วันนี้ผ่าตัดจมูกครับ (ผู้ชาย^^)

ผมได้ไปโลกสี่มิติมาแล้ว และในสภาพที่ไม่รู้สึกอะไรเลย ก็ได้ยินทั้งเสียงตัดจมูก ตัดหูของตัวเอง เสียงกรอกระดูกด้วย... คิดว่าผ่าตัดประมาณ 1 ชั่วโมง 20 นาทีครับ.. ผู้หญิงนี่สุดยอดจริงๆ ครับ.. ขนาดใช้ยานอนหลับยังลำบากขนาดนี้ ถ้าใช้ยาชาเฉพาะที่ละก็ อา~ จริงๆ ต่อไปผมคงมองผู้หญิงที่เดินผ่านไปมาที่เสริมจมูกและทำตาสองชั้นว่าเก่งมากแน่ๆ ครับ... ตอนที่ยานอนหลับค่อยๆ ออกฤทธิ์ ผมรู้สึกเหมือนได้ไปยังโลกที่สับสนวุ่นวายมาก....... นึกถึงแฟนเก่าสมัยก่อน นึกถึงพ่อแม่ ยังไงก็ตาม ผมพยายามไม่ให้ หมดสติ แต่ก็ทำไม่ได้ครับ... รู้สึกคลื่นไส้ด้วย เอาเป็นว่า..เป็นความรู้สึกเหมือนเมารถ... เหมือนยานอนหลับจะออกฤทธิ์อยู่ประมาณ 20~30 นาที.... ค่อนข้างลำบากครับ... แน่นอนว่าผมเป็นผู้ชาย อายุสามสิบแล้ว และยังเป็นชายหนุ่มแข็งแรง แต่ก็ยังลำบากอยู่ดี..... เพราะเป็นผู้ชาย ถ้าเป็นไปได้ก็คงอยากใช้ชีวิตไปแบบเดิม..... แต่ตอนเด็ก บาดเจ็บมา ทำให้กระดูกจมูกยิ่งเวลาผ่านไปก็ยิ่งคด กลายเป็นปมด้อย เลยไม่มีทางเลือกครับ.... เอาเป็นว่า..มันลำบากมาก คือเป็นความรู้สึกที่ต่างจากความเจ็บนิดหน่อยครับ ตอนที่ผมผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้นคนเดียว กำหมัดแน่นอยู่ จู่ๆ ก็มีมือที่อบอุ่นมากข้างหนึ่งมาจับมือผม.... ความซาบซึ้งที่รู้สึกตอนนั้น.. จริงๆ... เฮ้อ............ คนที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้คงไม่มีทางรู้จริงๆ ครับ.. ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใคร.. พอนึกถึงเธอจนถึงตอนนี้ ขอบตาก็ยังร้อนผ่าวครับ... เพราะเป็นผู้ชาย เลยพูดว่าเจ็บ ก็ไม่ได้ พูดว่ากลัวก็ไม่ได้ ต้องพยายามผ่านมันไปคนเดียว ในสถานการณ์นั้น บางทีเธออาจเห็นผมสั่นแล้วสงสาร.. ยังไงก็ตาม.. แม้ตอนเขียนข้อความนี้.. ผมซาบซึ้งมากจนแทบจะน้ำตาไหลครับ.. ขอใช้โอกาสนี้บอกกับเธอคนนั้นว่าขอบคุณจริงๆ ครับ.... ถึงอย่างนั้น เพราะมือนั้น ทำให้ผมมีกำลังใจมาก ในการผ่านมันไปคนเดียว... เขาบอกให้มะรืนนี้ไปอีก ตอนนั้นผมคงต้องลองถามดู ว่าเป็นท่านไหน...... สำหรับผม มากกว่าผลการผ่าตัดจะเป็นอย่างไร หรือผ่าตัดออกมาดีไหม สิ่งที่อยากรู้ที่สุดคือคนที่จับมือผมคนนั้นคือใครครับ... เพราะผมต้องตอบแทนให้ได้...