ฉันคือ Toto ที่เคยลงโพสต์ในรีวิวศัลยกรรมใบหน้า ตอนนี้ครบ 1 เดือนหลังผ่าตัดค่ะ…

ลบรูปแล้วค่ะ กว่าจะได้เส้นหน้าเป็นธรรมชาติอย่างน้อยยังต้องผ่านไปอีกหลายเดือน แต่เหมือนมีบางคนเข้าใจผิดว่าใบหน้านี้คือเส้นโครงหน้าสุดท้ายแล้วนะคะ^^ ตอนนี้ฉันยังรู้สึกว่าเนื้อเยื่อแผลเป็นรอบโหนกแก้มและกรามยังไม่คลาย ยังจับตัวและบวมอยู่ค่ะ เหตุผลที่ฉันย้ำหลายครั้งว่านี่เพิ่งแค่หนึ่งเดือนก็เพราะแบบนั้นค่ะ ฉันลงรูปเพราะมีคนสงสัยว่า เมื่อเทียบกับความไม่สมมาตรเดิมและความขรุขระก่อนหน้านี้ เส้นหน้ามันเรียบขึ้นอย่างไรค่ะ --------------------------------------------- เนื่องจากมีคำขอให้ลงรูปเกี่ยวกับโพสต์ที่ฉันเขียนไว้ในห้องรีวิวศัลยกรรมเมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันจึงลงรูปไว้ชั่วคราวค่ะ ตอนนี้ยังแค่หนึ่งเดือน และขอบอกไว้ว่ายังเป็นช่วงที่อาการบวมยังไม่ยุบหมดค่ะ เขาบอกว่าเส้นหน้าจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ และอาจเรียวขึ้นอีกจนถึง 1 ปีค่ะ เพราะเพิ่งหนึ่งเดือน ใบหน้ายังอยู่ในสภาพไม่เป็นธรรมชาติมาก แต่ยังมีคนสงสัยเรื่องความไม่สมมาตรที่ได้รับการแก้ไขไปมาก และเส้นโครงหน้าที่นุ่มนวลขึ้น ทั้งที่อาการบวมยังไม่ยุบหมด ฉันจึงลงรูปค่ะ ----------------------------------------- ตามที่สัญญาไว้เมื่อวาน ไม่สิ เมื่อวานซืน ฉันลงรูปค่ะ หลังจากเมื่อวานเลิกงานดึกมาก ฉันก็ถ่ายรูป เลือกรูป แต่งและแก้ไขเพื่อปิดบัง จนตอนนี้เพิ่งจะได้ลงค่ะ เพราะฉันขี้กังวลมาก เลยทั้งเปลี่ยนตา เปลี่ยนปาก ใส่แว่น และทำอะไรยุ่งยากไปหมด จึงใช้เวลานานหน่อยค่ะ เพราะแบบนั้นก็สบายใจขึ้นบ้าง แต่ก็ยังเสียดายอยู่มากค่ะ ใจจริงอยากลงภาพธรรมชาติก่อนผ่าตัดและหลังผ่าตัดให้เปรียบเทียบได้หลากหลาย และบอกให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของภาพลักษณ์จริงๆ แต่ถ้าทำแบบนั้นก็กลัวว่าใบหน้าของฉันจะถูกเผยแพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ตโดยไม่ต้องการ สุดท้ายจึงต้องทำด้วยความระวังสุดๆ ค่ะ จริงๆ ตอนแรกที่ลงโพสต์ที่นี่ ฉันตั้งใจไว้เลยว่าจะไม่ลงรูปเด็ดขาดค่ะ แต่มีหลายคนสงสัย และฉันคิดว่าน่าจะเป็นโอกาสดีที่จะประเมินระยะห่างจริงๆ ระหว่างความเป็นอัตวิสัยของ “ความพอใจ” ที่ฉันรู้สึก กับความเป็นอัตวิสัยที่คนอื่นรู้สึก จึงตัดสินใจลงรูปค่ะ เพราะอัปโหลดไฟล์ได้แค่สองไฟล์ ฉันเลยเอาหลายรูปมาต่อกันและแก้ไขค่ะ รูปแรกเป็นรูปเปรียบเทียบภาวะไม่สมมาตรก่อนและหลังผ่าตัดค่ะ อย่างที่เห็นในรูปด้านบน ใบหน้าฉันไม่สมมาตร โดยกรามซ้ายที่พัฒนาเพราะใช้งานมากกางออกด้านนอก ส่วนกรามขวาที่อ่อนกว่าเพราะใช้งานน้อยกว่าม้วนเข้าด้านใน เมื่อส่วนล่างของใบหน้าเอียงแบบนี้ จมูกก็เอียงตาม โหนกแก้มข้างหนึ่งดูยื่นมากกว่า อีกข้างดูยื่นน้อยกว่า ริมฝีปากก็สบกันเอียง ทำให้ซ้ายและขวาดูให้ความรู้สึกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเมื่อแบ่งจากแนวกลางใบหน้า ในรูปฉันปิดไว้ แต่คิ้วก็ยกขึ้นแค่ข้างเดียว และดวงตาก็เพราะความไม่สมดุลของระดับสูงต่ำของโครงกระดูกใบหน้า แม้จะมองตรงไปข้างหน้าด้วยรูม่านตาเท่ากัน คนอื่นก็มักเห็นเหมือนตาเขเล็กน้อยค่ะ รูปซ้ายขวาด้านล่างถ่ายจากมุมล่างโดยพยายามจัดมุมให้เท่ากัน แล้วนำมาเรียงเพื่อเปรียบเทียบภาวะไม่สมมาตรก่อนและหลังผ่าตัดค่ะ แต่รูปขวาซึ่งเป็นรูปหลังผ่าตัด มุมไม่ค่อยตรงกันเล็กน้อย จึงรู้สึกว่ารูปเอียงไปเองด้วยค่ะ (ถ้าเปรียบเทียบมุมของจมูกน่าจะรู้สึกได้ค่ะ) ขอให้คำนึงถึงจุดนี้ด้วยเมื่อต้องการเปรียบเทียบรูปนะคะ ตอนเห็นจริงๆ ไม่ค่อยรู้สึกเท่าไร แต่พอถ่ายรูปก็รู้สึกได้ว่าอาการบวมหลังผ่าตัดยังเหลือค่อนข้างอิ่มอยู่ค่ะ (รูปล่างด้านขวา) รูปที่สองเป็นรูปเปรียบเทียบหน้าตรงก่อนและหลังผ่าตัดค่ะ ฉันพยายามครอปรูปให้ขนาดใบหน้าใกล้เคียงกันมากที่สุด ถ้าจะประเมินการเปลี่ยนแปลงจริงๆ คิดว่าอาจใช้ความหนาของคอหรือความกว้างของหน้าผากเป็น 기준 แล้วกะสัดส่วนของส่วนอื่นๆ ของใบหน้าดูก็น่าจะได้ค่ะ น่าเสียดายที่ในรูปไม่สามารถแสดงการเปลี่ยนแปลงที่ฉันรู้สึกจริงๆ ได้ชัดเจนนัก รูปถ่ายเป็นระนาบสองมิติ จึงยังไม่พออธิบายการเปลี่ยนแปลงของรูปทรงสามมิติค่ะ ฉันไม่รู้ว่าจากรูปนั้นทุกคนจะรู้สึกและเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงได้มากแค่ไหน แต่การเปลี่ยนแปลงแบบสามมิติที่ฉันรู้สึกจริงๆ นั้นมากค่ะ ก่อนอื่น โหนกแก้มที่เคยแผ่กว้างไม่ได้รู้สึกเหมือนถูกหักมุมกะทันหัน