ลดโหนกแก้มด้านข้าง คางหน้า ดึงหางตาลง~ หลังทำวันที่ 3…

ทำที่ ㅅ ㅇ แถวสถานี Nonhyeon กรุงโซลค่ะ โดยวางแผนรีโมเดลใบหน้า การทำครั้งที่ 2 จะเป็นอีก 2 เดือนหลังจากนี้ ตอนนั้นจะทำจมูก หน้าผาก แก้ม อีกครั้ง... เป็นการผ่าตัดที่รอแล้วรออีกมาตลอด 1 ปี เลยไม่ได้ตื่นเต้นสั่นอะไรมาก แต่ว่าเห็นบอกว่าเป็นยาสลบทั่วร่างกาย... คำว่าเหมือนตายแล้วฟื้นนี่ตรงมากจริงๆ ถึงชีวิตนี้จะไม่เคยป่วยหนักหรือเจ็บมาก แต่ความรู้สึกเหมือนจะตายแบบนั้น ㅡㅡ. ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกาย ดังนั้นคนที่ร่างกายแข็งแรงอาจจะต่างออกไปค่ะ! คางก็เปิดแผลเต็มที่แล้วเย็บไว้หมด แต่หลังทำ คุณหมอบอกว่าไม่พอใจ เลยเปิดใหม่อีก ติดซิลิโคนสองชิ้น แล้วตอกอะไรสักอย่างเหมือนตะปูเข้าไปที่เหงือก... ระหว่างนั้นก็คิดว่า ต้องทำถึงขนาดนี้เพื่อให้สวยขึ้นเลยเหรอㅏ.. รู้สึกเสียใจ และพอคิดว่าคางตัวเองถูกเปิดพลิกอยู่ก็กลัวจนน้ำตาไหลค่ะ.. พอฟื้นจากยาสลบก็คิดว่า ต้องนอนจริงๆ.. สิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันทำได้ตอนนี้มีแค่นอนเท่านั้น! เลยพยายามหลับ กลัวบวมเลยนั่งหลับ ทำให้คอแข็งไปหมด... วันแรกก็เป็นแบบนั้น วันที่สองก็เป็นแบบนั้น และตอนนี้วันที่สามก็ยังเป็นแบบนั้น อย่างอื่นพอทนได้ แต่ปวดหัวทรมานมาก อยากนอนก็ปวดตุบๆ ที่หัว และไม่รู้ทำไมถึงมีรอยเย็บที่ขมับซ้าย ㅡ.ㅡ ทำไมกันนะ ทั้งที่ทำแบบเปิดแผลในปากให้น้อยที่สุด... ยังไงก็ตาม คิดว่าต้องมีชีวิตรอด เลยกินนั่นกินนี่ค่ะ กินโจ๊ก กินองุ่น ดื่มนม กินไปเรื่อยๆ ก็เริ่มมีแรง วันนี้วันที่ 3 พออยู่ได้แล้วค่ะ แต่เพราะอาการบวม... ดึงหางตาลงด้วย ตาเลยแดงก่ำ... เหมือนตากระต่าย ไม่อยากส่องกระจก และไม่มีอะไรทำ.. ทั้งวันเลยอ่านรีวิวหลังผ่าตัดในชุมชนหนึ่ง แล้วรู้สึกว่ามีคนหัวอกเดียวกัน จริงๆ หลังผ่าตัดเสร็จใหม่ๆ คิดว่า คอยดูเถอะ ฉันจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีกแล้ว.. แต่ตอนนี้อยากให้บวมยุบเร็วๆ แล้วอีกหนึ่งเดือนค่อยทำจมูกกับหน้าผาก ความโลภนี่นะ.. พอเปิดทีวีแล้วเห็นดาราที่สวยแบบสุดๆ ก็ปลอบใจตัวเองว่า พวกเขาก็คงผ่านความเจ็บปวดแบบเดียวกับฉันมาเหมือนกัน.. ยังไงอย่างอื่นก็โอเคหมด ขอแค่ไม่มีผลข้างเคียงและให้บวมยุบลงอย่างราบรื่นก็พอค่ะ ^^ ตั้งแต่พรุ่งนี้จะเป็นการรักษาแบบผู้ป่วยนอก ไว้ทีหลังพอตัดไหมหมดและเห็นโครงหน้าแล้ว จะมาเขียนอีกนะคะ!! ทุกคนสู้ๆ >.<