กรี๊ด ><

เดิมทีฉันตั้งใจจะทำทั้งหน้าผาก ตา และจมูกค่ะ^^; แต่เพราะแม่คัดค้านหนักมาก.. ฮือๆ ถ้าครั้งนี้ทำตา ก็จะเป็นครั้งที่ 3 แล้วใช่ไหมคะ? แม่ตะคอกว่า แกอยากกลายเป็นมนุษย์ประดิษฐ์จริงๆ สักครั้งหรือไง.. ก็เลย~ ตกลงกันว่าจะทำแค่แก้จมูกใหม่เท่านั้น^^ ระหว่างที่ฉันกำลังมองหาโรงพยาบาล.. ไปปรึกษามาหลายที่ ทุกคนดูไม่ค่อยมั่นใจกับจมูกของฉันเลยค่ะ บอกว่าถึงจะผ่าตัด ก็แทบไม่ต่างจากตอนนี้เท่าไหร่ ปล่อยไว้แบบนี้ภาพลักษณ์ก็ดีอยู่แล้ว สวยแล้ว.. เอาแต่ยกเหตุผลโน่นนี่มาทำให้ความตั้งใจจะผ่าตัดของฉันลดลง~ ฉันเลยยิ่งลังเลมากขึ้น เพื่อนๆ ก็บอกว่าตอนนี้ก็สวยอยู่แล้ว ถ้าไปแก้อีกจะเสียใจนะ.. ใช้ชีวิตไปตามหน้าตาที่เกิดมาเถอะ.. พอเป็นแบบนั้น แม่ก็ยิ่งบอกว่า เห็นไหม นี่เป็นสัญญาณจากฟ้าว่าอย่าไปแตะหน้า.. อะไรทำนองนั้น แล้วคัดค้าน~ㅡㅡ; ถึงอย่างนั้น ระหว่างที่ฉันยังดื้อๆ หาข้อมูลโรงพยาบาลอยู่ มีโรงพยาบาลหนึ่งที่ถูกพูดถึงบ่อยในคาเฟ่ที่ฉันรู้จัก เลยคิดว่าจะไปปรึกษาดูดีไหม.. แต่~ ถึงจะมีลางไม่ดีว่าอาจโดนนายหน้าหลอก แต่ก็ไปโรงพยาบาลนั้น โดยคิดว่าลองโดนหลอกสักครั้งก็ได้~ แต่ผิดคาด มีคนไข้ที่ผ่าตัดแล้วเยอะ และลูกค้าที่มารอปรึกษาก็เยอะด้วยค่ะ จากนั้นฉันปรึกษากับผู้จัดการ พอเธอดูด้านข้างของฉัน..ก็บอกว่าจมูกค่อนข้างทู่.. เธอแนะนำให้ฉันเสริมสันจมูกใหม่ แก้จมูกปลายใหญ่ และทำผ่าตัดลดปลายจมูกลง (จมูกเชิด) (ขอบอกว่าเป็นการผ่าตัดแก้^^;) ถ้าทำได้ อาจตัดกระดูกเพื่อกรอกระดูกที่บานออกได้ด้วย.. แต่เรื่องนั้นต้องเปิดจมูกระหว่างผ่าตัดแล้วให้คุณหมอตัดสินใจค่ะ? พอดูรูปแล้ว ไม่รู้ทำไม..ฉันรู้สึกว่าถ้าทำที่นี่คงเปลี่ยนแบบชัดมาก.. แต่แม่ก็ยังดูไม่ไว้ใจเอามากๆ บอกว่าถ้ายังไม่ได้คำยืนยันเรื่องการผ่าตัดจากผู้อำนวยการ ก็ห้ามผ่าตัดเด็ดขาด.. บอกว่าผู้จัดการจะไปรู้อะไร.. สุดท้ายเพราะความจุกจิกของแม่แบบนั้น เลยต้องปรึกษากับผู้อำนวยการอีกครั้ง และหลังจากได้คำยืนยันว่าจะทำจมูกให้สวยเท่านั้น ถึงได้นัดวันผ่าตัดและวางเงินมัดจำ~ แล้วก็ผ่าตัดทันทีในสัปดาห์นั้นค่ะ^^ ฮิ~ วันนั้นอาจจะเหนื่อยหน่อย พอโดนยาสลบแล้วเหมือนหลับได้ ดีกว่าครั้งก่อนมาก~ ฝันร้ายก็น้อยลงด้วย~ แต่ทั้งที่ปิดตา ปิดปาก และอุดหูไว้หมดแล้ว~ ก็ยังได้ยินเสียงเครื่องอะไรสักอย่างกรอกระดูกดังอยู่.. ความรู้สึกตอนเย็บแผลอะไรพวกนั้น ถึงจะไม่เจ็บ แต่ความกลัวก็ยังคงมีจริงๆ~ㄷㄷ ฉันเคยคิดชัดเจนแล้วว่าไม่อยากเจอความอับอายแบบนี้อีก แต่ตัวเองที่ขึ้นเตียงผ่าตัดอีกครั้ง..