รีวิววันที่ 2 หลังทำกรามเหลี่ยม คางหน้า (คางร่น) จมูกค่ะ

ก่อนอื่น... คนที่เขียนรีวิวในวันผ่าตัด... ฉันพูดจากใจได้เลยว่าพวกคุณเป็นนายหน้า.. ถ้าไม่ใช่.. ก็คงเป็นคนที่ร่างกายเหมาะกับการผ่าตัดจริงๆ จริงๆ ค่ะ... พี่พยาบาลบอกว่าจะเริ่มให้ยาสลบนะคะ แล้วฉันจำได้ถึงแค่ อ่า.. คอแสบค่ะ.. รู้สึกยาสลบที่หน้า... พอลืมตาขึ้นมา.. อยากดึงสำลีที่ยัดอยู่ในจมูกออกให้หมดจริงๆ และอาจเพราะไม่ชินกับการหายใจทางปาก เลยคิดว่าถ้าเผลอหลับไป น้ำลายอาจติดคอจนหายใจไม่ออกตายก็ได้ ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาตอนฟื้นจากยาสลบคือ อ่า ปวดฉี่..... แต่สติก็ไม่ค่อยมี พี่พยาบาลก็ไม่เห็น หน้าเจ็บจะตาย แล้วยังอยากเข้าห้องน้ำอีก.... ทำยังไงก็ไม่รู้จนจัดการเรื่องห้องน้ำได้ แล้วถามพี่พยาบาลค่ะ พี่คะ ตอนนี้ปกติมันเจ็บขนาดนี้เลยเหรอคะ??? พี่เขาก็บอกว่า ใช่ค่ะ~ ปกติก็เจ็บแบบนี้ค่ะ~ ทั้งที่บอกว่าถ้าเกร็งตัวจะยิ่งบวม แต่ก็เผลอเกร็งตัวอยู่เรื่อยๆ... ตอนเช้ามืด สิ่งที่ลำบากที่สุดคือการหายใจ และเจ็บก้นกบเพราะต้องนอนยกพนักพิงสูงค่ะ มีเรื่องอยากพูดเยอะมาก แต่... ถ้าทำแค่กราม ฉันคิดว่าน่าจะพอไหวแบบเรื่อยๆ ค่ะ.. ตอนนี้ก็ยังลำบากเพราะสำลีที่อุดอยู่ในจมูกมากกว่ากราม ขยับนิดเดียวเลือดก็ไหล ต้องคอยเช็ด... อ่า ความรู้สึกตอนถอดสายระบายเลือดนั่น.. ตอนอ่านรีวิวคนอื่น เขาบอกว่าเป็นความรู้สึกไม่สบายที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้... ฉันก็รู้สึกแล้วค่ะ..... แปลกมาก ไม่สบายมาก และเจ็บค่ะ หน้าดูเหมือนจะบวมน้อยกว่าวันที่สองของคนอื่นๆ ค่ะ อยากเอาสำลีที่ยัดอยู่ในจมูกนี้ออกให้เร็วที่สุด เลยนัดเวลาเช้าที่สุดของพรุ่งนี้ไว้แล้วค่ะ หน้าบวมอยู่ เลยแน่นอนว่ายังไม่รู้ว่ากรามถูกตัดออกไปไหม หรือเป็น V-line แล้วไหม ส่วนจมูกกับด้านข้าง ฉันชอบค่ะ แต่ตอนนี้ชอบความสูงนี้พอดีเลย พอบวมยุบก็คงลดลงไปเยอะใช่ไหมคะ? อ่า จนถึงเมื่อวานยังเหมือนจะตาย แต่ผ่านไปหนึ่งวันแล้วเหมือนจะดีขึ้นนิดหน่อยค่ะ.. เมื่อวานหลังฟื้นจากยาสลบ สิ่งที่คิดคือถ้ามีใครบอกให้ทำศัลยกรรมอีก ฉันทำไม่ได้เด็ดขาด วันนี้คิดว่า ห้ามทำจมูกกับโครงหน้าพร้อมกันเด็ดขาดค่ะ ก่อนผ่าตัด ผู้อำนวยการก็บอกไว้แล้วว่าจมูกจะลำบากกว่ากราม.... พรุ่งนี้ถอดสำลีแล้วก็คงดีขึ้นอีกหน่อยใช่ไหมคะ.. เดิมทีแผนของฉันคือหลังผ่าตัดประมาณหนึ่งสัปดาห์ รอให้บวมยุบลงบ้างแล้วค่อยลงรีวิวพร้อมสภาพตอนนั้น แต่ก่อนผ่าตัดฉันได้อ่านรีวิววันผ่าตัดหรือวันที่สองแบบนี้ที่ทุกคนในชุมชนนี้โพสต์ไว้ แล้วช่วยได้มาก เลยคิดว่าของฉันอาจเป็นข้อมูลอ้างอิงได้ จึงเอามาลงค่ะ เวลาก็เดินไปเรื่อยๆ นะคะ.... ฉันคงประคบไปพลางๆ พร้อมรอแค่ถอดสำลีพรุ่งนี้ค่ะ...