วันนี้ฉันเพิ่งสมัครเข้ามาที่นี่^&^
ได้ยินเพื่อน ๆ พูดถึงที่นี่มาบ้างแล้ว แต่วันนี้เพิ่งเข้ามาดูครั้งแรก ไหน ๆ ก็เข้ามาแล้ว ฉันขอมาเล่าประสบการณ์ของตัวเองด้วยนะ^^ ฉันผ่าตัดด้วยเนื้อเยื่อผิวหนังตัวเองเมื่อเดือนสิงหาคม ตั้งแต่เด็ก ฉันเป็นคนเดียวในครอบครัวที่จมูกโด่งน้อย และนับจากเมื่อไหร่ไม่รู้มันก็เริ่มเด่นขึ้นมา จนกลายเป็นปมในใจ เคยมีแค่ความคิดลอย ๆ ว่า “อยากผ่าตัด” พอครั้งนี้ก็เลยหาข้อมูลทันทีแล้วตัดสินใจผ่าตัดเลย เพราะทุกอย่างดำเนินไปเร็วมาก ยิ่งวันผ่าตัดใกล้เข้ามา ความกังวลก็ยิ่งพองโตขึ้นเรื่อย ๆ มากกว่าความตื่นเต้น รออย่างกระวนกระวายแบบนั้น แล้ววันผ่าตัดก็มาถึง คุยสั้น ๆ กับคุณหมอเจ้าของไข้แล้วก็เข้าไปในห้องผ่าตัด... พอเจอสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ก็เงอะงะอยู่พักหนึ่ง แล้วสุดท้ายการผ่าตัดก็ดูเหมือนจะเสร็จไปแบบนั้น ฉันไม่ชอบความเจ็บปวดเอามาก ๆ เลยกังวลว่าจะเจ็บมากไหม แต่ระหว่างผ่าตัดคุณหมอคอยเช็กตลอดว่าเจ็บหรือไม่เจ็บ และพอฉันบอกว่าเจ็บก็รีบดูแลให้ทันที เลยแทบไม่เจ็บระหว่างผ่าตัดเลย ฉันเห็นรีวิวของคนอื่นที่บอกว่าพอฤทธิ์ยาหมดก็ไม่เจ็บตรงไหนเลย ก็หวังว่าจะไม่เป็นแบบนั้นกับฉัน แต่ฉันกลับเจ็บค่อนข้างมาก เลยทำตามที่พยาบาลบอก กินไทลินอลที่กินประจำ 2 เม็ด แล้วก็สงบลงและนอนหลับสบาย ^^ หลังผ่าตัด แต่ละวันหน้าจะบวมและเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ก็เลยกังวล แต่ก็ได้รับคำบอกให้ทำความสะอาดทุกวัน และบอกว่ากำลังสมานได้ดี ก็เลยรอไป วันที่ 5 ก่อนถอดเฝือกที่จมูก 1-2 วัน คันมาก~ ตอนนั้นบ่นว่าเหนื่อยยาก ละเมอเพ้อเจ้อไปเยอะ แต่ตอนนี้ผ่านมา 1 เดือนแล้วก็จำอะไรไม่ได้เลย และตอนนี้ฉันพอใจกับรูปลักษณ์ใหม่มาก ^^ ตอนนี้ฉันพอใจจริง ๆ พออาการบวมที่ปลายจมูกยุบลงหมดและเข้าที่สมบูรณ์แล้ว ก็คงจะยิ่งพอใจมากขึ้นใช่ไหม? ^ ^ สิ่งที่ดีที่สุดเหนือสิ่งอื่นใดคือ ฉันหลุดพ้นจากปมในใจและมีความมั่นใจขึ้นจริง ๆ และเหมือนอย่างที่ฉันเป็น ฉันอยากแนะนำอย่างมากให้กับคนที่กำลังลังเลเรื่องผ่าตัดและกำลังอ่านโพสต์นี้อยู่ ฉันมีความมั่นใจขึ้นจริง ๆ นะ~ คนรอบตัวก็พูดแต่เรื่องดี ๆ ทั้งนั้น^^ สำหรับคนที่กลัวการผ่าตัดมาก ๆ ขอให้กล้าหน่อยนะ^^ พอตัดสินใจแล้ว ฉันว่าทำให้เร็ว ๆ เลยดีที่สุด^^ ยิ่งปล่อยไว้นาน ก็ยิ่งมีแต่ความกังวลเพิ่มขึ้น และมีแต่ความวิตกที่ไม่จำเป็นเพิ่มขึ้น^^