มาแชร์วันที่ 7 หลังทำฉีดสลาย/ดูดไขมันต้นขา จากข้อมูลของพี่ๆ ที่รู้จักที่บอกว่าตั้งแต่วันที่ 3 จะวุ่นวายมาก.... แล้วถึงจะได้ฟังคำพูดของพนักงานคลินิกแล้ว ก็ยังคิดว่า คงไม่เป็นไรหรอก^^ แต่พอวันที่ 3 เจออาการบวมและรอยช้ำหนักมาก ความรู้สึกตื่นจากความจริง+ซึมเศร้า+โกรธ ก็พุ่งขึ้นมา... ต้องทนสิ ถึงจะสวยขึ้น!! ⇒ อ่า ทำไปทำไมกันนะ.. น่าจะใช้ชีวิตตามที่เกิดมาเลยดีไหม ⇒ แต่ก็เครียดเพราะต้นขามากเหมือนกันนี่นา สู้หน่อย ⇒ เฮ้อ... เสียเงินทำแล้ว ยังต้องไดเอตอีกเหรอ ⇒ แต่ยังไงก็ต้องทนสิ ถึงจะสวยขึ้น!! ⋯ วนซ้ำไม่รู้จบ เขาบอกว่าเพราะเอาออกไปเยอะเท่ากับที่มีรอยช้ำ+บวม (เอาออกไปเยอะจริงๆ) เดินเหมือนนักซูโม่อะไรสักอย่าง ทำงานก็ลำบาก เลยไปคลินิกเร็วขึ้นหน่อยในวันที่ 5 เพื่อรับการดูแลหลังทำ ตอนนี้รู้สึกเหมือนมีชีวิตรอดแล้ว การดูแลด้วยออกซิเจนความดันสูง? หลังทำอันนั้นเสร็จทันทีคือ เอ๊ะ อะไรเนี่ย นี่ประสบการณ์ยานอวกาศเหรอ แต่เช้าวันถัดมาชัดเจนเลย ทั้งที่ท้องผูกก็มีสัญญาณอยากถ่ายมา และรอยช้ำที่เคยสีเหมือนมันม่วงทั้งแท่งก็จางลงไปนิดหน่อย ยังเพิ่งวันที่ 7 และยังบวมอยู่ เลยอาจเทียบไม่ได้ก็จริง แต่เซลลูไลต์ตรงต้นขาด้านหลังดูเรียบขึ้นเยอะมาก เลยชอบมาก กำลังคาดหวังว่าพอบวมยุบแล้ว ช่องว่างจะเห็นเพิ่มอีกแค่ไหน แล้วครีมทารอยช้ำมันเหนียวและเป็นขุย เลยไม่ได้ทา แต่เจอวิธีที่ดีมาก ตอนนี้ทาทุกวันเลย ที่บ้านมีครีมฟื้นฟูผิวหรือแฮนด์ครีมที่เหลือๆ วางอยู่ใช่ไหม? เอาอันนั้นมาผสมกับครีมทารอยช้ำ 1:1 แล้วเกลี่ยทา จะไม่เหนียวและยังให้ความชุ่มชื้นด้วย ㅇㅇ ถ้าทุกคนไม่รู้ ลองทำดูสักครั้ง แนะนำมาก!! ครีมทารอยช้ำที่ใช้กับหน้า ถึงจะเนื้อแห้งสบายแต่ปริมาณน้อย แถมแพงมากจนไม่กล้าซื้อ แล้วก็เจอทิปของตัวเองคือเอามาผสมทา ฉันก็อยากฟื้นตัวให้ดีเร็วๆ เหมือนคนอื่น แล้วพอครบ 3 เดือนก็อยากลงรีวิวที่สมบูรณ์แบบ!! ทุกคนช่วยเชียร์ด้วยนะ ~~
รีวิวนี้เป็นรีวิวศัลยกรรมที่มุ่งเน้นความเป็นธรรมชาติ