ถ้าเวลาผ่านไป..

ถ้าเวลาผ่านไป..

มีบางคนรู้จักฉันใช่ไหมคะ? คนที่หลังผ่าตัดแล้วเคยโพสต์ว่ารู้สึกไม่น่าทำเลยจริง ๆ.. ตอนนี้ผ่าตัดมาได้ 3 สัปดาห์แล้วค่ะ.;; อาการบวมแทบจะยุบหมดแล้ว และไม่มีรอยแผลจากตาสองชั้นกับการเปิดหัวตาเลย คนที่เห็นทุกคนบอกว่าเส้นตาสองชั้นเหมือนเดิมเป๊ะ.. ตั้งใจว่าจะทำให้ใหญ่ขึ้นอีกหน่อยและแก้ความไม่เท่ากัน แต่เส้นก็เหมือนเดิม และยังไม่เท่ากันแบบชัดเจนเหมือนเดิม แถมเพราะทำเปิดหัวตา เลยยิ่งดูแปลกกว่าเดิมมาก ถ้าดูแค่ตา แน่นอนว่ามันใหญ่ขึ้นค่ะ.. เพราะทำเปิดหัวตามา แต่ตาใหญ่ขึ้นอย่างเดียวแล้วจะมีประโยชน์อะไรคะ ในเมื่อมันไม่เข้ากับหน้าเลย.. มันไม่กลมกลืนเลย ไม่กลมกลืนจริง ๆ.. คุณหมอบอกชัดเจนว่าถ้าทำเปิดหัวตาแล้วภาพลักษณ์จะ ดูอ่อนโยนขึ้น แต่อ่อนโยนตรงไหน.. กลับดูดุขึ้นกว่าเดิม และถ้าทำหน้านิ่งสนิท หน้าดูเหมือนกำลังพูดว่า “มาลองมีเรื่องกันสักครั้งไหม” เลยค่ะ หงุดหงิดจริง ๆ รู้สึกว่าไม่น่าทำเลย และทรมานมาก จริง ๆ ก็รอไปโดยบอกตัวเองว่าเวลาเป็นยา เป็นยา แต่ใครจะไปรู้ว่าการตื่นเช้ามาส่องกระจก จะกลายเป็นความทรมานแบบนี้? ก่อนผ่าตัด ฉันเกลียดการใส่แว่นมาก ถึงตาจะเจ็บก็ใส่แต่คอนแทคเลนส์ แต่ตอนนี้ถ้าไม่มีแว่นก็ออกไปข้างนอกไม่ได้ มองหน้าคนอื่นตรง ๆ ก็ยังไม่ได้ รู้สึกเหมือนไม่ได้ใช้ชีวิตจริง ๆ ค่ะ ฉันคงบ้าไปแล้ว ทั้งที่ยังมีวันข้างหน้าให้ใช้ชีวิตอีกมาก คิดว่าจะได้อะไร คิดว่าจะสวยขึ้นเพื่ออะไร ถึงไปผ่าตัดแล้วใครจะรู้ว่าจะพังจนกลายเป็นแบบนี้.. เฮ้อ.. เหนื่อยใจจริง ๆ ค่ะ ㅡㅜ

โพสต์อื่นในหมวดนี้