เมื่อวานในที่สุด....... ฉันก็ได้ผ่าตัดจมูกที่รอมาตั้งแต่ประถมค่ะ อ้อ ฉันเป็นผู้หญิงอายุ 21 ปีค่ะ.. ตอนที่ไปปรึกษาครั้งแรก.. คุณหมอจับจมูกฉันแล้วก็หัวเราะค่ะ..
ฉันก็ขำเหมือนกัน ควรเรียกว่าปลายจมูกหรือปีกจมูกดีนะ? มันบานมากๆ แต่บางเหมือนแผ่นกระดาษ พอจับจมูกก็ ขยับได้อิสระเหมือนจับแผ่นแป้งเกี๊ยว.. จมูกเล็กและสั้น คุณหมอเลยบอกว่าเป็นจมูกที่ผ่าตัดยากค่ะ ฉันไม่ได้อยากได้จมูกโด่งคมเหมือนฮันกาอิน เลยไม่ได้อยากโด่ง แค่..ขอร้อง ช่วยให้หลุดจากสภาพนี้ก็พอ.. ขอให้ทำแบบธรรมชาติค่ะ ออกมาแล้วก็คุยกับผู้จัดการอีก ฉันถามว่าตาจะดูชิดไหม เขาบอกว่าไม่มีแบบนั้นเลย ถามว่าปีกจมูกจะหดลงฮวบไหม เขาบอกว่ามีนิดหน่อย แต่ไม่ได้เล็กลงมากค่ะ แล้วฉันก็..ใต้จมูกน่ะค่ะ ส่วนที่เชื่อมกับร่องใต้จมูกมันม้วนเข้าไปข้างใน เขาจะดึงส่วนนั้นออกมานิดหน่อย ฉันเลยถามว่าปากจะตกไหม.. เขาบอกว่าไม่ ก็เลยนัดวันผ่าตัดเป็นวันที่ 4 กุมภาพันธ์ค่ะ วันที่ 4 กุมภาพันธ์ ในที่สุดวันผ่าตัดก็มาถึง ตอนเดินเข้าโรงพยาบาลจริงๆ ไม่อยากผ่าตัดจมูกมากเลยค่ะ, ตอนสุดท้าย... ฉัน: “แม่ ไม่ทำไม่ได้เหรอ” แม่: “อะไรนะ?” ฉัน: “อ่า..ไม่มีอะไร..” ก็เลย..ตัดสินใจทำค่ะ.. เพราะเหมือนจะโดนตีตาย ไม่มีทางเลือกเลยขึ้นไปบนเตียงผ่าตัด ด้วยสีหน้าเหมือนเคี้ยวอึสุนัขอยู่.. ตอนแรกพยาบาล มัดแขนกับขาแน่นมาก ฉันสั่นจริงๆ ค่ะ.. จากนั้นก็ฆ่าเชื้อที่หน้าและหูทั้งหมด.. ตอนฆ่าเชื้อหู มีเสียงแบบ ปยออิก ปยออิก ป๊อยก มีน้ำแปลกๆ ไหลเข้ารูหูนิดหน่อย รู้สึกแปลกๆ นิดนึงค่ะ รวบผมขึ้นหมด.. แล้วคุณหมอก็ ใช้ปากกาลูกลื่นวาดที่จมูกเต็มไปหมด~ เสียบสายน้ำเกลือ แล้วบอกให้หายใจเข้าลึกๆ เริ่มยานอนหลับแล้วล่ะค่ะ.. แล้วจู่ๆ ก็ความจำหาย; พอเสร็จแล้วลองคิดดู คุณหมอบอกว่าจะใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง แต่จริงๆ ใช้ประมาณชั่วโมงครึ่งค่ะ เขาว่ากันว่าการดมยาสลบแบบหลับๆ จะตื่นกลางคันใช่ไหมคะ แต่ก็มีคนบอกว่านอนแล้วตื่นมาก็เสร็จหมด ฉันเลยขอคุณหมอก่อนทำด้วย.. แต่ตื่นกลางคันค่ะ ฉันน่ะ.. ไม่ถึงกับรถไฟเหาะ.. แค่ความจำช่วงกลาง ขาดหายไป แล้วเสียงวิ้งๆ ในหูทำให้สติ กลับมานิดหน่อยค่ะ.. ได้ยินเสียงแบบ ชูรึบ ชู`~รึบชุบชุบ ฉันคิดคนเดียวว่านี่เสียงอะไรนะ แล้วจู่ๆ ปากก็พูดว่า “เสียงบ้าอะไรเนี่ย”... คำพูดเพี้ยนๆ เริ่มหลุดออกมา... พูดต่อเนื่องว่า “ถ้ากลายเป็นไมเคิล แจ็กสัน เพื่อนๆ จะไม่เล่นด้วยนะคะ” พูดอะไรแบบนี้เรื่อยๆ.. เหมือนละเมอ พูดต่อเนื่องว่า “ช่วยทำให้สวยนะคะ ทุ่มสุดตัวเลยนะคะ” “สู้ๆ!!!!!” อะไรแบบนี้ ทั้งที่รู้ว่าตัวเองกำลังพูดเรื่องไร้สาระ แต่ก็หยุดไม่ได้ค่ะ..ㅡㅡ เฮ้อ.. จากนั้นสติก็ค่อยๆ กลับมา หลังจากนั้นก็ปิดปากสนิทเลยค่ะ ระหว่างผ่าตัดไม่เจ็บเลยสักนิด เหมือนติดยางไว้บนหน้าแล้วกำลังศัลยกรรมยางอยู่? จริงๆ ไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ.. ไม่เจ็บด้วย พอตื่นจากยานอนหลับแล้วเวียนหัวนิดหน่อย แต่หายภายใน 10 วินาทีค่ะ เฮ้อ..ปวดฉี่จนแทบบ้า อ้อ แล้วตอนใส่ซิลิโคน มีเสียงกรุบๆ ด้วยค่ะ แต่ไม่เจ็บเลย พอยาชาเริ่มหมด หูจะระบมๆ มากกว่าจมูกค่ะ ไม่ได้เจ็บถึงตาย.. กินยาที่โรงพยาบาลให้กับยาแก้ปวด~ แล้ววันนี้ตื่นมา ก็ไม่ค่อยบวมนะคะ! ตอนนี้พันเทปไว้แน่นมาก เลยไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง พอแกะออกแล้วจะลงรูปก่อนหลังให้ดูนะคะ................ ปกติอ่านแต่รีวิวทุกวัน ไม่นึกว่าจะมีวันที่ได้เขียนเอง..แปลกดีค่ะ งั้นฉันขอจบโพสต์เท่านี้นะคะ!!