประมาณ 25 ครั้งได้ แล้วประมาณ 30 นาทีก็กลับขึ้นไปค่ะ แม่เห็นฉันปุ๊บก็หัวเราะลั่น ฉันก็หัวเราะด้วย แม่ถามว่าไม่เจ็บเหรอ ฉันเลยทำสำออยนิดหน่อยว่าปวดจะตายอยู่แล้ว แต่.. ตามคาด หลังผ่าตัดเขาบอกว่าต้องงดอาหารอีกประมาณ 4 ชั่วโมง... จริงๆ... เฮ้อ.. ยังไงก็ตาม หลังผ่านการผ่าตัดยาวถึง 3 ชั่วโมง วันนี้ฉันก็ออกจากโรงพยาบาลกลับมาแล้วค่ะ ยาวเกินไปใช่ไหมคะ??? ขอโทษค่ะ.. ช่วยคอมเมนต์ด้วยนะคะ~ รูปไว้พ้นช่วงสัตว์ประหลาดแล้วจะลงค่ะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ~