รีวิวฉีดไขมันบริเวณหน้าผาก ด้านข้างแก้มทั้งสองข้าง และร่องแก้ม

][ รีวิวฉีดไขมันบริเวณหน้าผาก ด้านข้างแก้มทั้งสองข้าง และร่องแก้ม][ พอหาข้อมูลจากหลายที่แล้วคิดแล้วคิดอีก กว่าจะตัดสินใจเลือกที่หนึ่ง พอถึงวันผ่าตัดก็กลัวว่าจะใจสั่น เลยไม่เคยเข้ามาอ่านอีกเลย ^^;; ระหว่างรออยู่ที่โรงพยาบาลกับคุณแม่และแฟนที่กำลังจะกลายเป็นว่าที่เจ้าบ่าว แม่ฉันน้ำตาคลอ จับมือฉันแน่นๆ~ "ตอนที่ลูกผ่าตัดที่โรงพยาบาลวอนจู แม่สัญญาไว้ว่าจะไม่ยอมให้ลูก ต้องมานอนโรงพยาบาลหรือผ่าตัดอีกแล้ว จะเลี้ยงลูกให้ดี..." ท่านพูดไม่จบประโยค น้ำตาก็คลอขึ้นมา (คงนึกถึงตอนฉันยังเด็กมากๆ ที่เคยผ่าตัดแล้วต้องนอนโรงพยาบาลอยู่ประมาณ 6 เดือนเพราะเจ็บมาก) "แม่~ นี่มันก็แค่ศัลยกรรมความงามเองนี่นา " ฉันพยายามยิ้มเหมือนไม่เป็นอะไร ไม่รู้จริงๆ ว่าฉันแก่ลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แถมยังงงอีกด้วย แต่หน้าเราก็ฟ้องอายุจริงของฉันอยู่ดี พออายุเกิน 30 ริ้วรอยเล็กๆ กับกระ ฝ้าก็เริ่มเห็น ฉันตึงเครียดมาก ระหว่างรอผ่าตัดก็เข้าห้องน้ำบ่อยมาก;;; ก่อนขึ้นเตียงผ่าตัดไม่กี่นาทีก็น่าจะไปถึง 6 ครั้งเลย ในที่สุดก็ถ่ายรูปไปไม่กี่ใบแล้วเข้าไปนอนในห้องผ่าตัด "พี่คะ ฉันแพ้ยาปฏิชีวนะกลุ่มเซฟาโลสปอริน..." "โอ๊ย ยาตัวนี้เป็นยาปฏิชีวนะที่พบบ่อยมากนะ ที่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยแพ้กัน แผนกเซฟานี่น่ะค่ะ พูดได้ดีมากเลยนะคะ^^" "เอาล่ะ ตอนนี้นอนสบายๆ นะคะ" พอได้ยินแบบนั้นแล้วนอนลง ช่วงหลายวันก่อนหน้านั้นฉันฝันแต่เรื่องผ่าตัด ฝันแปลกๆ ฝันเพี้ยนๆ แบบนั้นตลอด เลยทำให้คืนนั้นนอนไม่ค่อยหลับ ก่อนจะขึ้นเตียงผ่าตัดก็ยังเดินเข้าออกห้องน้ำอยู่เรื่อยๆ แทบปิดบังความตื่นเต้นไม่ได้ แต่แปลกมาก พอได้ยินคำนั้นแล้วนอนลงปุ๊บ ความตึงเครียดก็หายวับ แล้วก็คิดว่าเราต้องสวยแน่ๆ!!! จากนั้นก็รู้สึกสบายมากขึ้น ~~~ ผ่านไปนานแค่ไหนแล้วนะ?? ช่วงครึ่งหลับครึ่งตื่นเหมือนได้ยินตัวเองพึมพำอะไรบางอย่าง แต่จำอะไรไม่ได้เลย... เหมือนจะเจ็บอยู่ แต่ที่นี่ที่ไหนนะ? อ้อ~ โรงพยาบาล...ยังอยู่บนเตียงผ่าตัดอยู่เลย @_@ เวียนหัวจัง...เหมือนจะมีการเอากระจกมาให้ดูด้วย ฝันไปหรือเปล่า? หรือว่าไม่ใช่?? คุณหมอพูดว่า เพราะปริมาณที่ฉีดเข้าไปเยอะมาก จึงไม่สามารถเหลือไขมันไว้ได้ เฮ้ย!!! คำพูดที่ได้ยินในช่วงครึ่งหลับครึ่งตื่นนั้น กลับชัดเจนมาก มันแทงเข้าหูฉันเต็มๆ "คะ?? แล้วจะทำยังไงล่ะคะ? ถ้ามันเป็นปุ่มๆ ไม่เรียบจะทำยังไงคะ??" พอฉันลุกพรวดขึ้นมาจ้องตรงๆ แล้วพูดแบบนั้น คุณหมอคงตกใจแน่ๆ ถ้าผ่านไปอีกสองสามวันแล้วรู้สึกว่าต้องทำ a/s ก็จะเอาออกมานิดหน่อยแล้วใส่คืนให้ค่ะ ถึงจะได้ยินแบบนั้นก็ยังไม่สบายใจอยู่ดี ยิ่งกังวล ยิ่งกระสับกระส่าย ตอนเดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันเอามือบังหน้าแล้วบอกแม่กับคนที่กำลังจะเป็นเจ้าบ่าวว่า ~ดูแล้วจะตกใจนะ อย่าเพิ่งดูเลย~ แม่ฉันหัวเราะแล้วบอกว่าดูไปหมดแล้วไม่เป็นไร ^^;; จริงๆ แล้วฉันเพิ่งรู้จักการฉีดไขมันจากแม่ เพราะหน้าผากของฉันยุบลึกมากจนดูมีเงา และด้านข้างแก้มก็ไม่มีเนื้อเลย ทำให้ดูคมมาก เลยรู้สึกเสียใจมาตลอด แต่แม่ก็เล่าเรื่องการฉีดไขมันที่เคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่งให้ฉันฟัง "งั้นก็ดูดีๆ นะ มีวิธีเอาไขมันตัวเองออกมาแล้วฉีดเข้าไปด้วย ถ้ากลัวไปคนเดียว แม่ไปเป็นเพื่อนให้ได้นะ จะทำที่คังนัมใช่ไหม?? แม่เป็นคนชานกรุงคังบุกก็จริง แต่ดีกว่าไม่กล้าไปคนเดียวใช่ไหมล่ะ?^^" ฉันรู้สึกขอบคุณมาก แม่จ๋า~ น้ำตาจะไหล~ ㅡㅜ ต่อหน้าแม่ก็เลยทำเป็นเข้มแข็ง เดินขึ้นรถเหมือนไม่เป็นอะไร ถึงจะเวียนหัวก็ไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง เลยพูดเสียงดังขึ้นอีกว่า หิวจัง~ แม่อยากกินอะไร? ไปกินของอร่อยกันเถอะ~ พอไปถึงร้านบะหมี่เย็นที่ต้องต่อคิวรอ โดยสวมหน้ากากแค่ชิ้นเดียว อ่า~ หิวจัง... ...เฮือกกก~ ปากขยับไม่ได้เลย พออ้าปากที่แทบอ้าไม่ออกจะกินบะหมี่เย็น เส้นก็กำลังจะไหลออกจากปากลงมาแล้วหล่นลงไปอีก ตุบ...>_< สุดท้ายก็ต้องทิ้งไว้เกือบหมดแล้วออกมา... แม่เป็นห่วงมาก แฟนที่กำลังจะเป็นเจ้าบ่าวก็สงสารเลยเอานมมาให้ ฉันยังพูดไม่ทันจบว่าเอาหลอดมา~ เขาก็เอามาให้แล้ว จากนั้นพอเกือบจะพ้นเวลามื้อเย็นแล้วก็ถามว่า ตอนนี้น่าจะกินได้แล้วใช่ไหม?? แล้วพาไปที่ร้านข้าวต้ม คงเพราะถึงจะเป็นศัลยกรรมความงามก็ยังเป็นการผ่าตัดอยู่ดี เลยเป็นห่วงมาก ดูแลดีขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย แบบนั้นเองวันแรกก็ผ่านไป แล้ววันถัดมา... เพราะไม่มั่นใจหน้าผากตัวเองมาก พอลืมตาขึ้นมาก็หยิบกระจกที่วางไว้ข้างหมอนมาดูหน้าผากก่อนเลย สมบูรณ์แบบ~ หน้าผากของฉันเองก็มีเส้น S ที่สวยสมบูรณ์แบบตามแนวสันจมูกด้วย มีความสุขมากจริงๆ หน้าดูบวมกว่าวันแรกนิดหน่อย... แฟนมองหน้าฉันแล้วพูดว่าเป็นเรื่องลำบากจริงๆ ~ทำแบบนี้ แต่ก็ยังถามบ่อยขึ้นว่าอยากกินอะไรไหม และซื้อให้กินอย่างขยันขันแข็ง บอกว่าถ้าฉีดไขมันแล้วกินจนเหมือนอ้วนขึ้นสัก 2 กิโลฯ จะติดดีใช่ไหม? พอเห็นฉันกินเยอะ เขาก็ยิ่งบอกให้กินมากขึ้น เรื่องน้ำหนักค่อยลดทีหลังก็ได้เนอะ~ ฉันก็กินแบบเอาเป็นเอาตาย คงเพราะคิดว่าเกี่ยวกับการติดไขมันจริงๆ หรือเปล่า ไม่ว่าจะกินเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกอิ่ม เลยกินทุกๆ 2-3 ชั่วโมง พอเขาเห็นก็อึ้งแล้วบอกว่ากินเก่งจริงๆ;;; แต่ถ้าติดดีล่ะก็~ แล้ววันหนึ่งก็ผ่านไปอีก วันที่สามพอลืมตาขึ้นมาก็ดูในกระจกอีก รู้สึกเศร้าว่าหน้าผากดูยุบลงไปนิดหน่อย แต่แก้มบวมมากขนาดนี้ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พอแก้มยุบลง หน้าผากก็คงกลับไปเหมือนเดิมแน่ คิดแล้วก็เสียใจมาก แฟนที่ได้ยินเรื่องนั้นในวันนั้นบอกว่า วันนั้นมันบวมมากเกินไป เหมือนต้องเรียกว่าผากโป่งด้านหน้าเลยมั้ง?? น่ากลัวนิดๆ ฉันกลับคิดว่า ถ้ายุบลงอีกนิดก็คงสวยขึ้น แค่นิดเดียวเอง... ฮึ่ม... วันนั้นฉันชอบมากกว่าอีกนะ ฮือๆ แล้ววันหนึ่งก็ผ่านไปอีก วันที่ 4 นี่น่ากลัวสุดๆ เพราะฉีดที่หน้าผาก แก้ม และร่องแก้มทั้งสามจุด เลยบวมมากจนลืมตาแทบไม่ได้ ชั้นตาสองชั้นกางออกจนเรียบสนิท (ถึงจะเป็นตาที่มีชั้นตาสองชั้นชัดมาก ชนิดที่โดนถามบ่อยว่าทำตาสองชั้นมาหรือเปล่า แต่เพราะบวมมากจนกลายเป็นตาเปลือย ต้องหรี่ตาแค่เล็กน้อยถึงจะมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้) ฉันตกใจมากเลยโทรไปที่โรงพยาบาลว่า "ฉันบวมมากจนลืมตาไม่ได้เลย งั้นมาที่โรงพยาบาลสักครั้งไหมคะ??? ตอนนั้นฉันอยู่บ้านพี่สาวที่กวางมยอง... ด้วยสภาพหน้าตาแบบนี้จะไปถึงอัปกูจองคงไม่ไหว แฟนก็ออกไปทำงานแล้ว งั้น...