เมื่อวาน..ผ่าตัดแล้วค่ะ..

ในที่สุด หลังจากตั้งใจมาตลอด 10 ปี เมื่อวานก็ทำแล้วค่ะ.. ฉันอยู่ต่างจังหวัด ที่นี่ก็ไม่ค่อยรู้ว่าที่ไหนทำดี เลยขอให้เพื่อนที่โซลช่วย นั่งรถบัสยาวๆ 5 ชั่วโมงขึ้นไปโซล ผ่าตัดรอบสุดท้ายของฉันตอนหนึ่งทุ่ม แล้วก็นั่งรถบัสอีก 5 ชั่วโมง กลับถึงบ้านตอนตี 3... ว้าว.. เป็นวันที่เหนื่อยจริงๆ... เปิดหัวตา.. เจ็บมากจริงๆ ค่ะ.. ตอนนั้นคิดว่าถ้าฉันแต่งงานแล้วมีลูกสาว ขอให้ลูกสาวฉันมีตาสองชั้นเถอะ.. เฮ้อ... น้ำตาคลอทีละนิด... ก่อนฉีดยาชาก็ทาครีมยาชาแล้ว.. แต่ก็ยังเจ็บมากจริงๆ... ฉันทำตาสองชั้นแบบเย็บจุด เปิดหัวตา.. แล้วก็กรีดอะไรสักอย่างที่เป็นกล้ามเนื้อหรือไขมันด้วย.. อย่างอื่นยังพอไหว.. แต่เปิดหัวตาเจ็บจริงๆ ค่ะ.. แต่เพราะอายุก็มีแล้ว เลยแกล้งทำเป็นไม่เจ็บ.. พยายามอดทนมากจริงๆ... พอผ่าตัดเสร็จ.. เวียนหัว.. เฮ้อ.. แต่ทำไมตาถึงลืมไม่ค่อยขึ้นขนาดนี้คะ... มองข้างหน้าก็พร่ามัว.. ต้องดึงคางไปข้างหน้าและเงยขึ้นนิดหน่อยถึงจะพอมองเห็น... มัน...เลือนรางไปหมด.. ตอนนี้ฉันยังไม่รู้เลยว่ากำลังโพสต์ข้อความนี้ได้ยังไง... แต่ก็มีความรู้สึกเหมือนได้ถอนฟันที่ปวดมานานออกไป... ความรู้สึกนั้นมีอยู่ค่ะ.. ในที่สุดก็ทำได้แล้ว.. ได้แต่รอและหวังว่าจะสวยขึ้น.. นึกถึงครูสมัยมัธยมที่บ่นว่าตาฉันเล็ก...ดูง่วง ทั้งที่ฉันตั้งใจฟังเรียนอยู่.... แล้วก็คำพูดที่บางครั้งเวลาดื่มเหล้าสักแก้ว มีคนบอกว่าดูเหมือนเมาอยู่คนเดียว.. หวังว่าต่อไปจะไม่ได้ยินแบบนั้นอีกจริงๆ ค่ะ.. อา... ตอนแรกแค่หวังว่าจะไม่โดนบอกว่าดูง่วงก็พอ.. แต่พอทำจริงๆ แล้ว ความอยากสวยก็เกิดขึ้นมาเรื่อยๆ.. ทุกคนก็ขอให้สวยขึ้นนะคะ~~~ แต่ว่าเมื่อไหร่จะมองเห็นข้างหน้าได้คะ........T.T