วันผ่าตัด วันที่ 1 10 โมง มาถึงคลินิก ประมาณ 11 โมงครึ่ง ผ่าตัด บ่าย 1 โมงครึ่ง เข้าห้องพักผู้ป่วย -จนถึงประมาณบ่าย 3 ปวดมาก และการฟื้นจากยาสลบก็ลำบากมาก คิดว่าจะตายแล้ว แทบจะร้องไห้แล้วขอให้พยาบาลช่วยพยุงให้นั่ง จากนั้นก็นอนพิงเตียงปรับไฟฟ้า -ลุกเองไม่ได้ เวลาจะไปห้องน้ำทุกครั้ง พยาบาลช่วยพยุงให้ลุก -4 โมง ดื่มน้ำ ปวด เจ็บคอมากเพราะการใส่ท่อช่วยหายใจตอนดมยาสลบแบบทั่วไป หิวด้วย -1 ทุ่ม กินข้าว พอกินไอศกรีมกับข้าวแล้ว อาการเจ็บคอที่ดื่มน้ำก็ไม่ดีขึ้นเริ่มดีขึ้น ยามียาแก้ปวดชนิดเสพติดรวมอยู่ด้วย พอกินเป็นยามื้อเย็นแล้วความเจ็บปวดหายไปหมดเลย ถึงขั้นรู้สึกว่าสายตาดีขึ้นด้วย สภาพร่างกายดีขึ้นรวดเดียวเลย รู้สึกว่ายานี้ต่อให้โดนยิงแล้วกินก็น่าจะได้ผล เขาบอกว่าเป็นยาแก้ปวดชนิดเสพติด แต่มันสุดจริง ๆ เขาบอกว่าต้องกินห่างกันอย่างน้อย 6 ชั่วโมง.. เลยแอบกลัวการนอนตอนกลางคืน -เป็นไปไม่ได้ที่จะลุกเอง -เป็นไปไม่ได้ที่จะเอนพิงเอง -การนั่งลงบนโถส้วมยากมาก แต่ทำได้ -แม้จะเป็นแผลผ่าใต้ราวนม แต่ใช้มือไม่ได้ ดึงที่จับยาก แขนเหมือนแขนทีเร็กซ์ -ดื่มน้ำแล้วสำลัก พอไอแค่ขณะนั้นก็เจ็บ -ความเจ็บปวด x: ไม่ใช่แบบ “อ๊ากกกกกกกก เชี่ย ช่วยด้วยค่ะคุณหมอ ฆ่าหนูเถอะค่ะ เจ็บมาก ㅠㅜㅜㅜㅜ ถ้าตายก็ไม่รู้สึกเจ็บอะไรแล้วนี่คะ ㅠㅜㅜ ได้โปรดฆ่าหนูหรือทำให้หนูหลับที ㅠㅜㅜ”!!!!! (หมายถึงไม่ใช่ความเจ็บระดับห้องฉุกเฉิน!) -ความเจ็บหลังบ่าย 3 o: ทำอีกไม่ได้แล้ว ถ้าฉันได้แค่คัพ A ธรรมดาก็พอแล้ว ฉันไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้เด็ดขาด -ความเจ็บหลัง 1 ทุ่ม o: อือ.........มีอะไรบางอย่างกดอยู่....... เรื่องที่กล้ามเนื้อหน้าอกใหญ่ฉีก ถึงไม่ได้ศึกษาก่อนผ่าตัด ก็เหมือนร่างกายจะรู้ได้เอง..... ประมาณ 90 เท่าของอาการปวดกล้ามเนื้อจากกล้ามเนื้อฉีก (ความรู้สึกเหมือนปวดกล้ามเนื้อเป๊ะ ๆ แต่ความแรงประมาณ 90 เท่า max)
ถูกใจ 0
อีโมติคอนแสดงความเห็นใจ
กำลังแปล
ต้องการบันทึกรีวิวนี้ไหม? +0
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