รีวิวสด ๆ ร้อน ๆ ของฉัน...

ฉันทำตา (กรีดเต็มร่วมกับเปิดหัวตา) และจมูก (แก้จมูกสั้นให้ต่ำลงกับเสริมสันจมูก) เพิ่งเมื่อวาน วันที่เก้ามกราคมนี่เอง..^^.;;; ไปถึงโรงพยาบาลก่อนบ่ายสาม เปลี่ยนเสื้อผ้า.. กำจัดขนจมูก แล้วล้างหน้าให้สะอาดหนึ่งรอบ.. เดิมทีนัดเริ่มผ่าตัดตอนบ่ายสามครึ่ง... แต่เลื่อนนิดหน่อย เลยเริ่มประมาณสี่โมง... ก่อนอื่นปรึกษาครั้งสุดท้ายกับแม่.. แล้วเขาก็บอกให้ไปห้องผ่าตัดเลย ฉันตื่นเต้นจนคิดว่าจะตายจริง ๆ.... ความทรมานของการเดินไปนอนบนเตียงผ่าตัดเองนี่มัน..... ยังไงก็ตาม หลังจากบอกลาแม่เป็นครั้งสุดท้าย.. ฉันก็นอนลง.. เขาใส่ที่คาดผมให้ แล้วก็ใส่หมวกให้... พี่พยาบาลทั้งหลายก็เดินกันวุ่น.. คุณหมอเข้ามาแล้วออกแบบก่อน.. จากนั้นพี่พยาบาลก็กรูกันเข้ามา คนหนึ่งจับมือฉันไว้แน่น (ขอบคุณจริง ๆ) อีกคนจับไหล่ฉันไว้แน่น.... เพราะต้องฉีดยาชา... ㅡㅡใครบอกว่ายาชาไม่เจ็บ!!!!!! แทบตายเลยค่ะ!!!! หลังจากฉีดยาชาตรงเปิดหัวตาแล้ว ก็ฉีดยาชาตรงชั้นตา... สำหรับฉัน ยาชาชั้นตาเจ็บกว่าตอนเปิดหัวตามาก.. ความรู้สึกตอนฉีดยาชาชั้นตาคือ... จะว่าไงดี....? เหมือนเสียบเข็มฉีดยาแนวนอนจากทางหางตาไปทางหัวตา แล้วค่อย ๆ ดึงออก?? ความเจ็บที่บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้จริง ๆ!!! ยังไงก็ตาม น้ำตาไหลลงมาเองโดยไม่รู้ตัว... แล้วที่เจ็บอีกอย่างคือพี่พยาบาลวางสำลีไว้บนตาแล้วกดแรง ๆ ฉันนึกว่าลูกตาจะแตกจริง ๆ.. กดลงมาแรงและหยาบมาก...ㅡㅡ นอนอยู่ไม่กี่นาที คุณหมอก็เข้ามา เหมือนจะทำเปิดหัวตาก่อน.. เสียงคือสุดยอดจริง ๆ.. ฉับ ๆ... กลิ่นที่คนมักพูดกันว่าเหมือนปลาหมึกไหม้... เข็มดังฟิ้ว~~ ฉันว่าเสียงกรรไกรตัดน่ากลัวที่สุด... หลังจากผ่านอะไรหลายอย่าง ชั้นตาก็เสร็จ ฉันไปเข้าห้องน้ำหนึ่งครั้ง แล้วกลับเข้าห้องผ่าตัดอีก... เพื่อทำจมูกต่อทันที... ก่อนอื่นเสียบน้ำเกลือที่แขน... ใส่อุปกรณ์ที่มีเสียงชีพจรไว้ที่นิ้ว.. แล้วก็ใส่เครื่องวัดความดันที่แขน... อ๊ะ!! เขามัดมือฉันทั้งสองข้างเลยค่ะ จากนั้นมัดผมเป็นสองข้าง แล้วคลุมหัว คลุมแล้วก็คลุมอีก.... จากนั้นคุณหมอเข้ามาออกแบบที่จมูก.... คุณหมอกับพี่พยาบาลบอกว่า ฝันดีนะคะ~~ แล้วก็ฉีดยา.. เข้าไปในสายน้ำเกลือ.. จากนั้นจริง ๆ แล้วมันไม่เกี่ยวกับความตั้งใจของฉันเลย เหมือนหลุดเข้าไปในโลกสี่มิติจริง ๆ... ความรู้สึกนั้น... บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้จริง ๆ... มึนลอย~~ ฉันรู้สึกเหมือนเดินอยู่บนทางที่หวาดเสียวไปเรื่อย ๆ.. เหมือนลอยอยู่กลางอากาศแล้วหมุน... ถ้าการถอดจิตมีความรู้สึก ก็คงประมาณนี้.. และฉันคิดว่าความรู้สึกของโลกหลังความตายก็คงเป็นแบบนี้เหมือนกัน... ยังไงก็ตาม คุณหมอกับพี่พยาบาลปลุกฉันกันใหญ่ ตื่นหรือยัง~~?? เห็นคุณหมอไหม?? ฉันก็พูดว่าปากแห้งค่ะ.. ช่วยทาน้ำให้หน่อยค่ะ.. รู้สึกแปลก ๆ พอพูดแบบนั้น เขาก็หัวเราะแล้วทำให้ตามที่ฉันบอกหมด จมูก.. มันน่ากลัวสุด ๆ เลยค่ะ... จริง ๆ ถึงขั้นจินตนาการไม่ได้... ฉันคิดเลยว่าชั้นตานี่ไม่算อะไรเลย.. มีการกรอครืด ๆ.. ฉันเป็นคนที่ยาชาออกฤทธิ์ไม่ค่อยดี ระหว่างผ่าตัดน่าจะเติมยาชาอีกประมาณ 10 ครั้งได้ㅡㅡ ฉันนึกว่าจะตายจริง ๆ.. แล้วฉันเอากระดูกอ่อนจมูกออกมาใช้ที่ปลายจมูก.. ตอนเอากระดูกอ่อนจมูกออก!!! จริง ๆ!!!เจ็บ!!!ที่สุด!! เหมือนใส่ตะขอเข้าไปแล้วฝืนดึงออกมา... บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้จริง ๆ.... ตอนนี้กลับมาบ้านทั้งที่หน้าบวมปูด ๆ กำลังประคบน้ำแข็งอยู่ แล้วก็นึกถึงที่นี่ เลยลองพิมพ์หลายบรรทัดด้วยตาที่แทบมองไม่เห็น^^ น่าจะมีคำผิดเยอะเลย... พอทำเสร็จก็รู้สึกโล่งจริง ๆ แต่ความรู้สึกนี้คงไม่หายไปง่าย ๆ... เดี๋ยวเร็ว ๆ นี้จะลงรูปด้วย ฝากติดตามกันเยอะ ๆ นะคะ^^