หลัง<จุดเริ่มต้นของวันที่บวมและช้ำหนักที่สุด>หลัง<<หลัง>>หลัง<<หลัง>>หลัง<<หลัง>>หลัง<<หลัง>>หลัง<<หลัง>>หลัง<<หลัง>>หลัง<หลังจากตัดไหมวันที่ 9 + ดูแลด้วยคลื่นความถี่สูง + เลเซอร์ฟื้นฟู>ก่อน<<ก่อน>>ก่อน<<ก่อน>>ตั้งแต่วันที่ 3 อาการบวมกับรอยช้ำก็เริ่มขึ้น และพอวันที่ 5~6 อาการบวมก็ลงมาถึงหลังมือ ทุกคนบอกว่าจะกลายเป็นโดราเอมอน ฉันเองก็กลายเป็นโดราเอมอนจริงๆ บวมจนไม่ใช่แค่ตุ่ยๆ แต่ดูอ้วนขึ้นเลย ถึงขั้นกำมือแทบไม่ได้
รอยช้ำก็หนักกว่าคนอื่น แขนช้ำเป็นสีม่วงเข้ม จนสามีบอกว่าเหมือนไปสักมาเลย.. ของฉันรอยช้ำลงมาถึงนิ้วมือ หลังมือ ฝ่ามือ และข้อนิ้วกลางก็มีรอยช้ำลงมาด้วย มือก็ปิดบังไม่ได้ เลยอายมาก
อาการปวดเริ่มจากความรู้สึกชาร้าว แค่เฉียดนิดเดียวก็ปวดเหมือนโดนมีดบาด และเวลามีคนมาแตะแขนก็รู้สึกเหมือนไม่ใช่แขนของตัวเอง พอถึงวันที่ 6 รู้สึกเจ็บเหมือนโดนตีแรงๆ ทั้งตัว มันไม่ใช่ความรู้สึกปวดกล้ามเนื้อเลย.. ยังดีที่พอเวลาผ่านไป อาการปวดค่อยๆ ดีขึ้น
เขาบอกให้ใส่ชุดรัด 24 ชั่วโมง แต่ตอนที่เลือดไหลเวียนไม่ดี ฉันก็ถอดออกชั่วคราว เพื่อช่วยลดบวม ฉันกินยาลดบวมและเดินครั้งละหนึ่งชั่วโมง อาการก็เริ่มยุบลงทีละนิด!!! ฮิฮิ
เรื่องคุมอาหาร ฉันกินอาหารเกาหลีเป็นหลัก และเวลาที่ไม่อยากกินข้าวก็กินโยเกิร์ตหรือมะเขือเทศสตีเวีย เขาบอกว่าถ้าลดน้ำหนักด้วย ผลลัพธ์จะดีขึ้นเป็นสองเท่า เพราะงั้นต่อไปต้องคุมอาหารให้จริงจังกว่านี้!!
เป็นช่วงที่ลำบากมาก แต่ทุกครั้งที่เห็นแขนที่เปลี่ยนไปของตัวเองในกระจก ก็ลืมความลำบากไปหมด แล้วเอาแต่มองแขนตัวเองอยู่เรื่อย โดยเฉพาะไลน์ที่ตกลงมาจากด้านหน้าและบริเวณเนื้อเต้านมส่วนเกินถูกจัดเก็บได้ดีมากจนตกใจเลย ฉันไม่ชอบส่วนที่นูนออกมาจริงๆ ตอนนี้พอใจมาก
อาการบวมยังเหลืออยู่ แต่ลดลงไปตั้ง 3 ซม. แล้ว (ก่อนผ่าตัด น้ำหนัก 54 / รอบ 29 ซม. = หลังผ่าตัด น้ำหนัก 54 / รอบ 26 ซม.)
ตอนรับการดูแลหลังผ่าตัดรู้สึกสดชื่นมาก และรู้สึกว่าอาการบวมยุบดีขึ้นด้วย ฉันเลยจะไปรับการดูแลให้ครบสม่ำเสมอ!!