ในที่สุดก็ผ่าตัดแล้วค่ะ- วันแรกหลังผ่าตัด^^

ในที่สุดก็มาเขียนรีวิวผ่าตัดค่ะ.. ก่อนอื่น กรุณาอย่าดาวน์โหลดรูปนะคะ.. ขอร้องนะคะ~^^ เมื่อวานไปโรงพยาบาลเพื่อปรึกษา แล้วก็จองวันทันที... ไม่ได้นอน 24 ชั่วโมง.. คิดหนักมาก แล้วสุดท้ายก็ทำวันนี้ค่ะ.. เมื่อ 2 ปีก่อนเคยจองวันไว้แล้วแต่ยกเลิกในวันนั้นเลย.. เลยคิดว่าอาจเป็นเพราะแบบนี้ถึงได้ผ่าตัดแบบเร่งด่วนได้.. ผ่าตัดตอนบ่าย 2.. เลยไปโรงพยาบาลให้ถึงตอนบ่ายโมงครึ่ง ถ่ายรูปแล้วปรึกษาอีกครั้ง.. เดิมทีตั้งใจว่าจะทำด้วยกระดูกอ่อนซี่โครงแน่นอน แต่คุณหมอบอกว่าจมูกฉันไม่ต้องใช้กระดูกอ่อนซี่โครงก็ได้ เลยตกลงใช้ซิลิโคน 1 มม. และกระดูกอ่อนหูที่ปลายจมูก 3 มม.. แต่...การมีวัสดุเสริมเข้าไป..มันรู้สึกไม่สบายใจ.. นี่ไม่ใช่แล้ว.. ความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมาไม่หยุดเลยค่ะ.. ก็เลยได้นอนตอน 7 โมงเช้าวันนี้.. เพราะมัวแต่คิดมาก.. ยังไงก็ตาม เลยถามคุณหมอทุกอย่าง ตั้งแต่การเอาซิลิโคนออก การอักเสบ กอร์เท็กซ์ ผนังกั้นจมูก.. ฉันบอกว่ากลัวซิลิโคนจะเห็นทะลุออกมา.. ขอทำด้วยพังผืดกล้ามเนื้อนะคะ~~~^^ คุณหมอบอกว่าซิลิโคน 1 มม. เลยไม่เห็นชัดหรอก.... แต่ก็ไม่รู้นี่คะ...อาจจะเห็นทะลุก็ได้... จากที่ฉันมองเอง ผิวค่อนข้างบางค่ะ.. คุณหมอตอบรับอย่างสบายๆ ว่า..ได้...งั้นทำด้วยพังผืดกล้ามเนื้อแล้วกัน.. มาลองทำให้สวยกันนะ... ^^ แล้วการผ่าตัดก็เริ่มขึ้นค่ะ.. เพราะปลูกถ่ายไขมันที่แก้มกับระหว่างคิ้ว เลยอยู่ในท่าเหมือนโดนลงโทษตี ให้น้ำเกลือ แล้วก็เข้ายาสลบค่ะ~ เมื่อ 2 ปีก่อนเคยดมยาสลบแบบหลับมาแล้ว.. ตอนนั้นคือหลับแล้วตื่นจริงๆ.. แต่ครั้งนี้...แบบว่า... ในฝันร้องเพลง แล้วก็บอกคุณหมอ..ฉันเชื่อแค่คุณหมอนะคะ พูดนั่นพูดนี่..พึมพำคนเดียว... ผ่าตัดเสร็จแล้ว..ถามคุณพยาบาลกับผอ.คลินิกว่าตอนผ่าตัดฉันเผลอพูดอะไรแปลกๆ ไหม.. เขาบอกว่า.. ตื่นขึ้นมาครั้งหนึ่งกลางคัน แล้วก็นอนต่อค่ะ... แต่... ฉันมั่นใจว่ามันไม่ใช่ความฝันนะ อ่า...อายคนเดียวแทบตายค่ะ.. ลืมตาขึ้นมาก็อยู่ห้องพักฟื้น...เตียงนี้คือเตียงอะไรนะ........ ยังตื่นจากฝันไม่เต็มที่เลยค่ะ...... ไปเข้าห้องน้ำหนึ่งครั้ง...แล้วก็นอนต่อเกิน 2 ชั่วโมงเลยค่ะ.. อาจเพราะบอกคุณหมอทั้งหลายไปว่าเมื่อวานได้นอนแค่ 2 ชั่วโมง.. เลยปล่อยให้นอนเต็มที่~~ ทีหลังผอ.คลินิกมาเรียกให้ตื่น..บอกว่าต้องนั่ง แล้วช่วยพยุงขึ้นมาด้วยตัวเอง..^^ แฟนมาไม่ได้เพราะติดงาน เลยโทรบอกโรงพยาบาลให้เรียกแท็กซี่ให้,.. ถึงจะไปคนเดียว แต่ก็..พอไหวค่ะ... กลับถึงบ้านก็ถ่ายรูปไม่หยุดเลย ว้าว...ไม่เจ็บเลยสักนิด ไม่บวมด้วย.. อ่า..หิวจัง.... เขาบอกให้กินของเย็น เลยกินโจ๊กทูน่าจากร้านสะดวกซื้อหนึ่งถ้วย แล้วเอนตัวเบาๆ บนโซฟานอน 2 ชั่วโมงค่ะ... ตื่นขึ้นมา....หูเริ่มเจ็บแล้วค่ะ... ปวดตุบๆ...อืม... แต่ระดับนี้เทียบกับตอนผ่าตัดต่อมทอนซิลแล้วเหมือนไม่มีอะไรเลยค่ะ.. หลังผ่าตัดต่อมทอนซิล ฉันแทบจะตายจริงๆ.... เขาว่าวันที่ 2~3 จะบวม...เฮ้อ.. รอดูเลยค่ะ... ฉันไม่หวังอะไรอีกแล้ว.. ขอแค่ไม่มีการอักเสบ...และแผลหายดี.... ทุกคนก็สวยขึ้นนะคะ^^ ขอบคุณที่อ่านเรื่องยาวๆ นี้ค่ะ ^^