ฉันที่เกลียดแม้แต่โรงพยาบาล..ในที่สุดก็ยอมทำแล้ว.!^^

ฉันถือโอกาสช่วงวันหยุดชูซอกไปทำศัลยกรรมจมูกกับตาค่ะ เพราะเป็นวันหยุดชูซอก แค่เดินทางจากกิมแฮไปปูซานก็ใช้เวลา 2 ชั่วโมง 30 นาทีแล้วค่ะ ㅡ,.ㅡ เวลานัดก็ใกล้เข้ามา รถก็ติดแน่นไม่ขยับ.. คนแทบจะบ้าเลยค่ะ พอไปถึงหน้ารพ.จริงๆ..ก็ไม่กล้าเข้าไปค่ะ..เดิมทีนัดว่าจะไปกับแฟน แต่แฟนเลิกงานช้า ฉันเลยไปก่อน.. กลัวมากจริงๆ แล้วจู่ๆ ก็คิดแต่ว่าไม่อยากทำ.. พอแฟนบอกให้รวบรวมความกล้าแล้วเข้าไป ฉันก็หลับตาปี๋แล้วเดินเข้าไปค่ะ.. เฮ้อ.. ตื่นเต้นมากจริงๆ.. ไม่รู้ว่าเข้าห้องน้ำไปกี่รอบ ㅡ,.ㅡ พอถึงเวลาผ่าตัด ก็ปรึกษากับคุณหมออีกครั้ง คุณหมอถามว่าทำไมถึงตื่นเต้นและสั่นขนาดนี้.. ตอนนั้นคิดแค่ว่าไม่อยากทำจริงๆ ค่ะ.. พอปรึกษาเสร็จ เขาบอกว่าเป็นกลูโคสหรือเปล่านะ? ฉันได้รับน้ำเกลือ นั่งพักสักครู่ แล้วขึ้นเตียงผ่าตัดค่ะ ตัดสินใจทำตาก่อน ㅡ,.ㅡ(ฉันทำตากับจมูกค่ะ) ก็ปรึกษาเรื่องตา แล้วคุณหมอก็ออกแบบทรงให้ คุณหมอใช้ปากกาลูกลื่นวาดๆ เขียนๆ บนตาฉันค่ะ ㅡ,.ㅡ พอออกแบบเสร็จ นอนลงบนเตียงผ่าตัด พี่พยาบาลก็มัดแขนขาไว้หมดเลยค่ะ บอกว่าถ้าวางยาสลบแบบหลับ อาจขยับโดยไม่รู้ตัว.. รู้สึกเหมือนอะไรสักอย่างที่ถูกจับไว้เพื่อทดลองในห้องวิทยาศาสตร์เลย...ประมาณนั้นค่ะ ความรู้สึก ผมก็ถูกเสยไปข้างหลังทั้งหมดแล้วติดเทปไว้ค่ะ อ้อ แล้วก็เอาผ้าขนหนูพันผมไว้ด้วย ผมลูกๆ ก็ถูกติดเทปไว้หมด แล้วก็.. คลุมทั้งหมดด้วยผ้าสีเขียว.. คุณหมอเข้ามาแล้วพูดว่า.. ฮยอนจู หลับสักพักนะ.. แล้วก็ฉีดยาชาทางเข็มน้ำเกลือที่เสียบอยู่ ให้เริ่มนับจาก 50.. ฉันนับถึงประมาณ 36.. ฉันกำลังพูดอยู่ แต่ไม่ได้ยินเสียงตัวเองเลยค่ะ จริงๆ แล้วก่อนหน้านี้สงสัยว่าทำไมทุกคนที่นี่ถึงพูดถึงรถไฟเหาะ เรือไวกิ้งอะไรแบบนั้น..แต่มันจริงค่ะ.!! รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นอลิซในแดนมหัศจรรย์จริงๆ ค่ะ ได้ยินเสียงพยาบาลกับหมอคุยอะไรกันแล้วหัวเราะ ส่วนฉันก็เหมือนลูกหมาที่หาทางไม่เจอ เดินวนไปวนมาแล้วกลับมา ความรู้สึกนั้นคงไม่มีวันลืมค่ะ ก็สนุกนิดหน่อยนะคะ ตอนตื่นขึ้นมารู้สึกแย่มากค่ะ ฉันผ่าตัดไปคุยกับคุณหมอไป.. ในที่สุดตาก็เสร็จหมด.. ต่อไปจมูก จมูกก็ออกแบบ แล้วบอกว่าจะวางยาสลบแบบหลับอีก ㅡ,.ㅡ เขาให้เริ่มนับจาก 50 อีก ฉันก็เลยนับ..ครั้งนี้ยังไม่ถึง 47 ก็หลับไปแล้วค่ะ แต่ครั้งนี้เป็นการหลับแบบตรงตัวเลยค่ะ หลับไปโดยไม่รู้ตัว.. หลังจากนั้นจำอะไรไม่ได้เลย ไม่ได้ฝันด้วย,..เหมือนแค่หลับไปเฉยๆ ค่ะ พี่พยาบาลเรียกฮยอนจูคะ ฮยอนจูคะ เพื่อปลุกฉัน.. พอฉันตื่นแล้วถามว่า ฉันไม่ผ่าตัดเหรอคะ? พี่เขาหัวเราะแล้วบอกว่า เสร็จหมดแล้วค่ะ.. ฉันที่ขี้กลัวมากและเกลียดแม้แต่ประตูโรงพยาบาล.. ในที่สุดก็ผ่าตัดแล้วค่ะ~! ตอนเดินไปห้องพักฟื้น เวียนหัวมากจริงๆ..คิดว่าจะตายแล้วค่ะ ถ้าพี่พยาบาลไม่พยุง คงเดินคนเดียวไม่ได้.. ตอนนอนอยู่ แฟนฉันมากุมมือค่ะ ทั้งที่ไม่ได้ผ่าตัดเพราะเจ็บป่วยอะไร..แต่พอเห็นแฟน จู่ๆ น้ำตาก็ไหลออกมา รู้สึกน้อยใจขึ้นมาเฉยๆ.. เป็นแค่ฉันหรือเปล่า?? ยังไงก็ตาม ผ่านเรื่องราวต่างๆ มา แล้วก็ได้ผ่าตัดแบบนี้ ตอนนี้ฉันนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ ยิ้มไปเขียนไปค่ะ คนที่กำลังจะทำ~~ รวบรวมความกล้าแล้วทำเลยนะคะ~~!! จริงๆ แค่หลับตาครั้งเดียวก็ไม่มีอะไรแล้วค่ะ นี่วันที่ 3 แล้ว ตั้งแต่วันผ่าตัดจนถึงตอนนี้ กินเยอะมากจนกลายเป็นหมูแล้วค่ะ เลือดก็ไม่ออก และรอยช้ำก็ไม่ค่อยมี.. จมูกก็ไม่ตันด้วยค่ะ ทำไมทุกอย่างถึงอร่อยขนาดนี้ ตอนนี้ก็ยังเขียนไปพลางกินบิบิมแนงมยอนอยู่ค่ะ ทุกคนรวบรวมความกล้าแล้วไปผ่าตัดนะคะ~~!! อิจฉาดาราจริงๆ ค่ะ ฉันคิดว่าคงทำอีกเป็นครั้งที่สองไม่ได้แล้วค่ะ น่าจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายค่ะ ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้นะคะ ถึงจะเขียนไม่ค่อยเก่ง แต่นี่คือรีวิวศัลยกรรมจมูกและตาของฮยอนจูค่ะ~~