แต่รู้สึกเหมือนปั้นดินเหนียวให้กลมมนและสร้างเส้นที่สวยขึ้น เป็นพื้นผิวที่กลมและเป็นธรรมชาติไล่ไปด้านหลัง และเมื่อเทียบกับก่อนหน้า ฉันรู้สึกว่าใบหน้ามุมเฉียงด้านข้างดูยาวกว่าหน้าตรงค่ะ จริงๆ ฉันตั้งใจจะถ่ายรูปโดยโฟกัสการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ แต่พอถ่ายแล้วความรู้สึกของใบหน้าฉันเผยออกมาตรงเกินไป ความเสี่ยงที่จะถูกระบุตัวตนสูงเกินไปค่ะ^^;; ขอให้เข้าใจด้วยนะคะ การเปลี่ยนแปลงของขนาดใบหน้าที่รู้สึกได้หลังผ่าตัดก็มากค่ะ หากคิดเป็นตัวเลขจริงๆ บางทีอาจต่างจากเดิมไม่มาก แต่ในสถานการณ์จริงที่มองเห็นและรับรู้ด้วยสายตา เหมือนมีผลเสริมกันหลายเท่าค่ะ ตอนนี้เพิ่งผ่าตัดมาแค่หนึ่งเดือน ทางโรงพยาบาลและรุ่นพี่ที่เคยผ่าตัดก็บอกว่าเมื่อเวลาผ่านไป ใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นธรรมชาติและเรียวขึ้นกว่านี้ค่ะ อืม... ต่อให้จากนี้ไม่เปลี่ยนไปมาก ฉันก็จะไม่ผิดหวังหรือโลภค่ะ เพราะฉันถึงเส้นขั้นต่ำของความพอใจแล้วค่ะ ความเป็นอัตวิสัยของ “ความพอใจ” ที่พูดถึงก่อนหน้านี้ก็คือสิ่งนี้ค่ะ ฉันไม่ได้ต้องการวีไลน์ที่เรียวหรือแหลมกว่านี้อีก และระดับความคาดหวังต่อ “ความพอใจ” ของฉันคือแค่หวังให้ปมด้อยบนใบหน้าได้รับการเสริมให้กลายเป็นภาพลักษณ์ที่เป็นธรรมชาติ ดังนั้นสำหรับคนที่ต้องการความงามที่โดดเด่นกว่าคนอื่น รูปเหล่านี้อาจเป็นผลการผ่าตัดที่น่าผิดหวังก็ได้ค่ะ เหตุผลที่ในโพสต์ฉันย้ำว่าต้องเลือกและตัดสินสถานการณ์ด้วยตัวเองตามแต่ละกรณีก็อยู่ตรงนี้ค่ะ ระดับความคาดหวังต่อความพอใจของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ดังนั้น แม้ใครสักคนผ่าตัดที่โรงพยาบาลใดโรงพยาบาลหนึ่งแล้วสำเร็จ ผลผ่าตัดเดียวกันนั้นอาจถูกอีกคนรู้สึกว่าเป็นความล้มเหลวก็ได้ค่ะ (แน่นอนว่านี่พูดถึงผลลัพธ์หลังขั้นตอนผ่าตัดปกติที่ไม่มีผลข้างเคียง และพูดถึงระดับความพึงพอใจด้านความงามในเชิงอัตวิสัยค่ะ) “มาตรฐาน” ความพอใจของฉันคือ “ความเป็นธรรมชาติ” ผ่านการแก้ไข และ “หลักการ” ของการผ่าตัดที่ฉันให้ความสำคัญมากกว่านั้นคือความปลอดภัยและความมั่นคงค่ะ อย่างไรก็ดี ขออย่าให้ถูกคำพูดต่างๆ ชักจูงง่ายๆ และขอให้ค้นคว้า มีประสบการณ์ ตัดสิน และเลือกตามจุดยืนของตัวเองค่ะ