พรุ่งนี้ฉันจะไปนะ ฮือๆ (แต่ก็ไม่ได้ไป;;) ตอนนั้นฉันรีบเข้าไปในชุมชนแล้วหาข้อมูลเกี่ยวกับการฉีดไขมันแบบไม่รู้สึกตัว คงทำผิดอะไรไปหรือเปล่า??? จะทำยังไงดี ㅡㅜ?? ผลที่เจอส่วนใหญ่บอกว่า 4-5 วันเป็นช่วงที่บวมมากที่สุด จนกลายเป็นอสูร... เฮือก จริงด้วย หน้าเรา... ทั้งบวมปูด ทั้งแก้มแบบบูลด็อก... รวมกันแล้วมันก็คือสัตว์ประหลาดชัดๆ!!! แต่เขาบอกว่าปกติเป็นแบบนั้น อย่างน้อยก็สบายใจขึ้นบ้าง พอแฟนเลิกงานก็มาหาทันที พอเห็นหน้าฉันก็ถึงกับตกใจ บอกว่าไปดูในชุมชนมาแล้ว เขาบอกว่าปกติเป็นแบบนี้แหละ~ ช่วยให้ฉันอุ่นใจ ทั้งที่เห็นหน้าฉันน่ากลัวแทบมองไม่ได้ เขาก็ยังพาออกไปกินข้าว บอกว่าต้องกินให้อิ่ม พาไปที่ Ashley (ประมาณร้านคล้าย Vips) คนเยอะมาก... ทุกคนก็แอบมองฉันกันหมด~ อ่า~ เศร้าจัง... แว่นกันแดดก็ยังปิดไม่มิด แก้มบวมเป่งเป็นทรงสี่เหลี่ยมเป๊ะๆ เหมือนจะระเบิดอยู่แล้ว... พยายามปิดยังไงมือก็ไม่พอ... เห็นแฟนที่ไม่สนอะไรเลย ฉันก็เลยกัดฟันกินต่อ กินสเต๊กกับสปาเกตตีไข่ปลาบินจนหมด แล้วก็ยังมีคนบอกว่ากินอีกเหรอ แต่ฉันก็ถือจานไปตักอีก แม้จะผ่านไปถึงวันที่ 6 แก้มที่บวมหนักก็ยังดูเหมือนไม่มีทางเชื่อได้เลยถ้าจะอ้างว่าไปถอนฟันคุดมา แต่ต้นขาก็ไม่ค่อยเจ็บแล้ว รอยช้ำที่ต้นขาที่เคยคิดว่าจะไม่มีวันหายก็เริ่มจางลงเรื่อยๆ คราวนี้ฉันลากแฟนที่ไม่ค่อยอยากไปให้ไปด้วยจนถึงซูจี... เฮือกๆ ไกลจัง~ ไปกินหอยย่างกันมา อยากกินนั่นนี่เยอะแยะไปหมด ไปที่ร้านอาหารจีนก็ยังกินซุปกระเพาะปลาปีศาจทะเลอีก กินจนพุงจะแตกจริงๆ~ แล้วก็กินอีก กินจนพุงจะแตกเท่านั้นแหละคือทางรอด พอกลับมาชั่งน้ำหนักดู ก็ขึ้นพอดี 2 กิโลฯ รู้สึกพอใจมาก แต่ในใจลึกๆ ก็กลัวเหมือนกันว่าถ้าไม่ยุบลงไปอีกตลอดไปจะน่ากลัวมาก เลยลองประคบน้ำแข็งที่แก้มเป็นครั้งแรก กลัวว่าถ้าแตะแล้วมันจะยุบไป เลยค่อยๆ ระวังมากๆ ประคบต่อไปจนกว่าจะชาไปเลย~ ได้โปรด ยุบลงทีเถอะ~ แล้วก็อีกวัน... ครบหนึ่งสัปดาห์พอดี แต่หน้าก็ยังเป็นแบบที่ออกไปข้างนอกแล้วจะถูกคนมองอยู่ดี ที่ขาก็ยังช้ำอยู่ พอไปตัดไหมก็ถามคุณหมอว่า ตรงนี้ค่ะ ตรงนี้~ ชี้ไปที่ส่วนบนสุดของหน้าผาก ตรงนี้มันดูยุบลงเพราะดูดซึมไปเยอะกว่านี้ ถึงคนอื่นจะบอกว่าดีหมดแล้ว แม้แต่รุ่นน้องที่รู้จักก็ยังบอกว่าหน้าผากทำออกมาดีมาก แต่ฉันก็ยังไม่พอใจ พอหมอบอกว่าไม่เป็นอย่างที่คิด ฉันก็ยังชี้แล้วพูดต่อ งั้นอีกสองสัปดาห์ค่อยเอาออกมานิดหน่อยแล้วเติมลงตรงส่วนนั้นให้นะคะ แล้วก็เข้าไปผ่าตัดอีก พอหมอพูดจบ ฉันดีใจมาก ดูเหมือนคนไข้ที่โรงพยาบาลนี้มักจะมาทำฉีดไขมันกับเสริมจมูกกันเยอะ ถึงจะเป็นวันจันทร์แต่เพราะช่วงปิดเทอมกับช่วงพักร้อนทับกันอยู่ เลยดูยุ่งมากและมีการผ่าตัดเยอะด้วย พอออกมาจากการปรึกษา แล้วจะลุกไปทักทายสองคนที่นั่งอยู่บนโซฟา (คุณป้าที่มากับลูกสาวมาทำจมูกกับผู้หญิงอีกคนที่มาฉีดไขมัน) ก็มีคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่และกำลังรอปรึกษาอยู่คนหนึ่ง เรียกฉันอย่างรีบร้อนว่า พี่คะ~ พี่คะ~ "คะ??" "พี่...ทำฉีดไขมันมาหรือเปล่าคะ??" "ใช่ค่ะ ฉีดที่หน้าผาก แก้ม แล้วก็ร่องแก้มค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ??" "โอ๊ย ทำออกมาได้สวยมากเลยค่ะ ฉันก็มาปรึกษาเรื่องฉีดไขมันเหมือนกัน แต่โหย สวยมากเลย~" ㅡ,.ㅡ ไม่น่าเชื่อเลย ทั้งแก้มบูลด็อกยังมีรอยช้ำสีเหลืองกับเขียวให้เห็นชัด แถมแก้มก็บวมจนหย่อน ดูเหมือนกรามเหลี่ยมไปหมด... หรือเขาคงคิดว่าพออาการบวมยุบลงแล้วจะโอเคกระมัง แต่ก็ยังรู้สึกดีอยู่ดี เพิ่งผ่านไปแค่หนึ่งสัปดาห์เอง ยังบวมอยู่เยอะ ทั้งแก้มที่อวบมากของฉัน (อวบมากจริงๆ;;) และหน้าผากที่นูนขึ้นเล็กน้อย (เพราะหน้าผากเดิมเหมือนถูกรีดเรียบจนยุบลึกอยู่แล้ว พอไม่มีส่วนที่ยุบมืดๆ ตรงเหนือคิ้วก็เลยรู้สึกดีขึ้น แม้จะยังหวังให้นูนออกมาอีกนิดก็ตาม) ก็ยังรู้สึกแปลกๆ อยู่ แต่ถึงจะต้องเอามือสองข้างประคองแก้มไว้ และไม่กล้าลดแขนลงเลยแม้แต่ตอนมีคนรู้จักเดินผ่าน ฉันก็ยังคิดว่า ทำไปแล้วดีจริงๆ ทั้งที่เมื่อก่อนฉันไม่เคยถ่ายรูปด้านข้างเลย ตอนนี้กลับถือกระจกสองบานดูด้านข้างตัวเองแล้วเริ่มรู้สึกมั่นใจขึ้นมานิดหน่อย แค่เงาบริเวณเหนือคิ้วหายไป ฉันก็ดีใจมากแล้ว ตอนนี้ก็ยังมีความสุขอยู่... แน่นอนว่า... ได้โปรด... แก้มช่วยยุบลงอีกนิดไม่ได้เหรอ~?