ผ่าตัดเสริมหน้าอก - วันที่ 4

ไปทำงานแล้วค่ะ.. การเคลื่อนไหวไม่มีปัญหาอะไรเลย.. วันนี้เขาบอกให้ลอกพลาสเตอร์ที่ติดไว้ตรงรักแร้ออก ตอนเช้าเลยลอกออกแล้วค่ะ.. ข้างในยังมีพลาสเตอร์เล็กๆ ติดอยู่ อีกอัน.. อันนั้นเขาบอกว่าอย่าลอก.. วันพุธหน้า ตอนตัดไหม โรงพยาบาลจะลอกให้... รู้สึกตึงๆ ที่สีข้าง เลยดู.. ตรงสีข้างใต้หน้าอก บริเวณที่มีรอยช้ำเจ็บนิดหน่อยค่ะ.. ลองกดเบาๆ แล้ว... มีความรู้สึกเหมือนมีฟองอยู่ใต้ผิวหนัง พร้อมกับปวด.. คงเพราะแบบนั้นเลยเจ็บมั้งคะ.. แล้วตั้งแต่เมื่อวาน ฉันพยายามขยับซิลิโคนอย่างกล้าขึ้นทีละนิด แต่มีเสียงครืดๆ(?) เหมือนมีน้ำอยู่ข้างใน... ตอนแรกว่าจะโทรไปถามโรงพยาบาล แต่ลองค้นหาที่นี่ดู เห็นมีคำตอบว่าเป็นเพราะมีอากาศเข้าไปตอนผ่าตัด... พอเวลาผ่านไปก็จะดีขึ้น... ถ้าหนักมาก ฉันคิดว่าจะโทรไปถามโรงพยาบาลค่ะ.. อยู่ที่บริษัท... เลยไม่ค่อยมีเวลาจับหน้าอกดูเท่าไหร่ ต้องคลายเสื้อผ้าและแกะเวลโคร... ใช้เวลานิดหน่อย เลยคงทำบ่อยๆ ไม่ได้.. ต่อไปจะต้องทำยังไง.. ค่อนข้างลำบากใจ.. เวลโครต้องทำถึงเมื่อไหร่ด้วย.. มีใครรู้ไหมคะ? ถ้าไม่มี เดี๋ยวคงต้องสอบถามโรงพยาบาลทีหลังค่ะ..^^ แล้วก็มีคนถามเหตุผลที่ฉันเลือกที่ที่ปรึกษาครั้งที่ 2 เพราะเป็นการตัดสินใจส่วนตัวมากๆ เลยรู้สึกไม่ค่อยอยากลง เท่าไหร่.. แต่หลายคนถาม.. มีบางส่วนที่คำอธิบายของที่ปรึกษาครั้งที่ 1 กับครั้งที่ 2 ต่างกันค่ะ.. ที่ปรึกษาครั้งที่ 1 บอกว่า.. ถ้าผ่าทางรักแร้ เพราะขนาดของซิลิโคนเจลเหนียว ต่อให้กรีดน้อยที่สุดก็ไม่สามารถต่ำกว่า 5 ซม. ได้.. เลยบอกว่าจะกรีดบริเวณปานนมให้น้อยที่สุดด้วยวิธีเฉพาะของเขา แล้วใส่เข้าไป... พอฉันได้ยินแบบนั้น ในความคิดฉัน ไม่ว่าจะเย็บดีแค่ไหน.. ก็น่าจะเปลี่ยนไปจากรูปร่าง เดิม.. และสิ่งที่เขาเน้นที่สุดคือไม่เจ็บ.. ระหว่างเวลาผ่าตัดที่ยาวนาน เพราะคุณหมอห้ามเลือด จึงไม่มีเลือดออกซึ่งเป็นสาเหตุของความเจ็บ ก็เลยไม่เจ็บ... และเพราะอย่างนั้น จึงป้องกันพังผืดหดรัด ที่อาจเกิดจากเลือดคั่งได้ด้วย.. แต่การอยู่ในห้องผ่าตัด เกิน 4 ชั่วโมงทำให้ฉันรู้สึกลังเลมาก.. และเรื่องค่าใช้จ่าย...^^; ที่ปรึกษาครั้งที่ 2 บอกว่า.. สาเหตุของพังผืดหดรัดยังไม่ได้ถูกระบุแน่ชัด ข้อแรกคือการละเลยการนวด.. ข้อสองคือสภาพร่างกายของตัวเองไม่ค่อยรับสิ่งแปลกปลอม ข้อสามคือแม้จะฆ่าเชื้อห้องผ่าตัดและเครื่องมือผ่าตัด อย่างสะอาดแค่ไหน แต่ก็อาจเกิดจากการสัมผัสแบคทีเรียระหว่างผ่าตัด ดังนั้นเขาบอกว่าการผ่าตัดต้องให้แพทย์ที่ชำนาญทำอย่างรวดเร็ว เพื่อลดการสัมผัสแบคทีเรีย และป้องกันพังผืดหดรัด พร้อมบอกว่าเวลาผ่าตัดประมาณ 1 ชั่วโมงค่ะ.. ทรงหน้าอกที่เขามุ่งหวังตรงกับรสนิยมของฉันมากกว่าที่อื่น และซิลิโคนเจลเหนียวในเกาหลีเพิ่งได้รับอนุญาตไม่นาน แต่ก่อนหน้านั้นเขามีประสบการณ์ใช้งานในประเทศอื่นมาแล้ว เลยทำให้รู้สึกสบายใจขึ้น.. และที่อื่นไม่ให้ดู แต่เขาให้ดูถึงวิดีโอที่ตัวเองผ่าตัดโดยตรง ความมั่นใจนั้นทำให้ฉันเลือกที่นี่... สรุปคร่าวๆ ก็ตัดสินใจด้วยเหตุผลประมาณนี้ค่ะ.. หลังผ่าตัดก็วันที่ 4 แล้ว.. คนที่กำลังคิดจะผ่าตัด คงได้ประโยชน์มากจากเรื่องของคนที่ทำไปแล้ว ก่อนฉันก็มีอีกคนโพสต์อย่างขยัน แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่หยุดไป.. ดังนั้นฉันคิดว่าจะลงต่อเนื่อง เกี่ยวกับสภาพที่ตัวเองเจอ.. และข้อมูลที่ได้ยินมา หวังว่าจะเป็นประโยชน์มากนะคะ... เพิ่มเติม... การผ่าตัดไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ค่ะ.. ฉันอ่านโพสต์ข้างล่างของคนที่บอกว่า กำลังเป็นภาวะซึมเศร้า.. ฉันเองก็เหมือนกัน.. แม้จะยังไม่ถึงขั้นซึมเศร้า.. แต่มีหลายส่วนที่กังวลค่ะ.. อายุการใช้งานของซิลิโคน การดูแลด้วยการนวด ความกังวลเรื่องการแตก ภาระต่อร่างกายจากการผ่าตัด ฯลฯ.. บางทีความเครียดจากความกังวลที่จะต้องแบกรับต่อไปหลังจากนี้ อาจมากกว่าความเครียดตอนที่ไม่มีหน้าอกก็ได้ ฉันคิดแบบนั้นค่ะ.. ขอให้คิดให้มากก่อนตัดสินใจทำนะคะ..^^