ผ่าตัดกรามเหลี่ยมวันที่ 28.... ถ้าบอกให้ทำอีกครั้งคงทำไม่ไหวแล้วค่ะ.…

ฉันไปปรึกษาวันที่ 23 ค่ะ แล้วจองผ่าตัดไว้วันที่ 28... วันปรึกษาก็ได้ตรวจเลือด เอกซเรย์ และอื่นๆ มาแล้ว แล้วค่าใช้จ่ายก็ถือว่าถูกมากด้วย; คุณหมอบอกว่าปลายคางของฉันค่อนข้างทู่และบุ๋มเข้าไปนิดหน่อย ฉันไม่เคยรู้มาก่อน แต่พอฟังคำพูดของแพทย์ผู้เชี่ยวชาญแล้ว ก็เห็นว่าคางมันบุ๋มเข้าไปจริงๆ; ดังนั้นคุณหมอแนะนำว่า อาจฉีดฟิลเลอร์ที่ปลายคางให้เป็นวีไลน์ยาวๆ เซ็กซี่ หรือไม่ก็ทำผ่าตัด 3 มิติ เกลาคางหน้าด้วยเพื่อทำวีไลน์เล็กๆ แนะนำมาแบบนี้ค่ะ แต่ถ้าทำแบบนั้นค่าใช้จ่ายจะเพิ่ม และฉันไม่มีเงินพอ เลยทำแค่ผ่าตัดกรามเหลี่ยมค่ะ เกริ่นยาวไปไหมคะ เอาเป็นว่าเข้าเรื่องหลัก -0- ฉันมีภาวะโลหิตจางนิดหน่อย ก่อนหน้านี้ค่าของฉันเคยตกลงไปถึง 7.4 แล้วครั้งนี้ผลตรวจออกมา ค่าอยู่ที่ 10 (ค่าปกติ 12~13) ดังนั้นเขาบอกว่าถ้าระหว่างผ่าตัดเลือดออกมากเกินไป จะให้เลือด;; วันนั้นฉันเป็นเคสผ่าตัดแรกค่ะ ประมาณ 12:30 ฉันนอนลงบนเตียงผ่าตัดด้วยใจที่กังวลมาก วิสัญญีแพทย์เข้ามาถามส่วนสูงกับน้ำหนัก คุยกันแค่ไม่กี่คำ ก็เหมือนมีกลิ่นยาสลบที่แย่มากกระจายไปทั่วร่างกาย และภาพสุดท้ายที่จำได้คือหน้ากากออกซิเจนครอบลงบนหน้าฉัน หลังจากนั้นพอรู้สึกตัวขึ้นมา ก็เหมือนรีวิวของใครบางคนที่เคยอ่านจากที่ไหนสักแห่งจริงๆ ฉันคิดว่า ‘ฉันรอดแล้วสินะ...’ พยาบาลช่วยพยุงฉันอย่างยากลำบากไปที่ห้องพักฟื้น ในปากมีท่อระบายเลือดใส่อยู่ ฤทธิ์ยาสลบยังไม่หมด เลยมึนหัวและคลื่นไส้ ลำบากมากจริงๆ ไม่ใช่ว่าเจ็บกรามอะไรแบบนั้น แต่ตอนยาสลบกำลังหมดฤทธิ์ ความคลื่นไส้ อึดอัด เวียนหัวพวกนี้ ทำให้ทรมานมากค่ะ ตอนนั้นดูเวลาแล้วน่าจะประมาณ 4 โมงครึ่ง แม่ฉันเอาแต่ถามคุณหมอกับพยาบาลว่าทำไมยาสลบยังไม่หมดฤทธิ์ จนคงทำให้คนในโรงพยาบาลเหนื่อยกันมาก; เขาบอกแม่ว่าคุณแม่ควรกลับบ้านได้แล้ว การดูแลพยาบาลจะ จัดการให้ทั้งหมด บอกให้กลับบ้านอยู่เรื่อยๆ แต่แม่ฉันก็แบบ ฉันไม่ไป พวกคุณจัดการกันเองแล้วกัน; ทั้งที่นอนโรงพยาบาลแค่วันเดียว แม่ก็อยู่ติดข้างฉันทั้งวัน.. นอนบนโซฟา... เพราะให้น้ำเกลืออะไรแบบนั้นเลยไปห้องน้ำบ่อยๆ และที่สำคัญที่สุดคือนอนหลับลึกไม่ได้เลย กรณีของฉัน สั้นสุดก็ทุก 1 ชั่วโมง ยาวสุดทุก 3 ชั่วโมง ตื่นขึ้นมาตลอด ริมฝีปากก็บวมอยู่แล้ว แต่เพราะท่อเลยปิดปากไม่ค่อยสนิท น้ำลายไหลย้อย...เสมหะก็ออกมาเยอะ วันแรกนี่อึดอัดและทรมานถึงขีดสุดจริงๆ..-.,- ฉันจำไม่ค่อยได้ แต่ตอนถูกย้ายไปห้องพักฟื้น คำแรกที่พูดกับแม่คือจะไม่ผ่าตัดอีกแล้ว ได้ยินว่าฉันพูดแบบนั้นไปเรื่อยๆ;; อย่างไรก็ตาม ผ่านเรื่องวุ่นวายมากมายจนผ่านไปหนึ่งวัน ตื่นขึ้นมาประมาณ 7 โมงเช้า นั่งดูทีวีฆ่าเวลา พอ 9 โมงก็ถอดท่อระบายเลือดออกค่ะ อ่า... สิ่งที่เจ็บที่สุดคืออันนี้ ฉันทนความเจ็บปวดได้ค่อนข้างดีนะคะ จริงๆ เคยทำตาสองชั้นมาก็ไม่เจ็บเลยสักนิด และเคยทำเลเซอร์รักษาแผลเป็นจากเปิดหัวตา แม้ไม่ได้ฉีดยาชาแล้วกรอผิวสดๆ ก็ยังทนได้หมด แต่ตอนถอดท่อระบายเลือด ฉันกรี๊ดจริงๆ เพราะเจ็บจนแทบบ้าㅡㅡ; ว้าว....... ไม่ธรรมดาเลยค่ะ หลังจากนั้น รูในปากที่เกิดจากท่อระบายเลือด คุณหมอใช้ไหมละลายเย็บปิดให้ พี่พยาบาลบอกว่าจะเจ็บ ฉันเลยเกร็ง แต่ตรงนั้นไม่ค่อยเจ็บค่ะ ความเจ็บที่สุดจริงๆ คือท่อระบายเลือด...ㅡㅡ; จากนั้นก็ถอดผ้าพันกดทับ เอาท่อออก รักษาแผลในปาก ฟังคำอธิบายเรื่องสายรัดหน้า ฟังคำอธิบายเรื่องน้ำยาบ้วนปาก แล้วกลับไปห้องพักฟื้นอีกครั้ง แล้วรสชาติน้ำยาบ้วนปากนี่สุดจริงๆ หลังจากกินอะไรทุกครั้ง ต้องบ้วน 3~4 ครั้ง รสชาติแย่มากจริงๆ... ทำให้คลื่นไส้จะอาเจียน แล้วประมาณ 11 โมงได้พบผู้อำนวยการแพทย์ ผู้อำนวยการบอกว่าผ่าตัดออกมาดี เกลาได้สะอาดดี โชคดีที่ก่อนผ่าตัดฉันกังวลมาก แต่เลือดออกไม่มากเท่าที่คิด และผ่าตัดได้ดีจริงๆ ฉันโล่งใจมากแค่ไหนไม่รู้; จากนั้นเรียกแท็กซี่แล้วออกจากโรงพยาบาลกลับบ้านทันที ถึงบ้านประมาณบ่ายโมง ใช้แพ็กประคบเย็นที่ได้จากโรงพยาบาล ลองใส่สายรัดหน้า กินยา แล้วก็ผ่านๆ ไป ตอนนี้เป็นวันที่สองแล้วค่ะ... พรุ่งนี้จะไปโรงพยาบาลให้ดูแผลในปาก ประมาณวันเสาร์คงไปเอาเทปออก ฉันถ่ายรูปเก็บไว้ด้วย ถ้าเอาเทปออกแล้วบวมยุบลงมาก จะอัปโหลดรูปให้ดูนะคะ อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ฉันจะได้ผ่าตัดเองก็ไม่รู้เลย แต่พอทำแล้ว ถึงรู้ว่านี่ไม่ใช่การผ่าตัดธรรมดาจริงๆ... แล้วเมื่อวานดูข่าว มีผู้หญิงคนหนึ่งผ่าตัดกราม แล้วเพราะความผิดพลาดของแพทย์ มีสว่านเข้าไปค้างอยู่ในกราม.. ดันเห็นข่าวเนื้อหาแบบนั้นพอดี... ดังนั้นฉันก็ว่าจะไปเอกซเรย์ใหม่อีกครั้งค่ะ อย่างไรก็ตาม การผ่าตัดครั้งนี้ฉันก็ลำบาก แต่แม่ฉันก็ลำบากมากเหมือนกัน และที่โรงพยาบาลได้ยินว่าเขาบอกแม่ฉันว่าไม่เคยเจอคนแบบคุณนายมาก่อนเลย; หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับคนที่กำลังวางแผนผ่าตัดในอนาคตนะคะ ขอให้ทุกคนสวยขึ้นมากๆ ค่ะ