ผมเป็นผู้ชายครับ ผมทำศัลยกรรมมา ช่วยดูรูปให้หน่อยครับ

ถ้าดูรูปก็คงรู้ได้ทันทีครับว่าด้านซ้ายคือก่อนผ่าตัด และด้านขวาคือหลังผ่าตัด ผมพูดไม่เก่งจึงอธิบายได้ไม่ดีนัก แต่จะเล่าตามความจริงครับ ครั้งแรก วันที่ 14 มกราคม ผมทำศัลยกรรมเพื่อเสริมจมูกและคางส่วนหน้าให้เด่นขึ้น จมูกไม่ได้ใช้ซิลิโคน แต่ดูดไขมันของผมเองออกมาแล้วฉีดเข้าไป และคางส่วนหน้าก็ใส่ไขมันเช่นกัน เขาเรียกสิ่งนี้ว่าการปลูกถ่ายไขมันครับ เดิมทีการผ่าตัดตั้งใจจะทำแค่จมูกกับคางส่วนหน้า แต่หลังผ่าตัดมาดูแล้ว ไม่ใช่แค่จมูกกับคางส่วนหน้า แต่หน้าผากและบริเวณรอบจมูกก็ได้รับการฉีดไขมันให้ด้วยครับ (พยาบาลบอกว่า คุณหมอผู้ดูแลเอ็นดูผมเพราะเห็นว่าผมใช้ชีวิตอย่างขยันขันแข็ง) หลังผ่าตัด จมูกดูยาวขึ้น บริเวณหว่างคิ้วสูงขึ้น และปลายจมูกที่กลมก็โด่งขึ้นด้วยครับ สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดคือปากที่ยื่นออกมาดูเหมือนยุบเข้าไป สัปดาห์หน้าผมจะทำครั้งที่สอง คือผ่าตัดแก้ไขกล้ามเนื้อตาและทำตาสองชั้น หลังจากทำผ่าตัดแก้ไขกล้ามเนื้อตาและตาสองชั้นแล้ว ผมจะจัดรูปอีกครั้งแล้วอัปโหลดครับ เหตุผลที่ผมมาทำศัลยกรรมแบบนี้คือ หลังจากผมจบมัธยมปลาย เข้าเรียนมหาวิทยาลัย และใช้ชีวิตในสังคม ได้มีประสบการณ์ทางสังคม ผมรู้สึกอย่างเจ็บปวดว่าประเทศของเรามีค่านิยมที่ให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ ผมเองก็มีปมด้อยกับจมูกของตัวเองมาก และดวงตาที่ดูดุก็เป็นปมด้อยเช่นกัน จึงตัดสินใจเรื่องศัลยกรรมและตั้งใจเข้ารับการผ่าตัดครับ แต่ผมคิดว่าการไปขอเงินจากผู้ใหญ่ในบ้านซึ่งไม่ได้มีฐานะดีนัก โดยบอกว่าลูกชายจะทำศัลยกรรม เป็นเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผล ผมจึงเริ่มเก็บเงินเอง และหลังจากทำงานในสังคมมา 2 ปี ก็ได้ผ่าตัดครับ เดิมทีผมอยู่ต่างจังหวัด พูดตามตรงเพราะเป็นเรื่องใบหน้า ผมจึงกังวลมาก ไม่แพ้ผู้หญิงท่านอื่นๆ และใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนเดินหาคลินิกศัลยกรรมในโซลด้วยตัวเอง แน่นอนว่าก่อนหน้านั้น ผมได้ค้นหาทั้งในอินเทอร์เน็ต คาเฟ่ศัลยกรรม และชุมชนนี้ทั้งหมดแล้วครับ ระหว่างที่ค้นหาเช่นนั้น ผมได้รู้จักโรงพยาบาลที่ผมผ่าตัด และได้ปรึกษากับผู้อำนวยการ พูดสั้นๆ คือมันโดนใจผมอย่างมากครับ ท่านเป็นคุณหมอผู้หญิง ผมเคยไปมาหลายโรงพยาบาลมาก แต่ไม่เคยเลย (ในบรรดาโรงพยาบาลที่ผมเลือก) ที่ได้พบคุณหมอผู้หญิงได้ง่ายๆ และผมเองก็มีความเชื่อว่าแน่นอนว่าหมอผู้ชายน่าจะทำได้ดีกว่า แต่เมื่อได้พบคุณหมอผู้หญิงที่ผ่าตัดให้ผม ผมก็รู้ว่าสิ่งที่ผมคิดนั้นเป็นเพียงความกังวลไปเองครับ ผมยื่นเงินที่เก็บมาทั้งหมดให้โรงพยาบาลเป็นเงินสด และพูดแค่ประโยคเดียวครับ ผมรู้ว่าหน้าผมแย่กว่าโอจีฮอน (นักแสดงตลก) (ขอโทษคุณโอจีฮอน นักแสดงตลกด้วยครับ) แต่ผมไม่ได้หวังจะเป็นจางดงกอนด้วยการทำศัลยกรรม แค่อยากไม่ต้องได้ยินคำว่าหน้าตาแย่ก็พอ ผมบอกไปแบบนั้นครับ.. พอยื่นเงินและคิดว่ากำลังจะผ่าตัด ก็รู้สึกสั่นและตื่นเต้น.. อีกด้านหนึ่งก็เฝ้ารอรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของตัวเอง แต่ความประหม่ามีมากกว่าครับ ผมคิดว่าผู้ชายไม่ควรด่าว่าผู้หญิงที่สวยขึ้นจากการศัลยกรรม ตอนนี้ผมเพิ่งเข้าใจว่าเบื้องหลังนั้น ผู้หญิงก็คงมีความกังวลและความลังเลใจมากมายเช่นกัน เพื่อนๆ และครอบครัวของผมบอกว่านักแสดงตลกโอจีฮอนดูมีกลิ่นอายของชิมแทยุนเล็กน้อย ทุกคนดูแล้วคิดว่าเป็นอย่างไรครับ ขอคำประเมินแบบตรงไปตรงมาด้วยครับ