วันที่ 2 หลังทำเปิดหางตาและดึงหางตาลง

เพราะตาฉันเล็กและแคบ เลยเคยผ่าตัดตามาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่เคยมีที่ไหนบอกเลยว่าบริเวณหางตาที่ยกขึ้นไม่มีพื้นที่ให้เปิดเพิ่ม ฉันก็หาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต และฟังเรื่องจากคนรู้จักรอบตัวด้วย พอได้ยินว่ามีที่ที่เปิดให้ชัดเจนได้จริง เลยไปปรึกษาด้วยความคิดว่าอย่างน้อยขอไปฟังคำปรึกษาสักครั้ง แล้วพอได้ยินว่าทำได้ ก็รู้สึกมีความหวังขึ้นมา ฉันไม่ใช่คนประเภทที่จะเดินปรึกษาหลายที่ เลยค้นหาอยู่หลายวันแล้วคัดมา 2 ที่ไปดู แต่ถ้าจะทำทั้งที ก็อยากทำกับที่ที่เปิดให้ได้ชัดเจนจริงๆ ผู้จัดการที่ให้คำปรึกษาพูดค่อนข้างเร็ว และออกเสียงภาษาอังกฤษแบบม้วนเสียงเยอะมาก เลยทำให้ฉันงงนิดหน่อย แต่เธอดูมีความเป็นกันเอง คุณหมอให้ความรู้สึกเหมือนคุณพ่อมาก อธิบายละเอียดว่าจะดำเนินการอย่างไร พร้อมบอกว่าไม่ต้องกลัว ส่วนเคาน์เตอร์ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นมิตรเป็นพิเศษ เหมือน AI เลย (ในฐานะคนที่ทำงานในโรงพยาบาลเหมือนกัน คงต้องบอกว่าบริการไม่ค่อยดี) พอเข้าไปในห้องผ่าตัดแล้วนอนลง ก็ได้ยินเสียงพยาบาลในห้องผ่าตัดคุยกันหมด ตอนแรกเขาฉีดยาให้แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นยาอะไร ฉันเลยถามเองถึงได้รู้ ผ่านไปสักพักคุณหมอเข้ามา แล้วปลอบใจว่าตอนนี้แค่ออกแบบก่อน ไม่ต้องกลัว จากนั้นพอตรวจว่าฉันหลับแล้ว ก็พูดว่าจะเริ่มผ่าตัด แล้วฉันก็น่าจะหลับไปทันที ในห้องผ่าตัดมีแค่คุณหมอ ผู้ช่วยหนึ่งคน และฉัน รวมทั้งหมดสามคน แล้วการผ่าตัดก็ดำเนินไปโดยไม่มีการพูดคุยใดๆ เริ่มจากข้างซ้ายก่อน เพราะเป็นการให้หลับสั้นๆ แล้วทำต่อด้วยยาชาเฉพาะที่ เลยค่อนข้างกลัว.. คืนก่อนหน้าฉันไม่ได้นอนเลยแล้วไปทำ ข้างหนึ่งเลยทำไปในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่น แต่อีกข้างหนึ่งฉันมีสติเต็มที่ รู้สึกได้หมดทั้งด้ายที่ขยับ เข็มที่แทงเข้าไป ได้ยินทั้งเสียงกรอบแกรบและเสียงจี้ พอบอกว่าระหว่างทำเจ็บ คุณหมอก็ฉีดยาชาเพิ่มให้ ตัวการผ่าตัดน่าจะใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง? แล้วตอนยังมึนๆ อยู่ ข้างหนึ่งหลังผ่าตัดเสร็จก็ยังเจ็บใต้ตานิดหน่อย ผ่านไปหนึ่งวันก็ดีขึ้นแล้ว,, ตอนนี้เพิ่งวันที่ 2 แต่วันแรกฉันกลัวนิดหน่อย เพราะมีอาการบวมน้ำที่เยื่อบุตา บวม และน้ำตาปนเลือด ซึ่งเคยคิดว่าคงไม่เกิดกับตัวเอง แล้ววันนี้บวมมากขึ้นอีก เลยกินยาลดบวมกับน้ำฟักทอง พยายามขยับตัวด้วยการทำความสะอาดบ้านให้มากที่สุด ประคบเย็นเป็นพักๆ และหยอดน้ำตาเทียมประคองไป