ตอนนี้เริ่มได้สติแล้ว เลยเขียนไว้เป็นบันทึก ไม่เคยทำหัตถการ ผ่าตัด ดูแลผิวที่คลินิกผิวหนัง หรืออะไรเลย ผ่าตัดด้วยสภาพหน้าสดแบบดิบๆ สิ่งเดียวที่เคยทำบนหน้าคือเอาไฝออก จัดฟันนับด้วยไหม? ไทม์ไลน์วันนั้น บ้วนปากสองครั้งแล้วล้างหน้า ถ่ายรูป เจาะเลือด (แสบจี๊ด) ถึงโรงพยาบาลแล้วปรึกษากับผู้จัดการก่อน แจ้งข้อควรระวัง ปรึกษากับผู้อำนวยการแพทย์ ใช้ปากกาเมจิกเขียนอะไรบางอย่างบนจมูก ปรับทรงจมูกให้ ไปชั้นผ่าตัดแล้วเปลี่ยนเป็นชุดผู้ป่วย ถอดเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ทั้งหมด (รวมชุดชั้นในและถุงเท้า) ใส่ผ้าอ้อม(?) ตื่นเต้นมากจนปวดท้อง แวะเข้าห้องน้ำ เข้าห้องผ่าตัดทันที (เหมือนห้องผ่าตัดที่ออกมาในละคร) พยาบาล(?) ผู้ช่วยใจดี ติดอะไรบางอย่างที่เท้าและบริเวณหน้าอกทั้งสองข้างของฉัน ดมยาสลบแบบหลับ (ไม่เจ็บ) ตาตื่นใสแจ๋ว เลยเบิกตากว้างคิดว่าเมื่อไหร่จะหลับนะ แล้วพอลืมตาก็อยู่ห้องพักฟื้นแล้ว เหมือนนับได้สักสิบวินาทีก็หลับไป รู้สึกเหมือนแผ่นไฟฟ้าอุ่นๆ และมีผ้าปิดตา(?) เย็นๆ วางอยู่บนตา ไม่ใช่ว่าลุกขึ้นด้วยความตั้งใจของตัวเอง แต่น่าจะเป็นพยาบาลปลุกเพราะฉันหลับนานเกินไป ได้ยินในจิตใต้สำนึกว่ามีคนเรียกชื่อตัวเองหลายครั้ง เดิมบอกว่าเป็นการผ่าตัดง่ายๆ สองชั่วโมงก็เสร็จ แต่เหมือนใช้เวลามากกว่าสามชั่วโมง เวลาที่คาดว่าจะเสร็จคือ 4 โมง แต่เสร็จหลัง 5 โมง และเหมือนฉันตื่นตอน 6 โมงครึ่ง (ได้ยินว่าฉันเลือดออกเยอะ) พี่น้องของฉันเคยผ่าตัดอย่างอื่น และเคยไปโรงพยาบาลอื่นด้วยกัน ที่นั่นให้ห้องพักฟื้นส่วนตัว แต่ที่นี่มีคนไข้อยู่ข้างๆ ฉัน พยาบาลก็อยู่ด้วย สามารถเรียกได้เมื่อจำเป็น ได้ยินคนข้างๆ ตอนพักฟื้นพูดว่าเจ็บ คนนั้นเหมือนพยาบาลโทรไปคุยกับคุณหมอแล้วฉีดอะไรคล้ายยาแก้ปวดให้คนข้างๆ ฉันแค่แสบจมูกเวลาจามระดับหนึ่ง และในจมูก (น้ำมูกหรือเลือดนะ) ไหลลงหลังคอเรื่อยๆ คุณหมอเลยเปลี่ยนสำลีในจมูกให้ ถึงจะงัวเงียอยู่แต่เข้าไปลึกเหมือนตอนตรวจโควิด เลยไม่ค่อยชอบ กลับเข้าห้องพักฟื้นอีกครั้ง แล้วฉันบอกว่าอยากนั่ง ยกเตียงขึ้น แล้วไม่กี่นาทีต่อมาก็เปลี่ยนเสื้อผ้าทันที กลับบ้านด้วยรถพ่อแม่ ใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมง (เวลาเลิกงาน) ถึงบ้านแล้วก็ยังงัวเงีย มีปวดหัวแถวหว่างคิ้ว ปวดฟันนิดหน่อย ในรถสั่งโจ๊กแบ่งเป็นส่วนเล็กๆ ไว้ก่อน (คิดว่าถ้ากินยาเร็ว อาการปวดจะน้อยลง) เขาบอกให้กลับบ้านไปดื่มน้ำ พอถึงบ้านก็เลยดื่มน้ำทันที ในชุมชนนี้บอกให้ดื่มด้วยหลอด แต่ผู้จัดการบอกว่าไม่แนะนำหลอด กินโจ๊กหนึ่งถ้วย สามสิบนาทีต่อมากินยา กินไทลินอลด้วย เอนพิงโซฟา วนไปมาระหว่างเหมือนฝันกับเหมือนจริง (ฉันผ่าตัดจมูกจริงๆ เหรอ) ไม่มีความรู้สึกว่าเป็นเรื่องจริง เลยคิดว่าอาจจะตื่นจากความฝันหรือเปล่า แม้เหมือนจะเจ็บน้อยกว่าคนอื่น แต่บริเวณสันจมูกที่ใส่สำลีในจมูกเจ็บและไม่สบาย ปวดฟันเล็กน้อย ปวดหัวเล็กน้อย หนาวสั่นเหมือนเป็นไข้ปวดเมื่อย เลยใส่ชุดนอนหนาและห่มผ้า ตัวร้อน คิดว่าทำไปทำไม ถ้าย้อนกลับไปได้คงใช้ชีวิตกับจมูกเดิมดีกว่า ความคิดแบบนี้ (เป็นคนขี้กลัวที่แม้แต่บีบสิวก็กลัวและเจ็บ) ประคบน้ำแข็งที่แก้มทั้งสองข้าง หน้าผาก และตาตลอด ดื่มน้ำ (เดิมบอกว่าจะแห้งมาก แต่ฉันปกติไม่ค่อยดื่มน้ำ เลยเหมือนไม่แห้งถึงขั้นจะตาย) เติมน้ำทุกครั้งที่ลุก ระหว่างนั้นหูปกติดีมาก ไม่มีเจ็บเลย และไม่รู้สึกกังวลด้วย ปีกจมูกที่ผ่าตัด ส่วนหลักของจมูก? ก็ไม่เจ็บ บางครั้งเวลาหาว ไม่ได้เจ็บ แต่แค่ชะงักนิดหนึ่ง กลับมาร้อนอีก เลยเปลี่ยนเป็นชุดนอนธรรมดา เขาบอกว่ายามีส่วนผสมที่ทำให้ง่วง เลยเหมือนงัวเงียไปเรื่อยๆ จนถึงประมาณสี่ทุ่ม ห้าทุ่ม แล้วหลับไป ตื่นตอนตีสาม ตอนนี้ปกติและได้สติแล้ว ถ้าไม่นับว่าหายใจทางจมูกไม่สะดวก ก็โอเค
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