ถึงยังไงก็เป็นการผ่าตัด น่าจะต้องรู้สึกกลัวหรือตื่นเต้นบ้าง แต่ฉันไม่มีอะไรแบบนั้นเลย แค่รู้สึกคาดหวังและดีใจมากที่ในที่สุดจะหลุดพ้นจากแว่นได้ ให้ความรู้สึกแบบโรงงาน ใส่หมวก ใส่กาวน์ แล้วรอในห้องพัก พอเรียกชื่อก็เข้าไปในห้องผ่าตัด แต่แทนที่จะเป็นห้องผ่าตัดทั่วไปแบบที่เราคิด มันให้ความรู้สึกคล้ายคลินิกทันตกรรม? มีเตียงเรียงกัน แล้วคุณหมอเดินวนทำผ่าตัดประมาณนั้น? เขาบอกให้มองจุดต่อไปเรื่อย ๆ ตอนนั้นน่าจะใช้เลเซอร์จี้กระจกตา แล้วต่อมาก็เอาเนื้อกระจกตาที่ตัดออก แต่จริง ๆ คือไม่~~~~~~~รู้สึกอะไรเลย จำได้ว่ามันแปลกมาก ทั้งที่ลืมตาอยู่แต่ข้างหน้ามองไม่เห็นอะไรเลย เห็นแค่สีขาว... หลังจากนั้นก็พยายามไม่ให้สายตาแย่ลงเสมอ เช่น เวลาเล่นมือถือก็เปิดไฟทั้งห้องดู แต่คงเพราะเป็นคนติดมือถือ เลยมองแต่มือถือทุกวัน รู้สึกว่าสายตาแย่ลงกว่าตอนทำใหม่ ๆ นิดหน่อย... จาก 1.5 เหลือประมาณ 1.0-1.2? ช่วงแรกแสงฟุ้งรุนแรง ทำให้เวลาดูทีวีหรือดูมือถือค่อนข้างรบกวน และตาแห้งมากด้วย แต่เวลาจะช่วยแก้เอง
ถูกใจ 0
อีโมติคอนแสดงความเห็นด้วย
Translating
ต้องการบันทึกรีวิวนี้หรือไม่? +0
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นการฟื้นฟู