ผ่าตัดหน้าผาก คาง โหนกแก้มมาครบหนึ่งสัปดาห์แล้ว....

เมื่อวันจันทร์ที่แล้ว วันที่ 7 ฉันได้ยกเครื่องใบหน้าครั้งใหญ่ ทั้งหน้าผาก คาง โหนกแก้ม ฯลฯ ค่ะ วันผ่าตัดฉันสั่นมากแค่ไหนก็ไม่รู้... มือสั่นระริก พี่ๆ พยาบาลเลยคอยปลอบว่าไม่เป็นไรอยู่เรื่อยๆ... จริงๆ ตอนนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด ทั้งตัวสั่นไปหมด จนอาจารย์หมอดมยาสลบบอกว่าต้องรีบให้ยาสลบแล้วค่ะ แม้ในตอนนั้น ฉันก็ยังคิดว่าคุณหมอดมยาสลบหล่อจัง... อืม...^^;; ตอนฟื้นจากยาสลบทั่วร่างกาย ฉันคิดว่ารอดแล้ว แต่คอเจ็บมากจนแทบหายใจไม่ออก.. จริงๆ แล้วมีความคิดเป็นหมื่นอย่างผุดขึ้นมา เช่น ฉันทำสิ่งนี้ไปทำไมให้ต้องลำบากขนาดนี้... น่าจะใช้ชีวิตแบบเดิมไปก็พอ.. แล้วก็หนาวมากจนตัวสั่นระริก.. หัวก็หนักและอึดอัดมาก... พยายามจะเรียกพี่พยาบาล ตะโกนออกไปด้วยปากที่อ้าไม่ออก แต่ไม่มีใครตอบเลย... ฉันพยายามฝืนไม่หลับอยู่ในห้องพักฟื้นนานกว่าหนึ่งชั่วโมง แล้วพี่พยาบาลก็มาพาไปห้องพักผู้ป่วย.. หลังจากนั้นก็หลับๆ ตื่นๆ ซ้ำไปเรื่อยๆ ผ่าตัดประมาณ 11 โมงเช้า แต่ตอนเห็นนาฬิกาในห้องพักผู้ป่วยก็ประมาณ 6 โมงแล้ว... ตอนนั้นคิดว่า เวลาผ่านไปเยอะจริงๆ แค่รู้สึกไม่สบายใจ หายใจไม่ออก อึดอัด และไม่รู้จะทำอย่างไร ประมาณ 3 ทุ่มเลยเรียกเพื่อนมา จับมือไว้แน่นและร้องไห้ด้วย ตอนนี้คิดย้อนกลับไป วันนั้นก็เหมือนวันที่มืดมนจริงๆ.. พี่พยาบาลบอกว่าเพื่อนอยู่ได้แค่ถึง 5 ทุ่ม เพื่อนเลยกลับตอน 5 ทุ่ม แล้วฉันก็ใช้เวลาทั้งวันด้วยการหลับๆ ตื่นๆ ซ้ำไปอีก วันถัดมาดีขึ้นหน่อยค่ะ.. แต่คอก็ยังเจ็บมากเหมือนเดิม น้ำลายก็ไหลยืด.... ก่อนออกจากโรงพยาบาล เขาถอดสายระบายเลือดในปาก ฟังคำอธิบาย แล้วฉันก็ไปบ้านเพื่อนค่ะ บ้านเพื่อนอยู่ใกล้คลินิกศัลยกรรม... เพื่อนซื้อโจ๊กมาให้และดูแลฉัน รู้สึกขอบคุณมากจริงๆ... วันที่สอง สามีมา แล้วไปโรงพยาบาล ถอดสายระบายที่หน้าผาก เอาน้ำที่คั่งอยู่ออก แล้วพันผ้าพันแผลที่ศีรษะ ส่วนผ้าพันแผลที่คางก็แกะออกค่ะ... สามีเห็นสภาพฉันแล้วตกใจเลยค่ะ... ตั้งแต่วันที่สองถึงวันที่ห้า อาการบวมขึ้นถึงจุดสูงสุด.. ในปากเหมือนมีไส้อัดอยู่เต็ม ท้องก็หิวแต่เปิดปากยาก,.. น้ำยาบ้วนปากก็ทำไมกลิ่นแรงขนาดนี้... พอเป็นแบบนั้น แค่ยืนแป๊บเดียวก็เวียนหัว เหงื่อเย็นออก และคลื่นไส้ค่ะ.. ดังนั้นพอถึงวันที่ห้า ฉันสั่งจาจังมยอนมา หั่นให้ละเอียดมากๆ แล้วซดเข้าไป รู้สึกเหมือนมีชีวิตขึ้นมาหน่อย... ตอนนี้ผ่าตัดมาครบหนึ่งสัปดาห์แล้ว แต่ยังบวมมากอยู่ค่ะ... หน้าผากตรงบริเวณคิ้วไม่รู้ว่าเพราะบวมหรือเปล่า มันนูนออกมาเหมือนสัตว์ร้ายเลยค่ะ... ใต้ตายังมีรอยช้ำอยู่.. อาการบวมในปากก็ยังมีเหมือนเดิม.. รู้สึกว่าอาการบวมหายช้ามากค่ะ... มีแต่ความกังวล... ว่าผ่าตัดออกมาดีหรือเปล่า... เสียเงินไปมาก ถ้าออกมาไม่ดีจะทำยังไง.... ถ้าเกิด ผ ล ข้ า ง เ คี ย ง ขึ้นมาจะทำยังไง... ทุกวันทุกวัน ฉันส่องกระจกแล้วคิดแบบนี้ค่ะ... เพราะแต่งงานแล้ว ก็กลัวว่าทางบ้านสามีจะรู้... ตอนนี้ยังก้มหน้าไม่ได้ เลยทำงานบ้านไม่ได้ด้วย... มีแต่สามีที่ลำบากค่ะ... หวังจริงๆ ว่าผลการผ่าตัดจะออกมาดี เพื่อให้ความลำบากตอนนี้คุ้มค่าในภายหลัง...