ผ่าคางมาแค่วันที่ 6... ของที่ต้องเตรียมก่อนผ่าตัด

เมื่อวานเขียนรีวิวอย่างตั้งใจมาก...แต่หายไปหมดเลย.. เลยจะเขียนคร่าว ๆ นะคะ ถ้าผ่าตัดคาง ประมาณ 1 สัปดาห์คงออกไปเดินข้างนอกไม่ได้ค่ะ.. (กลัวมีคนจำได้ หรือไม่ก็ขี้เกียจ) ของที่ควรซื้อตุนไว้ล่วงหน้าคือ ของกิน (ไอศกรีม, ซุป (ต้องเป็นซุปครีมเท่านั้น...! ต่อให้ซื้อซุปผักมา...ก็ต้องตักผักทิ้งอยู่ดี..--;;, Pocari Sweat.. ต้องดื่มน้ำเยอะ ๆ ค่ะ เพื่อให้ในปากสะอาดด้วย ต่อไปโรงพยาบาลจะให้น้ำยาบ้วนปากมา...มันคลื่นไส้มาก หลังบ้วนแล้วล้างน้ำแล้วก็ยังต้องจิบโพคารี่สักคำ.. แบบนั้น..ถึงจะพอไหว, นม.. ฯลฯ.. คนที่อยู่กับพ่อแม่ก็ขอให้พ่อแม่ช่วยได้ แต่คนที่อยู่คนเดียว...อย่าปล่อยให้ตัวเองอดทีหลัง เตรียมไว้ล่วงหน้านะคะ...พวกซุปสาหร่ายก็ทำแบบใส ๆ กินได้... ถ้ากินแต่โจ๊กฟักทองกับโจ๊กขาว สุดท้ายจะเบื่ออาหารแล้วฟื้นตัวยากค่ะ) ยา (Fucidin หรือวาสลีน.. ถ้ากรีดแผลในช่องปาก จะรู้สึกเหมือนปากถูกฉีก ถึงจริง ๆ จะไม่ได้ฉีกก็รู้สึกแบบนั้นค่ะ..ต้องซื้อไว้เลย สำลีก้าน, แปรงสีฟันเด็ก (เอาขนแปรงนุ่ม ๆ...ไม่งั้นไหมเย็บจะแตกหมด..--;; น้ำยาบ้วนปากทั่วไป..ตื่นนอนแล้วพูดไม่ได้ ในปากเหนียว ๆ ฝืด ๆ...ตอนนั้นถ้ารู้สึกว่าน้ำยาบ้วนปากที่โรงพยาบาลให้มาสู้ไม่บ้วนยังดีกว่า...ให้ผสมน้ำยาบ้วนปากกับน้ำให้เจือจางนิดหน่อยแล้วใช้ค่ะ..จะรู้สึกเหมือนเป็นมนุษย์ขึ้นเยอะ..แบบ “อา..ฉันเป็นคนมีอารยธรรมสินะ...” อื่น ๆ (หนังสือการ์ตูนสักสองสามเล่ม...ถ้าเป็นไปได้เอาแบบระยะเช่านาน ๆ...หรือหนังสือนิยาย... แต่ตอนเข้าโรงพยาบาลอย่าถือไปด้วยเพราะคิดว่าจะอ่านนะคะ...ไม่มีเวลาว่างอ่านค่ะ..อันนี้ไว้ตอนพักฟื้นล้วน ๆ..) ยังไงเรื่องกินก็สำคัญที่สุดค่ะ ลดน้ำหนักไว้ทำทีหลังก็ได้ แต่อย่าทำแบบไม่กินหลังผ่าตัดเพราะกะจะลดน้ำหนักไปด้วยนะคะ..ไม่ทำแบบนั้นก็ผอมลงอยู่แล้วค่ะ... หลังผ่าตัดโรงพยาบาลจะให้อาหารเหลว...แต่บางทีก็ไม่อร่อยค่ะ...ฉันเองโรงพยาบาลให้โจ๊กขาวมา...แต่เหมือนไม่ใช่โจ๊ก เหมือนข้าวผสมน้ำมากกว่า...แต่ก็หิว เลยบด ๆ กินไป.. เผื่อไว้ อาหารเสริมเด็กอ่อนมีใช่ไหมคะ...แบบขวดเล็ก ๆ เป็นของนำเข้าหรือเปล่า..ที่มีรูปเด็กอยู่ เอาติดไปสัก 2 ขวดนะคะ..เห็นว่าโรงพยาบาลอื่นมีให้ไอศกรีมด้วย... แต่ห้ามกินอะไรเด็ดขาดถ้ายังไม่ได้บอกให้กินนะคะ... ความน่าเบื่อตอนนอนโรงพยาบาล...ฉันรู้ดีกว่าใครเลยค่ะ ฉันอยู่กับทีวี แต่แบบนั้นก็ยังเบื่อ...ก็เลยผ่านเวลาไปแบบนั้น...เจ็บจนแทบไม่คิดอะไร แล้วก็คิดแต่ว่าฉันผ่าทำไมกันนะ...เหมือนแม้แต่การคิดก็ยังน่ารำคาญ...เวลานอนโรงพยาบาลก็ปล่อยให้ผ่านไปแบบนั้นค่ะ...คิดยังไงก็ไม่มีคำตอบสำหรับเรื่องนี้เลย... วันนี้พอแค่นี้...ครั้งหน้าจะเล่าเรื่องความเจ็บจากการผ่าตัดคางและเรื่องหลังจากนั้นให้ฟังนะคะ...