ก็คิดว่าฉันนี่ใจแข็งจริงๆ.. คิดถึงแม่ด้วย คิดถึงน้องหมาที่บ้านด้วย.. ฮืออ~ เกือบร้องไห้เลยค่ะ.. ความรู้สึกหลายอย่างปนกันไปหมด~ แต่พอยานอนหลับแทบจะหมดฤทธิ์แล้ว การนอนอยู่เฉยๆ ก็น่าเบื่อ~ พอผ่าตัดเสร็จ ร่างกายก็มึนๆ เวียนๆ อา..อยากรีบกลับบ้านไปนอน.. ในหัวมีแต่ความคิดนี้.. แม้แต่ตอนพี่พยาบาลกำลังบอกข้อควรระวัง ฉันก็เอาแต่นั่งเหม่อ~ จากนั้นก็แทบลากตัวเองกลับถึงบ้าน แล้วนั่งพิงหมอนอยู่ วินาทีที่เห็นจมูก..ก็หน้ามืด และรู้สึกเหมือนแย่แล้ว~ ปลายจมูกเหมือนถูกหนีบตรึงไว้แน่นด้วยไม้หนีบผ้า เชิดขึ้นมากเกินไป แถมรูจมูกที่เดิมกลมๆ ของฉันกลายเป็นสามเหลี่ยมแหลม..ㅡㅡ แค่ช่วงเวลานั้นคือเสียใจสุดๆ.. เนื้อก็ปวดตุบๆ เจ็บมากเหมือนจะฉีกออก.. นอนก็ไม่ค่อยได้.. สรุปคือเพราะความเจ็บหลายอย่าง.. อารมณ์เลยหดหู่และหงุดหงิดมากค่ะ~ ยิ่งไปกว่านั้นพอเจ็บ ภายหลังก็ขี้เกียจแม้แต่จะส่องกระจก ต้องไปโรงพยาบาลเรื่อยๆ เพื่อฉีดยาและทำแผล เหนื่อยมาก แต่พอเห็นสภาพหลังลอกเทปออก.. วันแรก วันที่สอง~ ต่างกันชัดเจนจริงๆ ยิ่งผ่านไป ปลายจมูกก็ยิ่งเห็นชัด.. อาการบวมก็ยุบ.. น่าทึ่ง~ จมูกที่ฉันอยากได้คือแบบ Heather Marks.. ปลายจมูกมีกระดูกอ่อนนูนออกมานิดๆ และกลม.. สไตล์นั้นค่ะ รูปทรงปลายจมูกกับด้านข้าง.. ฉันชอบมากจริงๆ^^ ต่อจากนี้อาการบวมก็คงยุบลงอีก^^ แต่ว่า.. อย่างที่คิด อาจเพราะฉันเป็นจมูกปลายใหญ่และผิวหนาด้วย ปีกจมูกเลยยังหนา..นิดหน่อย.. ถึงจะดีขึ้นบ้างแล้วก็เถอะ.. มันแบบว่า.. อืม~ ถึงอย่างนั้นด้านข้างที่แหลมขึ้น และปลายจมูกที่ได้เป็น สไตล์ที่ฉันต้องการ.. ฉันก็พอใจกับตรงนั้นค่ะ^^ ปีกจมูก.. รู้สึกขาดไป 2%? เฮ้อ~ อยากลดปริมาตรปีกจมูกลงสักหน่อย? หรือทำให้บางลง.. ไม่มีวิธีอะไรเลยเหรอคะ? ถ้าไม่นับปีกจมูกที่หนา จริงๆ แล้ว.. ฉันชอบมากนะ? ยังไงก็ตาม มะรืนนี้จะถอดไหมในจมูกกับเทปออกทั้งหมดแล้ว~ อยากรีบล้างหน้าจังค่ะ~ เพราะความมันของฉันหนักมากจนคุณหมอยังตกใจ..